Terug naar de sixties met The Young Veins

The Young Veins, die kenden we nog niet. Nou, stiekem met twee voormalig Panic! At The Disco leden in de gelederen toch wel een klein beetje. Debuutsingle ‘Change’ laat zowaar een vroeg jaren ’60 geluid horen.
Ryan Ross en Jon Walker, die zaten dus in die ene band die eerst wel een uitroepteken had, toen weer niet en even later weer wel. Reden genoeg voor een vertrek, al dat interpunctie geouwehoer.
Samen richtten ze The Young Veins op, een rockband die met lichtvoetige gitaarliedjes en koortjes leunt op de rock van de vroege jaren ’60. Denk aan The Kinks, denk aan The Monkees en vooruit, denk aan The Beatles.
Trixie Whitley heeft soul

Whitley groeide op in New York en na een aantal jaren in Belgie keerde ze op haar 17e definitief terug naar Amerika. Ze nam de afgelopen tijd twee EP's op; Strong Blood, geproduceerd door Meshell Ndegeocello (2008) en The Engine (2009).
Hurts gaat in stijl door

Daar is ie dan, de tweede single van Hurts: 'Wonderful Life'. De vandaag gepresenteerde videoclip sluit weer perfect aan op het stijlvolle image van de band.
Oke, strikt genomen was 'Wonderful Life' de échte debuutsingle van het Manchester duo, en dus niet het hitje ‘Better Than Love’. Het nummer werd namelijk in mei van dit jaar al gelanceerd in Denemarken. Succesvol overigens, het bleef daar pas steken op plekje 8 in de hitlijst.
Meer Hurts nieuws: inmiddels is met 6 september 2010 eindelijk een releasedatum voor het debuutalbum bekend. Happiness is de titel van het schijfje en ook dat is nog niet zo lang geleden wereldkundig gemaakt.
Zo, we zijn weer bij en dat is prima. Check de speciaal voor de re-release geschoten videoclip van het iets minder hitserige 'Wonderful Life' na de sprong…
Wauw: Agnes Obél

Oef, Agnes Obél, wat zing je toch hemels mooi… In oktober verschijnt pas haar debuutalbum Philharmonics, dus voorlopig is het alleen nog maar gelukzalig zuchten bij de teaser EP ‘Riverside’ en de gelijknamige track als single.
Niet zo lang geleden vertrok de achtentwintig jarige zangeres uit haar geboortestad Kopenhagen om in het creatieve Berlijn inspiratie op te doen. In de Duitse hoofdstad ontwikkelde Agnes haar talent om wonderschone liedjes te componeren.
Een klein doorbraak volgde met ‘Just So’, het liedje dat te horen is onder deze wereldwijde commercial van een grote mobiele telefonie provider.
Oktober ziet dus de release van haar debuutalbum Philharmonics. Check daarom nu nog even gauw de drie nummers tellende teaser EP Riverside en de stemmige videoclip na de sprong. Ga je geen spijt van krijgen.
Nieuwe Eels: Spectacular Girl

Waar zouden we zijn zonder een nieuwe Eels? Volgende maand verschijnt met Tomorrow Morning zijn derde album in twee jaar. Eerste single ‘Spectacular Girl’ heeft inmiddels al een videoclip.
Tomorrow Morning is het laatste deel uit de trilogie die in 2009 begon met Hombre Lobo en begin dit jaar uitgebreid werd met End Times. Melancholische klassiekers, stuk voor stuk.
Spectaculair kan ‘Spectacular Girl’ zeker niet gelabeld worden. Maar hey, Eels moet ook gewoon het kunstje blijven doen waar ie zo verdomd goed in is: gruizige liefdesliedjes pennen. Check de officiële video na de sprong…
Terug om te knallen: The Hoosiers

The Hoosiers, kent u ze nog? Over een maandje krijgt hun in 2007 verschenen debuut The Trick To Life eindelijk een opvolger in de vorm van de plaat The Illusion of Safety. Het moet raar lopen wil eerste single ‘Choices’ geen radiohitje worden.
Eind 2007, toen dropte we hier op ASPmusic voor het eerst de blije oddpop van The Hoosiers met de goeie singles ‘Worried About Ray’ en ‘Goodbye Mister A’. Later kwamen daar 'Worst Case Scenario' en 'Cops and Robbers' bij. Het waren vier uitstekende, catchy singles die vreemd genoeg geen echte doorbraak in Nederland konden bewerkstelligen. Na al dit single-geweld werd het angstvallig stil rondom de Engelse/Zweedse band.
Maar kijk nu, 2010 kan weleens een heel leuk jaar voor The Hoosiers gaan worden. Luister maar naar ‘Choices’, een vrolijk, modern jaren '80 new wave liedje dat met een vet synthesizergeluid schaamteloos knipoogt naar het oude Hot Fuss geluid van The Killers. En ja, daar kun je ons midden in de nacht voor wakker maken. Video na de sprong!
De ASP redactie draait (#15 21/7/2010)

De zomer is in alle hevigheid losgebarsten en menig vakantietripje staat voor de deur. Het ideale moment voor de redactie om je te voorzien van een aantal muzikale tips voor je iPod, mp3 speler of de mixtape voor je walkman (ja echt, ze bestaan nog!).
In deze editie geen anekdotes van de redactieleden. Daarvoor is het gewoon té warm, heerst er een té groot vakantiegevoel en waren we iets té druk met bubbelen in onze privé jacuzzi op het dakterras.
Wèl in deze editie aandacht voor onder andere Brandon Flowers, Tired Pony, Ariel Pink, Richard Ashcroft en I Am Kloot. Doe er uw voordeel mee; ik ga nog even bubbelen. Cheers!
Ariel Pink’s Haunted Graffiti moet je gewoon horen

Momenteel het hipste van het hipste: Ariel Pink’s Haunted Graffiti. De heerlijke freakpop van eerste single ‘Round And Round’ mag nu al geschaard worden bij het verrassendste van 2010.
Ariel Pink’s Haunted Graffiti is het levenswerk van de uit Los Angeles afkomstige Ariel Marcus Rosenberg a.k.a . Ariel Pink. Na jarenlang ploeteren in de marge tekende de multi-instrumentalist eind vorig jaar bij platenmaatschappij 4AD, thuis van hippe bands als The National, Bon Iver, The Big Pink en TV On The Radio.
De dit jaar verschenen plaat Before Today is een experimentele trip zonder echt helemaal het spoor kwijt te raken. De sounds is een mengeling van psychedelische pop, freak folk, (lofi) rock en new wave. Inderdaad, je moet het gewoon horen.
Check de officiële video van ‘Round and Round’ na de sprong.
'Echoes': de nieuwe Klaxons single

Ja! Eindelijk! Op 23 augustus verschijnt Surfing The Void, het langverwachte tweede album van Klaxons. Eerste single ‘Echoes’ ligt een week eerder in de winkels, maar heeft nu al videoclip.
Surfing The Void is de opvolger van Myths Of The Near Future, het drieënhalf jaar geleden verschenen en redelijk briljant zijnde debuutalbum van Klaxons. De nieuwe plaat was begin 2009 al zo goed als af, maar de release liep vertraging op omdat de platenbobo's niet tevreden waren over een aantal nummers. Too experimental was het deskundige oordeel. Gefrustreerd dook Klaxons de studio weer in.
Op de Pink Floydiaanse titel na, is de eerste single ‘Echoes’ niet echt experimenteel te noemen. Het doordenderende nummer ligt in het verlengde van het oudere werk en is zéér goed te doen. Yup, het duurt even, maar dan heb je ook wat.
Airship komt er aan

Een band om goed in de gaten te houden: Airship. In augustus verschijnt hun debuut EP waarvan het gelijknamige ‘Algebra’ reeds is uitgebracht als single.
Een kleine buzz is er al rondom het uit Manchester afkomstige kwartet. Zo noemde kwaliteitskrant The Guardian onlangs het geluid van Airship “with their big, bold choruses, soaring riffs and stirring melancholia, another take on the post-The Bends (Radiohead) ‘emotional rock’ of Snow Patrol, Elbow and Coldplay.”
Helemaal overtuigd van de slagingskansen is The Guardian niet. Terecht haalt de krant Red Light Company erbij, een band die twee jaar geleden in hetzelfde straatje furore probeerde te maken, maar waarvan nu ieder spoor lijkt verdwenen. Maar, zo stelt de krant, een White Lies scenario is ook niet volledig ondenkbaar. Jaja, de bal is rond. Ook in de muziek.
We gaan het zien, in augustus bij de release van het debuut EP'tje Algebra. Aan de gelijknamige single zal het in ieder geval niet liggen.
Richard Ashcroft is herboren

Zoals u al weet heeft voormalig The Verve frontman Richard Ashcroft een nieuwe band: The United Nations of Sound. Na de smakelijke teaser ‘Get Ready’ is ‘Born Again’ de eerste echte single van het binnenkort verschijnende debuutalbum.
Herboren, dat is Ashcroft en hij wil het van de daken schreeuwen. Dat zagen we al op 13 juni in de Melkweg waar een bezeten zanger vol overgave zijn nieuwe geloof predikte aan een volle zaal. Met succes, want damn, de stampende nummers van RPA (Richard Paul Ashcroft) & The United Nations of Sound lieten van alle aanwezige heidenen geen spaander heel.
Maar dan komt na een paar dagen de bezinning; zou het op plaat ook zo overtuigend klinken? Bij ‘Get Ready’ is dat zeker het geval en na een paar keer luisteren doet ook het breakbeatende en toch wel beetje belegen zijnde ‘Born Again’ het bloed sneller stromen. Het is de pushende positiviteit van Ashcroft die aanstekelijk werkt en uiteindelijk de doorslag geeft. "The world is spinning! Man, I'm winning!"
Check de officiële video van ‘Born Again’ na de sprong.
Zomerse verrassing: I Am Arrows

Sinds zijn vertrek uit Razorlight heeft Andy Burrows niet stil gezeten. De drummer is toegetreden tot de grap-‘n-grol band We Are Scientists, maar doet vooral met zijn zelf opgerichte outfit I Am Arrows hele leuke dingen. Eerste single ‘Green Grass’ verraadt dat er bijzonder fijn album aankomt.
In 2008 stapte Burrows uit de succesformatie Razorlight, waarvoor hij onder andere de grote hit 'America' schreef. Eenmaal op eigen benen verscheen al gauw de positief ontvangen soloplaat The Colour Of My Dreams.
Dit jaar is Burrows ook te horen op Barbara, de nieuwe (en lichtvoetige, maar wel vermakelijke) plaat van We Are Scientists. De eenendertigjarige muzikant is officieel lid geworden van de Amerikaanse band, maar zijn functieomschrijving beslaat niet veel meer dan drummen; grappenmakers Murray en Cain blijven verantwoordelijk voor het leveren van de liedjes.
Nieuwe video van The Maccabees

Als je mij met het mes op de keel vraagt welk nummer ik het mooiste vind, dan zal ik waarschijnlijk 'Young Lions' antwoorden. In het nummer schuilen juist al die zaken die mij op Lowlands 2009 zo in vervoering brachten. Intimiteit die langzaam uitwaaiert naar een rijk gearrangeerde uitspatting van energie, om halverwege plots alles te laten 'vallen' en in harmonie verder te gaan. Bril-jant.
'Young Lions' is inmiddels ook voorzien van een video. Check hem zelf na de sprong.
De eerste solo video van Brandon Flowers

Het was al eerder op ASPmusic te lezen en te horen: ‘Crossfire’ is de eerste solo single van The Killers frontman Brandon Flowers. De officiële videoclip is nu ook online gegooid.
Verrassen doet Flowers niet met ‘Crossfire’, een The Killerseque liedje verpakt in een iets dikker poplaagje. Slecht? Neuh, dat ook weer niet. Of het blijft hangen, dat is eigenlijk meer de vraag.
In de video redt de Zuid-Afrikaanse schoonheid Charlize Theron onze geliefde frontman uit de handen van irritante ninja’s. Inderdaad, die dagen zitten er ook tussen. Check het na de sprong…
Gastcolumn: De objectieve smaak

Ware objectiviteit bestaat niet – dat kun je als gegeven aannemen. Een journalist kan proberen om hoor- en wederhoor toe te passen om een zo objectief mogelijk verslag op te stellen, maar onderwerpkeuze, belang, lange tenen of warme banden binnen het eigen netwerk (om slechts enkele randvoorwaarden te noemen) staan een volledig ongekleurde weergave altijd in meer of mindere mate in de weg. Muziekjournalisten zijn nog eens extra gehandicapt: bij hun werk speelt de factor ‘smaak’ een zeer bepalende rol. En als je érgens niet objectief over kunt twisten, is het wel smaak.
- GASTCOLUMN DOOR BART NIJMAN
2010: Het eerste half jaar in albums

Juli wijst de kalender al weer aan. Hoogste tijd voor een korte evaluatie: wat bracht het muziekjaar 2010 ons tot nu toe? En wat kunnen we nog verwachten?
Metric gaat voor een doorbraak

Tot voor kort waren de Canadese indie-rockers van Metric alleen in eigen land wereldberoemd. Oke, met 'Monster Hospital' werd in Engeland een voorzichtig hitje gescoord en de band stond vorig jaar op Lowlands, maar echt stevige voet aan Europese wal heeft Metric nog niet gekregen.
Een soundtrack voor een film die wereldwijd miljoenen bezoekers trekt, is dan een goede stap om hier verandering in te brengen. Met 'Eclipse (All Yours)' laten de Canadezen een iets andere kant van zichzelf horen.
Was het op album Fantasies (2009) nog een vrij stevig geluid dat ons bereikte, de Twilight soundtrack is juist een uiterst sfeervolle soft-pop song. Je zou er bijna voor naar de bioscoop gaan.
Aloe Blacc gaat een hit scoren

De single die deze hitnotering moet bewerkstelligen, is 'I Need A Dollar'. Een soulvolle track die zich na één keer luisteren direct in je hoofd nestelt. Het is Soul met de befaamde hoofdletter S.
En dan te bedenken dat Aloe Blacc zich in eerste instantie richtte op rap, latin en zelfs folkmuziek. Hoeveel uiteenlopende stijlen wil je hebben? Mijn persoonlijke advies voor Aloe: stay with Soul, en het zal niet bij slechts één luttele dollar blijven.
Tot slot nog aandacht voor de bijbehorende clip. Een zeer fraaie video, die het verhaal van de single ondersteunt en extra kracht bij zet. Zo zie je ze niet vaak meer tegenwoordig. Hulde!
Het is tijd voor The Van Jets

Electric Soldiers uit 2007 was de eerste voorzichtige kennismaking met het Belgische The Van Jets. De dit jaar verschenen langspeler Cat Fit Fury heeft vervolgens alles in zich om de rockband naar een hoger plan te trekken. Ook nieuwe single ‘Down Below’ doet een uitstekende duit in het zakje.
Dat The Van Jets potentie hebben was al vrij snel duidelijk als winnaars van Humo’s Rock Rally in 2004. Deze prestigieuze wedstrijd voor rockbands leverde in het verleden al winnaars op als Novastar en Das Pop en zag ook artiesten als Tom Helsen en Admiral Freebee al vroeg schitteren.
In het thuisland is de band dan ook beduidend bekender dan bij ons. Waar The Van Jets in Nederland langs praktisch alle kleine zaaltjes in elke provincie gaan, spelen ze in België gewoon op zowel Pukkelpop als Rock Werchter (en dan op het hoofdpodium, hè!).
Toch lijkt het slechts een kwestie van tijd dat The Van Jets ook bij ons potjes gaat breken. Daarvoor is Cat Fit Fury namelijk een te sterke plaat met elf slimme rocksongs. Om nog maar te zwijgen over de energieke liveshows.
Check de officiële videoclip van Down Below na de sprong.
Harlem: free drugs, hippies en rammelrock

Garagerock maken in Austin, Texas en je doodleuk vernoemen na een stoere wijk in New York: HARLEM doet het. Hun onbezorgde single ‘Someday Soon’ rammelt heerlijk.
In 2008 liet het trio Harlem voor het eerst van zich horen met de in eigen beheer uitgebrachte plaat Free Drugs. Het hippe label Matador (Interpol, Girls, Pavement) sloeg snel toe en legde de mannen voor meerdere albums vast. Afgelopen april verscheen met Hippies de eerste officiële onder de vlag van die platenmaatschappij.
‘Someday Soon’ is de debuutsingle van Hippies. Geheel volgens het grote garagerock handboek is de speeltijd ruim onder de drie minuten en schudt en ratelt het aan alle kanten. Maar hey, hoe lekker is dat? Check de eveneens volgens het onvolprezen DIY (do it yourself) principe gemaakte video na de sprong.
Het kleurrijke leven van Frightened Rabbit

Eerder maakten we al kennis met 'Nothing Like You' en 'Swim Until You Can't See Land'. Sfeervolle rock van de bovenste plank.
Met nieuwe single 'Living In Colour' zetten de Schotten deze sterke lijn door. De energie en vrolijkheid spat er van af. Nee, dit wordt niet de winter of mixed drinks. Dit wordt de zomer van Frightened Rabbit.
De nieuwe Interpol heeft een video

Nou, daar is ie dan eindelijk: de officiële video van de nieuwe Interpol single 'Lights'.
De single is afkomstig van het titelloze vierde studioalbum dat op 14 september het licht zal zien. Het is de langverwachte opvolger van het in 2007 verschenen Our Love To Admire.
De New Yorkse band live zien is binnenkort ook weer mogelijk: op 21 november staan ze in de Heineken Music Hall te Amsterdam.
Check de artsy-fartsy slowmo video van 'Lights' na de sprong.
In de wolken met Darwin Deez

Ja, een vreemde vogel is Darwin Smith, de frontman van Darwin Deez, wel een beetje. Met die wokkels op zijn hoofd en zijn absurde aerobicdansjes tijdens optredens. Neemt niet weg dat ook de nieuwe single ‘Up In The Clouds’ gewoon weer goed te doen is.
Het is de opvolger van het redelijk succesvolle ‘Radar Detector’. Een single afkomstig van het titelloze debuutalbum dat al eerder haarscherp door ASPmusic collega Else de sticker “vrolijk rammelende, niets aan de hand indiepop uit New York” kreeg opgeplakt.
Smith is het grote muzikale brein achter Darwin Deez, een band die verder nog bestaat uit vijf andere muzikanten: Mash Deez, Z. Cole Smith Deez, Rhythm Works Deez, Miles Crawford Deez en Nicolas Deez Van Young. Yup, dat is gewoon grappig.
Check de officiële videoclip van ‘Up In The Clouds’ na de sprong. Ook humor om te lachen.
Hurts scoort stijlvol hits

Modepop uit Manchester, dat is HURTS. De pakken zijn strak, de haren glad en de hits hard. Huidige single ‘Better Than Love’ is al niet meer van de radio af te slaan.
Achter Hurts gaan zanger Theo Hutchcraft en gitarist/keyboardspeler Adam Anderson schuil. Het duo steekt niet onder stoelen of banken dat de jaren ’80 electro-pop scene van grote invloed is op hun werk. Hoorbaar in de sound en zichtbaar op foto's en in videoclips is een Tears For Fears of zelfs een Duran Duran nooit ver weg. En vooruit, van een vleugje Pet Shop Boys is ook nooit iemand dood gegaan.
Zelf claimen Hutchcraft en Anderson ook inspiratie te putten uit de Britse “not too bad”-mentaliteit. Whatever that means.
The Pains of Being Pure At Heart: 'Say No To Love'

Op hun vorig jaar verschenen titelloze debuutalbum liet The Pains of Being Pure At Heart een behoorlijk donker shoegaze geluid horen. Met het daaropvolgend EP'tje Higher Than The Stars kwam daar ineens een toegankelijker poppy benadering bij om de hoek kijken. Albumloos singletje ‘Say No To Love’ borduurt daar op verder.
The Cure, daar denk je toch al gauw aan bij het horen van de sound op die eerder genoemde EP. En dan met name op 'Falling Over' en de briljante titeltrack, die overigens begint met de fantastische regel "Shit faced, fumbling in a dark place, drinking in the last days." 'Say No To Love' refereert iets minder aan die invloedrijke band, maar houdt gelukkig wel de vrolijke, onbezorgde sfeer van die nummers vast. Ook al doet de titel anders vermoeden.
Het bijhorende zomerse clipje maakt het vervolgens perfect af. Check hem na de sprong.
Oh! Oh! Oh! We Have Band!

Een van de leukste elektronische popalbums van het jaar: WHB van We Have Band. ‘Oh!’ is de nieuwe single.
Begin april verscheen het debuut album van het trio We Have Band. Een plaat die barst van de catchy nummers die al het goede van Hot Chip, Bloc Party en New Order samenvoegen tot één heerlijk stampende en dampende sound.
Dat valt perfect te horen op de voorgaande aanstekelijke singles ‘Divisive’, ‘Honey Trap’ en ‘You Came Out’ (hier te checken), en op de steengoede albumtracks ‘Love, What You’re Doing’, ‘How To Make Friends’ en ‘Centerfolds & Empty Screens’.
Met nieuwe single ‘Oh!’ is het niet anders. Krijg deze maar eens uit je kop. Check de officiële videoclip na de sprong. “Oh! Oh! Oh!”
Nieuwe Gorillaz video: On Melancholy Hill

Mijn god, daar is er weer eentje: een briljant geanimeerde videoclip van Gorillaz. Dit keer bij nieuwe single 'On Melancholy Hill'.
Het is de opvolger van het met een eveneens briljante video begleidde 'Stylo'. Die eindigde in de zee en daar wordt de draad bij het sfeervolle 'On Melancholy Hill' weer opgepakt. Helaas zonder Bruce Willis, maar wel met een aantal animatie cameo's.
Check de door comic book artist Jamie Hewlitt (Tank Girl) gemaakte videoclip na de sprong.
Shout Out Louds: Show Me Something New

Maar zoals het eigenlijk hoort bij een goed Shout Out Louds liedje, proeven we naast de fijn in het gehoor liggende frisheid, ook een vleugje melancholie. "You and I have a hard thing to describe. You have so much to live for, while I am just dying to stay alive."
Yup. Die grote doorbraak voor Shout Out Louds moet er nu maar eens van komen. Leest u mee, Lowlands?
The Ghost Inside Broken Bells

Inmiddels mag als bekend worden verondersteld, dat achter Broken Bells het duo James Mercer (The Shins) en Danger Mouse (oa. Gnarls Barkley) schuil gaat. Een songwriter en een beatbakker, inderdaad geen alledaagse combinatie.
Toch pakt het bijzonder goed uit. Van debuutsingle 'The High Road' werden we al erg enthousiast, nieuwe single 'The Ghost Inside' trekt ons definitief over de streep. Broken Bells is een blijvertje.
Check de video van The Ghost Inside na de sprong.
Dronken, rochelende God

“Mijn vriend is helemaal gek van… kom, hoe heet die man… oh ja, Tom Waits.” Het moet zo’n vijf jaar geleden zijn, mijn collega en ik lachen om de onbegrijpelijke muzieksmaak van haar partner. “Die gast is echt vreemd en maakt zo’n rare muziek, maar ik zie hem wel steeds overal opduiken.” Ik neem het voor gehoord aan en sla het laatste bodempje koffie achterover.
Die avond komt ie inderdaad voorbij, op televisie in de o-wat-is-het-hier-gezellig-mensen muziekshow van Leo Blokhuis en Matthijs van Nieuwkerk. “Ja hoor, daar heb je hem weer!,” trilt mijn telefoon. Een schamper sms’je verlaat snel mijn duim, maar stiekem ben ook ik gevallen voor deze dronken Bob Dylan.
Leden The Killers apart bezig

Als band hebben ze na zes jaar non-stop knallen een welverdiende rustpauze ingelast, maar los van elkaar zijn de leden van The Killers nog wel muzikaal druk in de weer. Zo gaat zanger Brandon Flowers solo en heeft drummer Ronnie Vannucci Jr heel modieus onderdak gevonden bij een heuse supergroep.
Eind juni, dan verschijnt al het soloalbum van Flowers. Flamingo heet het schijfje en trackje ‘Crossfire’ kan inmiddels al online worden beluisterd. Met zijn explosief refrein en de kenmerkende stem van Flowers worden in ieder geval de fans van The Killers niet teleurgesteld. Vertrouw geluid, goed liedje.
Ronnie Vannucci Jr is wel duidelijk een andere weg ingeslagen. Met leden van Keane en Mumford & Sons zit hij in de band Mt. Desolation en van hun kunnen we ergens in de near future een plaat verwachten met --jaja-- alternatieve country invloeden. De gratis te downloaden track ‘State Of Our Affairs’ belooft in ieder geval al veel goeds. Geen banjo, wel veel spanning en sfeer. Laat maar komen, die plaat.
Check beide nummers na de sprong.
Northern Skies: nieuw I Am Kloot pareltje

Negen juli komt de plaat dan eindelijk uit: The Sky At Night van I Am Kloot. De wonderschone eerste single en tevens albumopener ‘Northern Skies’ moet reden genoeg zijn om deze datum met een dikke stift in je agenda te zetten.
The Sky At Night is de vijfde studioplaat van het altijd sympathieke I Am Kloot en de opvolger van het in 2007 uitgekomen I Am Kloot Play Moolah Rouge. Net als bij het onvolprezen debuut Natural History uit 2001 tekenden Elbow leden en Manchester vrienden Craig Potter en Guy Garvey voor de productie van het album.
En hey, horen we die gezellig dikke Garvey nou ook subtiel meezingen op 'Northern Skies'? En heeft ie zijn Elbow strijkorkestje ook meegenomen? Yup, dit is schitterend mooi. Doorbraakje dan maar doen?
Check de officiële videoclip van 'Northern Skies' na de sprong.
The Strange Boys rammelt waanzinnig lekker

Langzaam aan het doorbreken in Amerika en Engeland: The Strange Boys. Een paar maand geleden verscheen Be Brave, het tweede album van deze Amerikaanse rock ’n roll band.
De sound van The Strange Boys is goed samen te vatten in drie woorden: het rammelt lekker. Met iets beter luisteren zijn invloeden uit de garage rock, punk en Rhythm & Blues hoorbaar.
En verdomd, hoor ik nu bij grote vlagen de echo van een jonge, elektrische Bob Dylan? En waar komt die saxofoon in de heerlijke single ‘Be Brave’ nou ineens vandaan? Waanzin!
Het is de grote kracht van The Strange Boys: hapklare, aanstekelijke nummers met een gemiddelde speeltijd van tweeënhalve minuut verpakt in een rauw, beetje smerig en loom, ongepolijst jaren ‘60 geluid dat gruizend uit je speakers kruipt om meteen onder je huid te gaan zitten. Heerlijke plaat!
Check de officiële videoclip van ‘Be Brave’ na de sprong.
Niets aan de hand met Darwin Deez

Dat de band onder aanvoering van de uberblije hippie Darwin Smith on stage tussen elk nummer absurde aerobicdansjes doet en melige medleys inzet, vergeven we ze dan maar. Het London Calling publiek was er dit voorjaar -terecht- nog niet helemaal klaar voor, zo'n overdosis opgewektheid.
Hun gelijkgenaamde debuutalbum klinkt echter helemaal niet onaardig, met name uitschieters als genoemde single, Bad Days, Bomb Song en Constellations (twinkle, twinkle little star). BBC Radio 1 vergeleek de band al met buddies The Strokes. Daarvoor is naar mijn menig hun geluid te eenzijdig, maar een vrolijke Strokes-light? Wel ja. Luister naar Radar Detector.
Het geheim van Delorentos

Heel simpel: verslavende catchiness. Al bij de eerste tonen van single Secret gaat de volumeknop volledig open, keer op keer. De vette grijns die vervolgens op mijn gezicht verschijnt, blijft de rest van de dag zitten. Wat een feest! Zomerhit? Ik teken er voor.
Band of Horses lanceert 'For Annabelle'

Eind mei verscheen Infinite Arms, de derde plaat van ASPmusic favoriet Band of Horses. Na ‘Compliments’ en ‘Northwest Apartment’ heeft ook 'For Annabelle' een videoclip gekregen.
Het wonderschone ‘For Annabelle’ is meteen ook het prijsnummer van Infinite Arms. Een plaat die helaas niet volledig weet te overtuigen zoals voorgangers Everything All The Time (2006) en Cease To Begin (2007) destijds wel deden. Het album klinkt stuurloos en mist echte explosieve klassiekers zoals ‘The Funeral’, ‘Is There A Ghost’ of ‘Ode To LRC'.
Nieuwe Foals video: Miami

Total Life Forever van Foals is één van de betere albums van het moment. Met ‘Miami’ is inmiddels al de derde single van het album getrokken.
En dat is geen slechte keuze. ‘Miami’ behoort duidelijk tot de prijsnummers van een plaat die eigenlijk maar hoogtepunten kent. (Wat zijn deze gasten gegroeid!)
Of zoals een klant hard en vooral verontwaardigd riep in een niet nader te noemen Amsterdamse cd winkel: “Dit is verdomme gewoon The Cure!” Ze heeft een punt.
Check de officiële en redelijk enge videoclip na de sprong.
Indie disco met The Divine Comedy

Gisteren verscheen met Bang Goes The Knighthood al weer het tiende studioalbum van The Divine Comedy, de band rondom de Noord-Ierse singer/songwriter Neil Hannon. Met ‘At The Indie Disco’ bevat de plaat een bijzonder aangename eerste single.
In Engeland is The Divine Comedy al een redelijk gevestigde naam met een handje vol gescoorde hits door de jaren heen. In 1999, na zes studioalbums, bereikte een greatest hits verzamelaar dan ook netjes een derde plek in de Britste albumlijst. Het gemend ontvangen Victory For The Comic Muse uit 2006 was het laatste wapenfeit van de immer van samenstelling veranderende band.
Al sinds oprichting zoekt Neil Hannon met The Divine Comedy naar een succesvolle combinatie tussen Morrissey, Electric Light Orchestra en Scott Walker. Op Bang Goes The Knighthood is dat ook hoorbaar met de echo van Walker in ‘When A Man Cries’, ELO in ‘I Like’ en Morrissey in ‘At The Indie Disco’. Volledig overtuigen weet de plaat echter niet, daarvoor zwalkt het teveel.
‘At The Indie Disco’ is de eerste single en ook meteen het beste nummer van het schijfje. Een typisch Brits geluid met dito oer Britse tekst over een heerlijk Engelse traditie: lullen over gitaarbandjes en meisjes. Check de officiële video na de sprong.
Harper Simon over wensen en sterren

34 jaar geleden zong hij als vier jarig jongetje voor het eerst op tv. Samen met zijn vader, de legendarische Paul Simon, deed hij een liedje in Sesame Street. Afgelopen april verscheen zijn titelloze debuutalbum. ‘Wishes And Stars’ is de nieuwe single.
Harper is dus de zoon van. En ja, de muziek van Harper klinkt bij vlagen ook als dat van dat ene duo bestaat uit die kleine en die lange met dat rare haar.
Maar dat kan ook een beetje aan de producer liggen: Mister Bob Johnston. Die man zat namelijk in de jaren ’60 achter de knoppen bij legendarische platen van grote artiesten als Simon & Garfunkel, Johnny Cash, Bob Dylan en Leonard Cohen.
Verder bestond de begeleidingsband van Harper uit sessiemuzikanten die onder andere op de albums van eerder genoemde grootheden speelden. Een beetje connecties hebben kan dus geen kwaad.
Check de officiële videoclip van het weemoedige ‘Whishes And Stars’ na de sprong.
Goldheart Assembly stoomt door

Het verhaal gaat dat James Dale en John Herbert elkaar hebben ontmoet tijdens hun werk als dierenverzorger in Whipsnade Zoo. Al daar zou besloten zijn om samen een band te beginnen: Goldheart Assembly. Single ‘King Of Rome’ klinkt zo veelbelovend dat een go back to the zoo er waarschijnlijk op korte termijn niet meer in zit.
Eind maart verscheen Wolves and Thieves, het in Engeland goed ontvangen debuutalbum waarop het Londense zestal een sterk folkrock geluid laat horen. Overigens met absentie van hét instrument van het jaar: de banjo.
“Fleet Foxes crossed with the Hollies at their peak in the mid-60s,” merkt kwaliteitskrant The Guardian gevat op. Om er scherp aan toe te voegen dat de behaarde mannen eruitzien als "ELO circa 1975". Juist.
Turin Brakes: betoverend mooi

Als het aan mij ligt gaat het nieuwe album Outbursts, dat 1 maart jongstleden werd gereleased, daar verandering in brengen. Let wel, dit is al het vijfde studio album van Turin Brakes, dus het mag onderhand ook wel een keer.
Single Sea Change moet de deuren naar het grote publiek gaan openen. Een lekker ritme, harmonieuze achtergrondzang, melancholische tekst: het zit er allemaal in. De prachtige muzikale opbouw die het geheel naar een hoogtepunt stuwt, maakt de betovering compleet. Luisteren is geloven.
ASPmusic op Spotify

Sinds afgelopen dinsdag is de gratis muziekdienst SPOTIFY eindelijk ook voor Nederlanders toegankelijk. Het lijkt een ware revolutie op muziekgebied te worden en ASPmusic kan en wil dan ook niet achterblijven.
Kort even voor de mensen die de afgelopen dagen onder een steen hebben gelegen: De website Spotify maakt het mogelijk om gratis muziek te streamen. En omdat bijna alle grote platenmaatschappijen zich hebben aangesloten, kan praktisch ELK (!) album met een simpele muisklik worden beluisterd. Wanneer je meer dan 20 uur per maand wilt luisteren, kun je tegen betaling je account upgraden.
MIXTAPE
Waar Spotify een gehele nieuwe manier van muziek luisteren op grote schaal introduceert, brengt de dienst ook een oud en vertrouwd gebruik terug: de mixtape. Gebruikers kunnen bijzonder gemakkelijk een playlist met favoriete muziek aanmaken en dit delen met de rest van de wereld.
ONZE PLAYLISTS
ASPmusic heeft inmiddels drie playlists op Spotify:
ASPMUSIC.nl tipt

Een lijst met 30 hete tracks. Deze week o.a. met Surfer Blood, Against Me!, The Magic Numbers, The New Pornographers, John & Jehn en Lars & The Hands Of Light.
2009 - de 100 mooiste albums volgens onze lezers

2008 - de 100 mooiste albums volgens onze lezers

Alle tracks van alle albums die door jullie zijn benoemd als het mooiste van dat betreffende jaar.
The Sunshine Underground is er weer!

Zo raadde Last.FM mij onlangs de nieuwe EP van The Sunshine Underground aan: 'Spell It Out'. Maar, wacht even. Is dat niet die band die in 2006 met Raise The Alarm een heerlijk debuut afleverde? Correct. En smeekten we op ApplySomePressure al niet eerder om een vervolg? Wederom correct.
Deze smeekbeden lijken nu verhoord. Spell It Out is namelijk al single nummer drie van album Nobody's Coming to Save You, dat op 1 februari 2010 werd gereleased. Eerder werden al 'Coming To Save You' en 'We've Always Been Your Friends' gelanceerd.
Single 'Spell It Out' gaat verder waar Raise The Alarm vier jaar geleden ophield. Nog steeds horen we een lekkere mix van springerige rock en dance, maar het geheel klinkt grootser en heeft meer urgentie. Saillant detail: op Spotify ontbreekt nog ieder spoor...
Black Keys zijn smerig goed

Misschien wel één van de lekkerste singles van het moment: ‘Tighten Up’ van The Black Keys.
Het gruizige nummer is afkomstig van Brothers, het vorige week verschenen achtste studioalbum van het Amerikaanse duo. Naast het geniale artwork en de catchy single, excelleert de plaat met een bijzonder groot aantal rauwe, slome en smerige bluesrock tracks.
Stoer feitje voor op feestjes: Danger Mouse (helft van Gnarls Barkley en helft van Broken Bells) was één van de producers.
Check de uiterst vermakelijke videoclip van ‘Tighten Up’ na de sprong.
Beter laat dan nooit: Band Of Skulls

De single 'I Know What I Am' is namelijk al een oudje. In 2009 werd hij al als eerste single gelanceerd van debuutalbum Baby Darling Doll Face Honey.
Nu, ruim een jaar later lijkt hij de weg naar de hitlijsten te hebben gevonden. En terecht. Lekkere rauwe indie rock met een catchy geluid. "It’s alright, its okay. I got the time, but the time don’t pay".
Check de video na de sprong.
Surfer Blood: onthoud die naam

Een band die er aan zit te komen: Surfer Blood. Debuutsingle ‘Swim’ verscheen vorig jaar reeds in Amerika, maar heeft vanwege de sterk opkomende buzz een re-release gekregen. Niet geheel onbegrijpelijk.
Afkomstig uit West Palm Beach, Florida maakt Surfer Blood over het algemeen vrolijke en bij vlagen harde indie rock liedjes (Weezer, anybody?) met inderdaad een klein surf sound knipoogje. Al valt in het uitstekende 'Take It Easy' de invloed van een band als Vampire Weekend niet te negeren en is 'Harmonix' een uiterst relaxed, melodieus liedje. Hoe dan ook, om maar weer eens een ASPmusic stokpaardje van stal te halen, het is catchy.
Het altijd kritische Pitchfork heeft de band al in de armen gesloten en beloonde het dit jaar verschenen debuutalbum Astrocoast met een mooie 8,2. Viel een klein beetje te verwachten, want single ‘Swim’ was al terug te vinden op plekje 37 in de Pitchfork's 100 Best Songs of 2009 ("at least four standalone hooks into less than three minutes"). Yup, je kunt slechter debuteren.
Check de officiële videoclip van ‘Swim’ na de sprong.
Binnenkort terug: Cherry Ghost

Drie jaar geleden debuteerde Cherry Ghost met het indrukwekkende Thirst For Romance. 5 juli komt de band rondom Simon Aldred terug met een plaat met wederom een schitterende titel: Beneath This Burning Shoreline.
Vooral in Engeland scoorde Cherry Ghost hoge ogen met Thirst For Romance, voornamelijk dankzij de briljante singles 'Mathematics' en het wonderschone 'People Help the People'. Met de omschrijving sfeervolle country-rock-achtige muziek trachtte deze website destijds de redelijk unieke sound van de band in een hokje te vangen.
Van de nieuwe plaat Beneath This Burning Shoreline kan sinds kort op de website van de band een voorproefje worden gedownload in de vorm van de gepassioneerde track ‘We Sleep On Stones’. Dit belooft veel goeds…
World News: Nieuwe single Local Natives

Je zou het bijna vergeten, maar met Gorrila Manor leverde het Amerikaanse Local Natives op de valreep van 2009 nog een schitterende plaat af. Met ‘World News’ wordt binnenkort een nieuwe single van die plaat getrokken.
Dat er gekozen is voor World News’ is niet zo verwonderlijk. Het is één van de pareltjes van het album en eveneens de vrolijke opener van de live shows. Met het aanstekelijke “oh oh oh ooh ohoooo” zorgt het nummer er voor dat de sfeer er meteen goed in zit.
Sowieso is Local Natives een heerlijk energieke en uiterst muzikale band die je eigenlijk niet mag missen wanneer ze in de buurt spelen. En gelukkig komen ze dan ook deze zomer terug naar Nederland voor shows in Groningen (17-06), Eindhoven (20-06) en Amsterdam (23-06).
Check de uiterst vermakelijke videoclip van 'World News' na de sprong.
Sky At Night: de nieuwe I Am Kloot

Op 5 juli verschijnt Sky At Night, het vijfde studioalbum van I Am Kloot. Het is de opvolger van het in 2007 uitgekomen I Am Kloot Play Moolah Rouge.
Stiekem wisten we het natuurlijk al, maar volgens de berichten "cements Sky At Night John Bramwell's status as one of the most talented songwriters in the country." Deze bewering samen met het feit dat de Elbow bandleden Guy Garvey en Craig Potter voor de productie van de plaat tekenden (net als bij het onvolprezen debuut Natural History), doet elk muziekhart alleen maar sneller kloppen van verwachting.
Als voorproefje van Sky At Night geeft het trio uit Manchester het trackje 'Lately' gratis weg op hun website. Een uitstekende live versie vind je na de sprong.
Nieuwe single We Are Scientists

Twee maanden geleden kon je op Apply Some Pressure al kennis maken met eerste single 'Rules Don't Stop'. Een track met een energiek en hip geluid. Een geluid dat we ook terugvinden op nieuwe single 'Nice Guys'. Check de video na de sprong.
De ASP redactie draait (#14 3/5/2010)

Om in de sfeer van Koninginnedag te blijven: het is deze week het 'National-istische' gevoel wat overheerst op de redactie. De favoriete band van een aantal redacteuren heeft een nieuw album en dat zullen we weten ook!
Verder in deze editie ook aandacht voor o.a. Laura Marling, General Fiasco, The Beatles en Eli Paperboy Reed. Doe er uw voordeel mee!
De sfeervolle melancholie van Isbells

Isbells is de band rondom Gaëtan Vandewoude, die eerder als gitarist deel uit maakte van de eveneens uit België afkomstige band Soon. Samen met onder andere Gianni Marzo (Marble Sounds) vormt hij nu een folkisch gezelschap onder de naam Isbells.
Het geluid van Isbells houdt ergens het midden tussen Fleet Foxes en Bon Iver. Ingetogen, maar toch opvallend. Harmonieus, maar toch intiem. Aanstekelijkheid en melancholie gaan niet zelden hand in hand, wat resulteert in een sfeervolle verzameling liedjes.
Pareltjes van het album zijn onder andere 'As Long As It Takes' en 'Reunite'. Check beide video's na de sprong.
Nieuwe video Band Of Horses

Nieuwe single 'Northwest Apartment' is hier weer een goed voorbeeld van. Weliswaar het kortste nummer van het album, maar zeker niet het minste. Inmiddels is ook de video 'geschoten', welke je na de sprong kan bekijken.
Op 19 augustus geeft Band Of Horses acte de présence bij onze zuiderburen op Pukkelpop. Zullen we ook maar vast een vinkje bij Lowlands zetten?
Elin Ruth Sigvardsson: Bang!

Het liedje waar ik al een aantal dagen van in katzwijm lig, is Bang. In 2009 werd het als eerste single van vierde studio album Cookatoo Friends gelanceerd. Destijds ging het totaal aan me voorbij, maar hoe anders is dat nu.
Met haar tikje rauwe en breekbare stem laat deze Zweedse singer-songwriter mij zweven op de wolken. Toeters, een tokkelende gitaar en een achtergrondkoor doen de rest: Bang! Ik ben verliefd. En dat zal nog wel even zo blijven ook.
Download nieuwe Interpol: 'Lights'

Waarschijnlijk komt dit jaar het vierde studioalbum van Interpol uit. De opvolger van Our Love To Admire (2007) is vorig jaar al opgenomen en vanaf vandaag kun je gratis de track ‘Lights’ downloaden.
In eerste instantie liet zanger Paul Banks ontvallen dat de nieuwe plaat zou teruggrijpen op de sound van het succesvolle debuut Turn On The Bright Lights. Een bewering die hij later net zo hard weer terug nam. Gewoon afwachten dus.
Hoe dan ook, ‘Lights’ klinkt in ieder geval weer typisch als Interpol en schroeft stiekem toch wel de verwachtingen voor meer nieuw werk hoog op. Download hem na de sprong.
Houd een oogje op General Fiasco

Terwijl Nederland nog bij komt van de eerste kennismaking met General Fiasco op het afgelopen London Calling festival, is de nieuwe internationale single al aangekondigd: ‘I’m Not Made Of Eyes’. De videoclip is vorige week online in première gegaan.
In ons land moeten we het momenteel nog doen met het geweldige ‘Ever So Shy’ (“Let’s get wasted…”) die maar geen hit wil worden. Onbegrijpelijk, want veel aanstekelijker kun je ze niet krijgen. Desondanks staan de Noord-Ieren wel op de komende editie van Pinkpop.
Debuutplaat Buildings is er dus eentje om aan te schaffen, we schreven het al eerder. 10 catchy liedjes met veel gitaargeweld en schreeuwerige refreintjes van een jonge, energieke rockband. 35 minuten knallen met halverwege een schitterend rustmomentje in de vorm van het sfeervolle ‘Sinking Ships’.
Ook de aankomende en fijn doorjakkerende single ‘I’m Not Made of Eyes’ mag er zijn. De bijhorende videoclip is gemaakt door de succesvolle modeontwerper Sean Ellis en bevat gastrollen van acteurs Emilia Fox en Shaun Evans. Doe er uw voordeel mee op saaie feestjes. Check de video na de sprong.
The Comfort: Moss pakt door

Moss leverde met Never Be Scared / Don’t Be Hero vorig jaar de beste plaat van Nederlandse bodem. Laat daar vooral geen twijfel over bestaan. Het opzwepende ‘The Comfort’ is de nieuwe single en de bijbehorende videoclip is gisteren online in première gegaan.
Het gaat dus goed met Moss. Lovende recensies, sprankelende live shows en met het nog steeds ijzersterke zijnde ‘I Apologize (Dear Simon)’ een single die regelmatig op de nationale radio te horen is.
Doorpakken is dus het devies en dat doen de mannen ook. De komende weken zijn ze te bewonderen in diverse zalen door heel Nederland en staan ze uiteraard ook op een handjevol (gratis) festivals.
Maar het blijft niet bij Nederland; Moss steekt in mei de Noordzee over. Niet alleen wordt de plaat binnenkort in Engeland uitgebracht, de band mag ook komen spelen op het New Music Festival The Great Escape tussen grote namen als Groove Armada, Blood Red Shoes en Broken Social Scene. Ja, dan doe je iets heel goed.
Check de uitstekende videoclip van ‘The Comfort’ na de sprong.
The Temper Trap liefde nog niet verloren

The Temper Trap was toch wel één van de leukste nieuwe bandjes van 2009. Op dit moment is 'Fader' de huidige single in Nederland, maar inmiddels staat in het buitenland de volgende met 'Love Lost' al weer klaar. De videoclip is zelfs al online te bewonderen.
Echte hits in Nederland zijn er nog niet gescoord (onbegrijpelijk - 'Fader' is echt té catchy voor woorden), maar desondanks gaat het hier best aardig met The Temper Trap. Zo is het concert in de Max zaal van de Melkweg op 27 mei al sinds een paar weken uitverkocht en mogen de Australiërs een dag later aantreden op het Pinkpop festival. Ga ze vooral live zien als je de kans krijgt, want - en ik zeg het je nog één keer- deze band gaat groot worden.
Maar goed, 'Love Lost' gaat dus eind april de nieuwe single worden. Het is de sterke opener van het nog steeds bijzonder goed in het gehoor liggende debuutalbum Conditons. Check de uiterst vermakelijke videoclip na de sprong.
De nieuwe videoclip van The XX
Het album was één van de beste van 2009, het Paradiso optreden van een paar maand geleden was meesterlijk, de nieuwe single is ijzersterk en de bijbehorende videoclip is... vreemd? S-s-s-stuck on repeat!
Islands van The xx dus.
ASP Music Show: het is tijd

Een aantal weken geleden nam Harm al afscheid met de legendarische woorden “Hou hem hier, hou hem hard, houdoe.” Reden? Te weinig tijd. Andere belangrijkere verplichtingen bonden hem aan handen en voeten.
Zonder zijn etherhelft ging Mark door met twee fijne radio uurtjes op de vrijdagmiddag. En op zich zou hij dat tot in lengte van dagen willen blijven doen. Radio is en blijft een prachtig medium en muziek is en blijft emotie - een magische combinatie.
Maar ook bij Mark komt de factor 'tijd' keihard om de hoek kijken. Soms sla je in het leven andere wegen in en moet je -met een lichte pijn in het hart- keuzes maken. Het stoppen met radio maken is er daar helaas één van.
Editors viert Record Store Day

Een aantal artiesten zetten deze dag extra luister bij, door een nieuwe track in beperkte oplage uit te brengen. Zo ook Editors.
Speciaal voor Record Store Day bracht de band single Last Day uit in gelimiteerde opgave. De bijbehorende video bevat onder andere "footage from the rehearsals for the March/April 2010 tour and from various recent shows."
Bekijk hem zelf na de sprong. Happy Record Store Day!
Meursault, broertje van Frightened Rabbit

Soms schrik je even, van de overdaad aan distortion of om hoe dicht het tegen cult aan durft te schuren. Maar Meursault is met twee albums als overtuigende wapenfeiten - de laatste heet All Creatures Will Make Merry en kwam dit jaar uit - een band waar u naar zou moeten luisteren. Drie redenen waarom:
1. Schotten, net als Frightened Rabbit. Datzelfde wonderbaarlijke taaltje, dezelfde bebaarde koppies. Altijd het evenwicht zoekende tussen pretentieus en populair. Beiden kunnen lelijk schreeuwen of lieflijk balladeren. Ze tourden zelfs samen, als we ons niet vergissen.
2. Ze staan medio mei op het gloednieuwe Walk The Line festival in Den Haag.
3. Mooiste nummer van All Creatures Will Make Merry: Crank Resolutions. Bekijk een prachtige acoustische registratie (na de sprong) of beluister hier de albumversie.
Flick flack, no stack

Laten we de muziek eens voor zichzelf spreken. Damn fokkin' catchy shit, peoples! Happy Record Store Day!
"High ho, triple salco, I got a feeling like a tidal flow. But I know what I am, they know what they are, so let me be.
Gasoline, saccharine, I got no reason for the state I'm in. But I know what I am, they know what they are, so let me be.
Hotel, Taco Bell, I got the hit that you know damn well. But I know what I am, they know what they are, so let me be.
Cut teeth, better believe. I got a feeling that I'm underneath. But I know what I am, they know what they are, so let me be.
But it's alright, it's ok. I got the time but the time don't pay."
Win een CD van Codeine Velvet Club

We waren het eigenlijk helemaal vergeten, maar Apply Some Pressure vierde op 2 april 2010 j.l. haar DERDE verjaardag. Woei! Ouwe taart, verschaald bier en meer van dat!
PRIJSVRAAG
Omdat een goeie website zonder bezoekers niks kan, hebben we zowaar een kleine prijsvraag op poten gezet. En misschien ook een beetje omdat het zaterdag Record Store Day is; een initatief dat wij muziekliefhebbers van harte ondersteunen.
Dankzij onze vrienden van CodeineVelvetFans.nl mogen wij een CD weggegeven van -jawel- Codeine Velvet Club. Je weet wel, die fantastische band waar onder andere de frontman van The Fratellis in zit.
Wat moet je doen? Simpel, stuur een e-mailtje naar harm-at-applysomepressure.com met jouw antwoord op deze vraag: Noem zo veel mogelijk bandleden van Codeine Velvet Club. Diegene met de meeste goeie namen wint! Bij gelijkspel gaan we uiteraard loten. Succes!
Gruizige herrie van de Archie Bronson Outfit

Dit Britse trio timmert al jaren aan de weg met denderende drums, smerige rammelgitaren en hoekige riffs. Op het recent uitgekomen Coconut maken ze voor het eerst gebruik van synthesizers en dance grooves zonder hun garage afkomst te verloochen. En dat levert, zeker in de eerste helft een explosief geheel op.
Plan B past niet in een hokje
Achter Plan B (google-technisch niet een heel geschikte naam..) gaat de 26 jarige Britse rapper Ben Drew schuil. Zijn vorige album, vol stoere, vuig spuwende teksten over drugs, sex en geweld, leverde hem de bijnaam 'The British Eminem' op.
Maar op zijn nieuwe plaat maakt hij een soort 360 flip richting retrosoul. Ja, u leest het goed, retrosoul. Een soort Engelse Waylon zeg maar.
Nieuwe single van Doves heet Andalucia

De verzamelaar heeft de titel The Places Between meegekregen en telt 14 nummers. Of het ook de 14 beste uit de discografie van Doves zijn? Dat valt te betwisten. Met onder andere 'Kingdom Of Rust', 'Catch the Sun', en 'Caught by the River' bevat de plaat inderdaad een paar pareltjes.
Maar wat te denken van het prachtige 'Winter Hill'? Of het redelijk stampende 'Sky Starts Falling'? Beiden helaas niet op de kaart.
Nieuwe en verplichte (want: commercieel aantrekkelijk) single Andalucia vergoed echter een hoop. Een track die ik nú al tot mijn favorieten van Doves reken. Sfeervolle muziek, een warm geluid en de wat lome, karakteristieke zang van Jimi Goodwin: schitterend. Check de video na de sprong.
Malcolm McLaren overleden

McLaren staat bekend als de man achter de punkmuziek van de late jaren '70. Hij was de manager van de punkband der punkbands Sex Pistols. Daarvoor was hij manager van de protopunkband The New York Dolls.
De ASP redactie draait (#13 4/4/2010)

Redacteuren buitelden over elkaar heen met nieuwe muziek en oude helden die de wereld toch écht moest horen. Het ene plaatje was nog briljanter dan het andere.
Enig rustpunt in de algehele kakafonie aan geluid bleek de familie Stone. Met hun album Down The Way weten broer en zus Angus en Julia iedereen stil te krijgen en tot op het bot te raken. De titel 'album van het jaar' lijkt nu al vergeven.
Andere namen die de ASP redactie kan bekoren zijn onder andere Gorillaz, Goldfrapp, Noah & The Whale en Public Enemy. Doe er uw voordeel mee.
Kashmir - Trespassers

De band draait al mee sinds begin jaren '90 maar is eigenlijk een beetje aan mij voorbij gegaan. Met Trespassers hebben ze mij echter aardig ingepakt. Prachtige plaat! Meeslepende rock, dromerig maar soms dreigend en stevig, met onverwacht heftige uitbarstingen. Voor liefhebbers van Radiohead, Coldplay, Doves en Boxer Rebellion.
Fool's Gold bezingt Nadine

Het geluid van Fool's Gold is groots en divers. Vooral dat laatste, gelet op de tags die Last.fm ons voorschotelt. Van 'indie-rock' tot 'world', van 'afropop' tot 'electronic'. Maar wat wil je ook met zo'n smeltkroes aan culturen die Fool's Gold rijk is?
De spil van de band bestaat uit het duo Luke Top en Lewis Pesacov; de één afkomstig uit Israël, de ander in het bezit van een 'degree in classical music theory and composition'. Voeg daar onder andere een Latijns Amerikaanse popster, een voormalig drummer van The Fall en een voormalig lid van We Are Scientists aan toe en de culturele potpourri is compleet.
Wat rest is een aansprekende single, die voor naamsbekendheid moet gaan zorgen. En met Nadine lijkt dit te gaan lukken. Zoals gezegd een single met een fris en fruitig geluid, dat we overigens ook op voorgaande single Surprise Hotel tegenkomen. Check beide video's na de sprong, dan ga ik ondertussen een Hebreeuws woordenboek aanschaffen.
Terug: Band Of Horses

Op 18 mei 2010 ligt ie dan eindelijk in de winkels: de nieuwe plaat van ASPmusic favoriet Band Of Horses. Infinite Arms is de titel en 'Compliments' de eerste single.
Infinite Arms is de opvolger van het succesvolle Cease To Begin uit 2007. Een jaar eerder oogstten de Amerikanen al veel lof met hun debuutplaat Everything All the Time en de daarop staande klassieker 'The Funeral'.
Afgaande op de aankomende single 'Compliments' is er weinig veranderd bij Band Of Horses. Countryrock is nog steeds het genre en luisteren naar de falsetto stem van zanger/liedjesschrijver Ben Bridwell is nog altijd een goed idee. Live zeker, dus als je de kans krijgt, moet je ze gaan checken op Motel Mozaique (10 april, Rotterdam).
Bekijk de officiële videoclip van 'Compliments' op de website van de band.
Bidden met Monsters of Folk

Zo vlak voor het paasweekend is daar met 'Dear God (sincerely M.O.F.)' ineens weer een nieuwe single van Monsters Of Folk.
Monsters of Folk is een uit de hand gelopen project van daadwerkelijk vier monsters uit de folkische wereld: M.Ward, Jim James van My Morning Jacket en Bright Eyes bandleden Conor Oberst en Mike Mogis.
Hun titelloze debuutplaat werd vorig jaar lovend ontvangen door de wereldwijde muziekpers. Oberst liet begin januari weten dat werk aan een opvolger inmiddels al weer is begonnen.
De nieuwe single sprong er na één luisterbeurtje meteen al uit. "Absoluut hoogtepunt van de langspeler is echter het naar antwoorden zoekende 'Dear God (sincerely M.O.F.)'," liet ondergetekende dan ook destijds optekenen.
Check de officiële videoclip na de sprong.
MGMT lanceert Flash Delirium video

Congratulations, het langverwachte tweede album van MGMT ligt vanaf 13 april in de winkels. Maar u als ongeduldige muziekliefhebber zijnde, wist natuurlijk al lang dat je hem online kan beluisteren.
Dat gratis proefrondje kan gemaakt worden op de officiële website van de hipsters, www.whoismgmt.com. ("Hey everybody, the album leaked, and we wanted you to be able to hear it from us. We wanted to offer it as a free download but that didn't make sense to anyone but us.")
Vanwaar deze oude koeien? Sinds vandaag kun je er ook de weirde videoclip van 'Flash Delirium' bekijken, daarom. Congratulations!
Nieuwe Lowlands 2010 namen

Vanochtend zijn in de radioshow van Giel Beelen zeventien nieuwe namen voor het Lowlands festival bekend gemaakt.
Zo is de komst bevestigd van Blood Red Shoes, The xx, Marina & The Diamonds, Placebo, Queens Of The Stone Age, Massive Attack en Snow Patrol.
De hippe banjoband Mumford & Sons is vanochtend niet officieel bevestigd, maar Lowlands directeur Eric van Eerdenburg liet informeel aan Giel doorschemeren dat ze naar alle waarschijnlijkheid ook van de partij zullen zijn.
Overige aangekondigde acts zijn NOFX, Pendulum,The Specials, All Time Low, Fat Freddy's Drop, OK Go, 30 Seconds To Mars, Gentleman and the Evolution, Staff Benda Belili en Burning Spear. Eerder wisten we al dat Admiral Freebee, Plastikman Live en Blink 182 zullen langskomen.
Het Lowlands festival vindt dit jaar plaats op 20, 21 en 22 augustus, en is al uitverkocht. De uitstekende fanwebsite Lowlife meldt echter dat "Van Eerdenburg nog heel even terug kwam op de kaartverkoop, door te zeggen dat ze bezig zijn met doorverkoop en daarom waarschijnlijk nog wel een aantal kaarten ongeldig gaan maken."
Voor wat er nog meer gaat komen, is het misschien een idee om het (ook nog niet volledige) affiche van het Belgische Pukkelpop festival te checken. De ervaring leert namelijk dat een groot deel van die bands ook te aanschouwen zullen zijn in Biddinghuizen...
Scouting For Girls en perfecte popliedjes

Scouting For Girls! Kent u ze nog? Tweeënhalf jaar na het ongecompliceerde, maar uiterst catchy zijnde debuutalbum komen ze binnenkort met een nieuwe plaat. Vandaag(!) verschijnt daarvan de eerste single: ‘This Ain’t A Love Song’.
Het maken van Everybody Wants to Be on TV had wel wat voeten in de aarde. De plaat was in 2009 al af, maar het trio was niet tevreden met het resultaat. ‘So we trashed it and started over again. I just wanted to write the perfect pop song. We are perfectionists,’ aldus zanger Roy Stride.
Perfect popliedjes schrijven, dat kunnen ze inderdaad nog steeds als we luisteren naar ‘This Ain’t A Love Song’. Met strijkers, piano en het half verkouden strotje van Stride zijn alle bekende Scouting For Girls ingrediënten ook weer aanwezig.
En jaahaa, perfecte popliedjes zijn glad, hebben geen staying power, zijn niet spannend en missen scherpe randjes. Maar kom op, laten we daar eens niet over gaan bitchen; ‘This Ain’t A Love Song’ klinkt vooralsnog gewoon erg fijn. Check de officiële videoclip na de sprong.
The Futureheads laten je hart sneller kloppen

In 2008 hoorden we voor het laatst iets van The Futureheads. Het album This Is Not The World werd destijds vrij goed ontvangen en kende een aantal sterke singles. Een beetje punk, een beetje rock en vooral erg energiek.
Met hun nieuwste single 'Heartbeat Song', laat de band horen dat ze op dezelfde voet verder zijn gegaan. Is dat erg? Nee. Is dat lekker? Jazeker! Check de video maar na de sprong.
Noel Gallagher voor het eerst echt solo

Een memorabele avond, gisteren in de Royal Albert Hall te Londen. Daar gaf Noel Gallagher voor het Teenage Cancer Trust zijn eerste solo concert na zijn vertrek uit Oasis. Vanavond volgt zijn tweede en laatste optreden voor dit goede doel.
Noel stond gisteravond niet alleen met zijn gitaar op het podium. Hij werd bijgestaan door Oasis gitarist Gem Archer, een drummer, een toetsenist, een strijkorkestje en koor bestaande acht zangeressen.
Nieuw werk van een hopelijk binnenkort verschijnende solo plaat werd er niet gespeeld. "We've already gone through that - we're not playing new songs. As fucking brilliant as they are, now's not the right time or place," aldus Noel tegen een schreeuwende fan.
Desondanks was de setlist er eentje om je vingers bij af te likken. Een propvolle Royal Albert Hall kon luidkeels mee zingen met al die Oasis klassiekers en vele geniale B-kantjes. Dat ze deze avond, zoals Noel zelf verklapte, precies dezelfde liedjes speelden als tijdens het Teenage Cancer Trust optreden van 2007 maakte voor het uitzinnige publiek weinig uit.
Check een kort, maar uiterst sfeervol compilatiefilmpje van het optreden na de sprong. Nu maar hopen dat ie op korte termijn naar Nederland komt...
New Young Pony Club blijft optimistisch

Twee weken geleden verscheen The Optimist, het tweede album van het Britse New Young Pony Club. 'Chaos' is de huidige single.
The Optimist is de langverwachte opvolger van het in 2007 verschenen en goed ontvangen debuut Fantastic Playroom. Een uitverkochte tour door Engeland was het gevolg.
Kers op de taart was de nominatie voor een prestigieuze Mercury Prize in de categorie beste album van het jaar. (Klaxons wonnen uiteindelijk met Myths Of The Near Future. Daar mag je van verliezen.)
Drie jaar later is de uit drie vrouwen en één man bestaande band dus terug aan het front. The Optimist laat een donkerder geluid horen dan we van New Young Pony Club gewend zijn. Met zijn new wave invloeden en vele synthesizers lijkt de plaat op een vette knipoog naar de jaren '80.
Ondanks dat er naar alle waarschijnlijkheid ook dit jaar geen Mercury Prize mee gewonnen wordt, betreft het zeker wel een fijne, dynamische plaat die meer aandacht verdient.
Check de video's van 'Chaos' en 'Lost A Girl' na de sprong.
Let's skip the news, boy

"Dark and gray, an English film, the Wednesday Play. We always watch the Queen on Christmas Day. Won't you stay?
Though your eyes see shipwrecked sailors, you're still dry. The outlook's fine though Wales might have some rain. Saved again.
Let's skip the news, boy. I'll make some tea. The Arabs and the Jews boy, too much for me. They get me confused boy, puts me off to sleep. And the thing I hate -oh Lord!- is staying up late to watch some debate on some nation's fate."
This Orient: nieuwe video Foals
De Britse band Foals komt op 10 mei 2010 met een nieuwe plaat, Total Life Forever getiteld. Huidige single 'Spanish Sahara' was een positieve verrassing en ook de aankomende, 'This Orient', mag er zijn. Check de officiële video:
'This Orient' komt uit op 3 mei 2010
Foals speelt op 14 april in Paradiso (Amsterdam)
Kate Nash doet Do Wah Doo

Nog even terug naar vorige maand. Het was inderdaad behoorlijk schrikken, toen downloadje 'I Just Love You More' doordrenkt bleek met punk invloeden. Wat was er met dat eens zo lieve meisje aan de hand? Waar was dat schattige geluid gebleven waar ik in 2007 zo voor was gevallen?
Met 'Do Wah Doo' komt Kate Nash nu met de eerste officiële single. Een track waarbij ik mijn hart weer ouderwets kan ophalen. Zo hoor ik Kate namelijk toch het liefst: schattig, grappig en recht voor
Alle vijftien Noel Gallagher

Het is nog steeds de harde realiteit: Oasis met Noel Gallagher bestaat niet meer. Een solo album schijnt er aan te komen, al weet nog niemand wanneer die echt het licht zal zien.
Wat we wel weten is dat Noel op 25 en 26 maart aanstaande zijn eerste solo concerten na zijn vetrek uit Oasis gaat geven. Bijgestaan door Mani, bassist van de legendarisch Stone Roses, en een strijkorkest zal de Royal Albert Hall ongetwijfeld beide avonden worden plat gespeeld.
Wat ook als een paal boven water staat, is dat Noel gedurende zijn Oasis tijd al strooide met schitterende nummers waarop niet zijn broer Liam de vocalen deed, maar het brein zelf. Voornamelijk op b kantjes hoorden we een Noel die net zo makkelijk een succesvolle solo carrière uit de grond had kunnen stampen. En stiekem verwachten we dan ook een voortreffelijk debuutalbum van de man.
Tot die tijd presenteert ASPmusic de vijftien mooiste Oasis liedjes met Noel als zanger. Wat een masterplan, eh.
Hot Chip voelt zich goed

Na 'One Life Stand' en het digitaal uitgebrachte 'Take It In', gooit Hot Chip nu ook het fijnste nummer van de plaat op single. 'I Feel Better' is bij vlagen vrij sferisch en kent een lekkere beat die speciaal voor de lente lijkt geschreven. Tot zover goed nieuws.
Dan de video. Ik kan er kort over zijn: een draak. Hot Chip goes 'buitenaardse boy band' of zoiets. Of mis ik de ironie? Anyway, check de video zelf maar na de sprong. Zet ik de single nog een keer op.
The Bear That Wasn't zingt en maait je gras

The Bear That Wasn't is een aparte. Deze Belg beschikt blijkbaar over genoeg lichaamshaar om zich met een beer te vergelijken, maar tegelijk over genoeg zelfkennis om toe te geven dat hij dat niet ís. Hij is Nils en hij kan mooie gitaarliedjes schrijven en zingen.
Dat is eigenlijk zo apart nog niet, maar hier komt het: afgelopen zomer kwam Nils op het idee om 365 dagen te gaan touren, op de fiets, langs huizen van mensen die hem een slaapplaats en wat te eten aanbieden. In ruil daarvoor speelt hij liedjes voor je, of ruimt hij de woonkamer op, of maait hij je gras. Velen hebben de beer al in huis gehaald, en omdat zijn debuutalbum ook nog eens erg mooi is, mag hij zijn fiets tegenwoordig ook aan echte popzaaltjes vastketenen.
Over die muziek: The Bear That Wasn't klinkt alsof hij wat nachtjes heeft doorgebracht bij Nederlandse collega's Blaudzun en Solo (Michiel Flamman), om tot in de donkere uren te tokkelen en elkaar tips toe te fluisteren over kleine liedjes en zachtaardige akkoorden. Het leidde tot twaalf kleinoodjes, gebundeld als And So It Is Morning Dew.
De ASP redactie draait (#12 14/3/2010)

Tevens legt men uit waarom zij nu juist déze schijfjes met een grote glimlach onder de naald leggen. Dit kan zowel werk betreffen uit het verleden als uit het heden. Doe er uw voordeel mee...
Deze editie onder andere Two Door Cinema Club, Johnny Cash, Admiral Freebee en veel meer! En o ja, The National heeft een nieuwe track uit geloof ik...
TV: Blur

Vanavond wordt vanaf 23:50 uur op BBC2 de nieuwe documentaire No distance left to run over Blur uitgezonden. Daarin wordt de band gevolgd tijdens hun reunië in de zomer van vorig jaar.
Daarna wordt vanaf 01:35 tot 02:20 het optreden wat Blur vorig jaar op Glastonbury gaf uitgezonden.
Het verscheurende houden van

Slapen, het liefst zou hij nu willen slapen. Dromen. Niet nadenken. Vergeten. Buiten klinkt gelach van verdwaalde feestgangers. Een brommer raast voorbij. In de kamer is het koud, zoals het hoort op een nacht als deze.
Nooit had hij goed begrepen wat de somber zingende Ian Curtis wou vertellen. De ongetwijfeld zorgvuldig gekozen woorden klonken hem altijd als een contradictie in de oren. Maar nu, terneergeslagen voor zich uit starend in een donkere kamer in een slapende stad, laten ze hem niet los.
Yeasayers ONE heeft een video
Gevalletje fantastische plaat, briljante band, heerlijke single en sterke videoclip. Yup, het gaat dit jaar helemaal goed komen met Yeasayer.
We Have Band komt eraan

Klaar om de zalen en festivaltenten te laten dansen: We Have Band. Een debuutalbum verschijnt pas op 5 april aanstaande, maar tot die tijd kan er nog goed warm gesprongen worden op de heerlijke nieuwe single 'Divisive'.
In de Britse underground-scene heeft het trio We Have Band al een aardige naam opgebouwd met de aanstekelijke elektro singles 'Honey Trap' en 'You Came Out'. Ook hun remixes voor bands zoals Bloc Party vielen daar in goede aarde.
Hot dus in Engeland, en wellicht ook binnenkort in Nederland. Inmiddels is al officieel bevestigd dat We Have Band op dag 1 van het altijd hippe London Calling festival (23 april) gaat spelen. Twee dagen later doen ze ook nog Tivoli in Utrecht aan.
Check de officiële videoclips van de nieuwe single 'Divisive' en de oudere kneiters na de sprong.
We Are Scientists kent geen regels

In 2008 hoorden we voor het laatst iets van We Are Scientists. Dat jaar verscheen het derde album Brain Thrust Mastery. Een fijn album met een aantal dito singles als 'After Hours' en 'Impatience'. Een top 10 notering in de Britse hitlijsten is echter nooit gelukt.
Nieuwe single Rules Don't Stop gaat hier naar alle waarschijnlijkheid verandering in brengen. Met de in 2009 binnengehaalde Andy Burrows (voorheen Razorlight) op drums, weet We Are Scientists net dat tikje catchyness aan hun toch al fijne geluid toe te voegen, dat voor een dergelijke hitnotering nodig is.
Check de bijbehorende video na de sprong. Ik ruik een hit.
De vlucht der Concordes in de Melkweg

Grote vreugde nam van mij bezit toen ik las dat Flight of the Conchords 3 en 4 mei a.s. in De Melkweg staan. "Wie zijn dat?" vragen velen zich nu af. Ik zal ze eerst aan je voorstellen.
Flight of the Conchords is het, zoals ze het zelf noemen, op 4 na populairste gitaar-digi-bongo-acapella-rap-funky-comedy folk duo van Nieuw-Zeeland bestaande uit Bret McKenzie (aka Rhymenoceros) & Jemaine Clement (aka Hiphopopotamus).
Deze voormalige flat- en studiegenoten treden sinds 1998 onder deze naam op, daarvoor speelde het duo met 3 andere studiegenoten in het comedy ensemble So You're A Man. In 2007 brengt het Amerikaanse HBO een comedyserie rond het duo Bret en Jemaine gebaseerd op een radioserie dat het tweetal eerder voor de BBC maakte in 2004.
Luisteren: Noblesse in de ASP radioshow

Afgelopen vrijdag live spelend in de altijd knusse ASP radiostudio: Noblesse! Voor iedereen die het gemist heeft: de opnames zijn online gegooid.
GEZELLIGE CHAOS
Met mengpanelen die weigerden mee te werken, een tekort aan microfoons en af en toe lastig verstaanbare presentatoren werd het een chaotische uitzending. Of zoals Mark halverwege uur 2 in paniek uitriep: "Wordt het zo'n uitzending?" Ja, het werd zo'n uitzending. De charme van lokale radio, zullen we maar zeggen.
LIVE GESPEELD
Wat gelukkig wel perfect ging, was het live in de ether gooien van Noblesse. Het was even proppen met drie bandleden, een bas versterker, een basgitaar, een akoestisch gitaar en een djembe, maar toen iedereen eindelijk een plekje had gevonden waren we getuige van uitstekende akoestische uitvoeringen van 'Different Flow' en 'Babylon Babies'. Beide nummers zijn te vinden op hun nieuwe plaat We Are Not Humanity.
TERUGLUISTEREN
Check de opnames van 'Different Flow' en 'Babylon Babies' na de sprong. Ook daar te vinden: twee kleine vraaggesprekjes met zanger Amos en paar sfeervolle stills van onze webcam.
Mumford & Sons doet Vampire Weekend
Wat kun je nog voor essentieels toevoegen aan het toch al wereldse en rijk geëngageerde geluid van Vampire Weekend?
Antwoord: een banjo. En zeg je banjo, dan zeg je Mumford & Sons.
In de Live Lounge van BBC Radio 1 gebeuren vaak mooie dingen. Zo coverde Mumford & Sons onlangs nog de single 'Cousins' van Vampire Weekend. Het origineel is natuurlijk al bijzonder fijn te noemen; de cover doet hier echter niet voor onder.
Een kleine aanpassing van het tempo, de toevoeging van een banjo en een nieuw nummer lijkt geboren. Oordel zelf na de sprong.
Cash vanuit het graf

Van overleden geniën hoor je zelden nog mooi nieuw werk, vooral om praktische redenen. Nóg opmerkelijker is als er gesproken wordt vanuit de dood, over de dood. Nick Drake keek ooit vooruit op een vroege tocht naar het hiernamaals, door op het laatste nummer op zijn laatste album and now we rise, and we are everywhere te zingen.
Het kreeg daardoor iets mythisch, maar bleef zweverig. Het zou net zo goed een metafoor voor iets anders kunnen zijn. Nee, dan de man in het zwart. Johnny Cash overleed in 2003, een levende legende werd een legende. Zijn American Series is misschien wel het mooiste wat hij ons naliet, en vorige maand kwam deel IV uit. Je gevolg toespreken vanuit de dood? Vanuit het graf zelfs? Puurder dan bij Cash wordt het niet.
Athlete: The Getaway

Heel even dacht ik dat Athlete met Superhuman Touch een radicale koerswijziging had ondergaan. Catchy hoor, al dat gelikte synthesizer geweld, maar ik hoor de band het liefst nummers als 'Wires' vertolken. Liedjes waar de passie en emotie van afdruipt.
Met Black Swan Song toonde de band gelukkig aan het schrijven van emotievolle, pakkende liedjes niet verleerd te zijn. Geheel in lijn met het eerder genoemde 'Wires', werd teruggegrepen naar de basis van het verhalen vertellen. Al dan niet waargebeurd.
Single The Getaway sluit hier naadloos op aan. Een verhaal vol verlangen, (liefdes)verdriet, melancholie en dat allemaal verpakt in een aangenaam vat vol muzikaliteit. Bekijk de video na de sprong en laat je weer ouderwets meevoeren door Athlete.
Heet: Yes Giantess

Heet en uit Amerika: Yes Giantess. Eerste single ‘The Ruins’ is knettergek. In een goede manier.
Synthpop, dat maakt het kwartet uit Boston. Muziek met bliepjes dus. De vergelijking met het eveneens hippe Passion Pit is gauw gemaakt en ook een band als Hockey is niet ver weg. MGMT dan ook maar doen?
Of zoals het glashelder op LastFM staat omschreven: “Yes Giantess is pretty much the sonic equivalent of flying down the yellow brick road while its raining ecstasy and Skittles.” Juist ja.
Check de officiële videoclip van 'The Ruins' na de sprong.
Foals verbaast met Spanish Sahara

Ook terug in 2010: Foals. De langverwachte opvolger van het succesvolle Antidotes verschijnt op 10 mei en heeft de titel Total Life Forever meegekregen. Eerste single 'Spanish Sahara' is een redelijke verrassing.
Waar het in 2008 uitgekomen debuutalbum Antidotes met singles als 'Cassius', 'Mathletics' en 'Balloons' een hoekig spelende en stuiterende band liet horen, verbaast 'Spanish Sahara' met haar rustig opbouwende spanning.
Als het tempo in de song na een paar minuten omhoog gaat en het 'ontploft' kun je alleen maar concluderen dat Foals in de afgelopen twee jaar muzikaal is gegroeid. Ze schurken nu nog meer tegen het geluid van Bloc Party aan. En daar is niks mis mee.
Check de officiele videoclip van 'Spanish Sahara' na de sprong.
Noblesse live in de ASP radioshow

Aanstaande vrijdag 5 maart 2010 live in de ASP radiostudio: Noblesse! De sterk opkomende band uit Den Haag zal een paar liedjes live de ether in slingeren en deelnemen aan een klein vraaggesprek.
De radio-uitzending begint vanaf 15.00 uur en kan live via onze website beluisterd worden.
OVER NOBLESSE
De driemans formatie Noblesse timmert al sinds 2005 aan de weg. De snel verschenen en goed ontvangen EP Four Song Demo was het eerste wapenfeit van de half Israëlische, half Nederlandse band. Een jaar later verscheen het debuutalbum Sound The Alarm wat het trio airplay opleverde bij onder andere KinkFM. Vorig jaar werd met We Are Not A Demo een EP uitgebracht om te laten horen dat Noblesse er weer aan komt.
Vrijdag 12 maart wordt in de Amsterdamse De Melkweg We Are Not Humanity gepresenteerd. Ex-The Strokes producer Gordon Raphael zat bij deze tweede plaat achter de knoppen. De release party belooft met vijf dansers een speciale show te worden.
OVER ASP MUSIC SHOW
Elke vrijdagmiddag van 15.00 tot 17.00 uur presenteert Apply Some Pressure in samenwerking met Radio Centraal de ASP Music Show. In twee uur serveren ASP medewerkers Mark en Harm de hipste shit afgewisseld met (relatief) oude kneiters. De show is live te beluisteren via een webstream op onze website en kan daags na de uitzending worden gedownload. Meer info: klik hier.
Gorillaz lanceren waanzinnig zijnde 'Stylo'

Mensen, stop met zoeken, we hebben de videoclip van het jaar gevonden: 'Stylo' van Gorillaz. En misschien zelfs ook wel meteen de single van het jaar.
Een paar weken geleden 'lekte' de single 'Stylo' al. Een waanzinnig sterk nummer dat door soullegende Bobby Womack naar ongekende hoogten wordt gezongen. Ow ja, rapper Mos Def doet ook mee.
De single is afkomstig van het op 8 maart verschijnende album Plastic Beach. Sinds deze week kan de plaat al volledig beluisterd worden op het internet, en naast 'Stylo' is dat met onder andere 'Glitter Freeze' (met Mark E. Smith van The Fall) en 'Some Kind of Nature (met Lou Reed) zeker de moeite waard. Verder valt het album lastig in een hokje te proppen, er gebeurt veel. Heel veel. Goeie dingen en aparte dingen. Hoe dan ook: Gorillaz brein Damon Albarn bewijst weer eens fijntjes toonaangevend in de hedendaagse muziekwereld te zijn.
Check de briljante videoclip (met Bruce Willis!) van 'Stylo' hier.
De beste vriend van The Drums

We schreven al eerder over Summertime!, een EP die The Drums in 2009 uitbrachten. Stuk voor stuk sprankelende, vrolijke liedjes die je spontaan je kledingkast in doen duiken op zoek naar een korte broek en bijpassende slippers. Maar er is inmiddels meer!
Voor komende lente staat het nog titelloze debuutalbum gepland. Nadere details volgen hopelijk snel, want eerste single Best Friend doet verlangen naar meer. Wie neemt de zonnebrand mee?
TV: That's live presents: John Mayer

Het concert was op dezelfde dag als dat hij 's avonds in de Heineken Music Hall speelde. En daar blijft het niet bij voor dit jaar: op zaterdag 29 mei staat hij op Pinkpop, en op 2 en 3 juni wederom in de Heineken Music Hall.
Zondagnacht van 0:20 tot 0:50 op Nederland 3.
Het verhaal van The National (deel II)

Veel muziekliefhebbers zijn het er al over eens: The National is een band waar je eigenlijk niet om heen kan. Dit jaar wordt eindelijk de opvolger van het succesvolle en wonderschone album Boxer gepresenteerd.
De verwachtingen voor het vooralsnog titelloze vijfde studioalbum zijn hoog. De in mei verschijnende plaat kan wel eens de definitieve doorbraak van de sympathieke band uit Brooklyn gaan inluiden.
Op de ASP redactie heeft de band al jaren geleden een speciaal plekje veroverd. Reden om in een vijfdelige serie terug te blikken op de boeiende carrière van The National.
Na de sprong deel II: Nieuwe ronde, nieuwe geluiden.
Blood Red Shoes zijn terug, en hoe!

Alweer een bericht over Blood Red Shoes? Ja, want gister verscheen het lang verwachte tweede album van dit hippe duo uit Brighton. En wat voor tweede!
Fire Like This heet de plaat en daar is geen woord van gelogen, want dit dampend hete schijfje is licht ontvlambaar. Blood Red Shoes verlegt, met dank aan topproducer Steve Albini (Nirvana, Pixies, Breeders) de focus van dance-punk naar rauwe rock en lijkt zich hierin helemaal thuis te voelen.
TV: MetMichiel: Moke

Vanavond staat de tv uitzending van MetMichiel in teken van Moke. Michiel Veensta ging op bezoek in Phantasio, de platenzaak van Moke gitarist Phil Tilli in Amsterdam. Hij praat met de band over hun nieuwe plaat, hun succes en de toekomst.
Zaterdagnacht van 0:50 tot 01:45 op Nederland 3.
Frightened Rabbit gaat toeslaan in 2010

Er gaan hardnekkige geruchten dat het Schotse Frightened Rabbit met hun derde plaat eindelijk écht gaan doorbreken. Waarom? Luister maar eens naar de twee verdomd sterke singles die er reeds van getrokken zijn.
In november verscheen de eerste: het uiterst sfeervolle 'Swim Until You Can't See Land'. Sinds afgelopen maandag is daar met 'Nothing Like You' een heerlijk doorstampende rocker bijgekomen. Luisteren is weten dat hier iets heel speciaals gebeurt.
Het zijn twee voorproefjes die de verwachtingen voor die derde plaat sterk opschroeven. Lang wachten hoeft gelukkig niet: The Winter of Mixed Drinks ligt vanaf maandag 1 maart in de winkels. Wat nu nog rest is een bevestiging voor het Lowlands festival, waar ze in principe gewoon móéten staan.
Check de videoclip van 'Nothling Like You' na de sprong.
Amsterdamse politie geen fan van Left

Het gaat lekker met het Eindhovense rock trio Left: een goed ontvangen debuutalbum, een radiogevoelige single én door 3FM als Serious Talent bestempeld. Klap op de promotionele vuurpijl: een oud-hollandsch relletje tijdens de opnames van de videoclip 'It's The Incredible Greyman'.
Zanger/gitarist Ruud van Deventer vertelt: 'We wilden graag een clip opnemen waar het publiek onverwacht deel van zou uitmaken en hebben daarvoor in Amsterdam gefilmd, onder andere op de Dam, in een volle Albert Heijn en ook op Centraal Station. De reacties waren zeer positief en het publiek vond het erg leuk.'
'Op Amsterdam Centraal Station ging het plotseling mis,' vervolgt Deventer. 'We hadden net de muziek aangezet, toen uit alle hoeken en gaten ineens het 'blauw' kwam opduiken. Politie, spoorwegpolitie, beveiliging en stadswachten, wel een man of 15, doken bovenop de band en crew en maakten een bruut einde aan de opnamen.'
Een klein deel van de 'overval' is terug te zien in de vandaag gelanceerde videoclip van het sterke 'It's The Incredible Greyman'. Check het na de sprong.
MM: You Got The Dirtee Love

Hoogtepunt van de avond was een bijzondere samenwerking tussen Dizzee Rascal en Florence Welch. Speciaal voor deze gelegenheid werden singles Dirtee Cash en You Got The Love samengevoegd tot één grote mash-up. Het resultaat? You Got The Dirtee Love.
Check de astonishing performance na de sprong.
Put on a slow, dumb show for you

"My leg is sparkles, my leg is pins. I better get my shit together, better gather my shit in. You could drive a car through my head in five minutes from one side of it to the other.
I wanna hurry home to you. Put on a slow, dumb show for you and crack you up so you can put a blue ribbon on my brain. God, I'm very, very frightened I'll overdo it.
You know I dreamed about you for twenty-nine years before I saw you. You know I dreamed about you. I missed you for, for twenty-nine years."
Late of the Pier: beste bandje van de klas

De kenners van het drankje zullen de omschrijving direct begrijpen, maar voor de onwetenden gooi ik de slogan er nog een keer tegenaan. Rivella: een beetje vreemd, maar wel lekker.
De grote grap is natuurlijk dat het drankje totaal niet te zuipen is, maar dat even terzijde.
Best In The Class, de nieuwe single van Late of the Pier smaakt daarentegen wèl uitstekend. De vele bliepjes en gierende synthesizers zorgen in eerste instantie voor opgetrokken wenkbrauwen, maar al snel valt het kwartje. Het lekkere ritme en een dito drumbeat zorgen ervoor dat je Best in the Class gewoon op repeat zet.
En dat is lekker, aangezien het nog maar de vraag is of er een vervolg wordt gegeven aan Fantasy Black Channel. Zowel op de officiële website, alsop Myspace en Wikipedia blijft het angstvallig stil omtrent een nieuw album. In de tussentijd dan maar een drankje doen?
The Unwinding Hours: noteer die naam

Nieuw uit Schotland: The Unwinding Hours. Hun vorige week verschenen titelloze debuutplaat is er eentje om in te lijsten.
The Unwinding Hours wordt gevormd door Craig B en Ian Cook, ex-leden van de in 2007 opgedoekte band Aereogramme. Maar, zoals ze zelf zeggen: 'That may or may not matter to you. Just thought I'd mention it.'
Hoe dan ook, het debuutalbum is wonderschoon. Succes ingrediënten: schitterende melodieën, spannend gitaarwerk, hoopgevende pianopartijen en bombastische explosies. NME magazine vult aan: "It also has a melodic finesse that is as comforting as it is overwhelming to all your emotional facets."
Luisteren is geloven.
TV: MetMichiel: Sly Stone

Vanavond na middernacht wordt in MetMichiel een documentaire uitgezonden over de legendarische soulartiest Sly Stone.
Sly Stone maakte in de tweede helft van de jaren 60 en de eerste helft van de jaren 70 legendarische platen met de formatie Sly & The Family Stone. Na de jaren 80 werd er weinig meer van hem vernomen, tot dat hij weer optrad tijdens de Grammy Awards van 2006.
Zaterdagavond van0:25 tot 01:20 op Nederland 3.
Giving Up The Gun heeft een video

Ondanks de populariteit van de band, hebben we het nieuwe album Contra nog niet terug gezien in de ASP Albumchart. Een klein onderzoek leert ons dat dit album überhaupt niet is opgenomen in Vampire Weekend's discografie op LastFM. Erg vreemd, maar het zal ongetwijfeld met rechten en dergelijke te maken hebben. Zucht...
Gelukkig is de video van nieuwe single Giving Up The Gun, één van de fijnste nummers van het album, wel gewoon te bekijken. Check hem na de sprong.
Het verhaal van The National (deel I)

Veel muziekliefhebbers zijn het er al over eens: The National is een band waar je eigenlijk niet om heen kan. Dit jaar wordt eindelijk de opvolger van het succesvolle en wonderschone album Boxer gepresenteerd.
De verwachtingen voor het vooralsnog titelloze vijfde studioalbum zijn hoog. De in mei verschijnende plaat kan wel eens de definitieve doorbraak van de sympathieke band uit Brooklyn gaan inluiden.
Op de ASP redactie heeft de band al jaren geleden een speciaal plekje veroverd. Reden om in een vijfdelige serie terug te blikken op de boeiende carrière van The National.
Na de sprong deel I: Opstartproblemen.
Detroit Social Club komt eraan

NME magazine weet het al zeker: Detroit Social Club gaat het maken in 2010. Veel heeft de band nog niet uitgebracht, maar wat er doorsijpelt heeft zeker potentie.
Ze bestaan al sinds 2007, het zeskoppige Detroit Social Club. Een single in 2008 (‘Rivers And Rainbows’) en eentje in 2009 (‘Sunshine People’) waren reden genoeg voor Primal Scream, Razorlight en The Futureheads om de band uit Newcastle mee te nemen als voorprogramma. In augustus 2009 mochten ze ook een showtje openen voor Oasis. Ja, dan doe je iets toch heel goed.
Deze maand heeft het Britse Q Magazine de band ook opgepikt. In de rubriek New to Q slaat het magazine de spijker op zijn kop door een drietal bands te noemen om het geluid van Detroit Social Club te verwoorden: Black Rebel Motorcycle Club (BRMC), The Verve en Kasabian.
Het zijn invloeden die inderdaad meer dan duidelijk terug te horen zijn. De vuile loomheid van BRMC, het psychedelische van The Verve en de groove van Kasabian. Is dat erg? Nee, dat is bijzonder lekker.
Op 1 maart aanstaande verschijnt Kiss The Sun, de eerste EP van Detroit Social Club. Check de officiële videoclips van ‘Rivers And Rainbows’ en ‘Sunshine People’ na de sprong.
De ASP redactie draait (#11 14/2/2010)

Deze editie onder andere Yeasayer, Eels, Tim Knol en veel meer! En o ja, het is carnaval.
Stereophonics: Could You Be The One?

Ik geef toe: ik kan ver mee gaan met de conclusie van Harm. Keep Calm and Carry On kabbelt op een aantal momenten inderdaad gezapig voort, maar voor mij past dat helemaal in het beeld dat ik bij Stereophonics heb.
Eigenlijk vind ik elk album van deze Britten wel prettig om in zijn geheel te beluisteren. Toch springen er op elk schijfje wel een paar nummers (ver) bovenuit. Het feit dat ik verzamelaar Decade in the Sun het meest draai zegt dan ook genoeg.
Nieuwe single Could You Be The One? is wederom zo'n track die wat mij betreft op een volgende verzamelaar terecht mag komen. Het ontbreekt een klein beetje aan spanning, maar over het geheel genomen is dit toch een heerlijk in gehoor liggend popliedje. Check de video na de sprong.
TV: MetMichiel: Snow Patrol @ Pinkpop 09

Het concert dat Snow Patrol op 31 mei in de Heineken Music Hall gaat geven was al binnen 5 minuten uitverkocht. Ook met de kaarten voor het extra concert van een dag later lijkt het hard te gaan.
Zelf zal ik er niet bij zijn, omdat ik het weekend ervoor weer in Landgraaf ben voor Pinkpop. Maar ach, ik heb ze vorig jaar twee keer live gezien: In het voorprogramma van U2 in de Arena en als headliner op Pinkpop. Beiden keren heb ik van ze genoten.
En dat optreden op Pinkpop wordt dus morgen uitgezonden in MetMichiel.
Zaterdagnacht vanaf 0:25 tot 01:20 op Nederland 3.
Is Kate Nash een blijvertje?

Ook terug in 2010: Kate Nash. Op 19 april verschijnt de vooralsnog titelloze opvolger van haar uiterst succesvolle debuutalbum Made Of Bricks. Een voorproefje van het nieuwe werk kan gratis worden gedownload.
Vorig jaar liet Kate al doorschemeren dat haar volgende album enige punk invloeden zou gaan bevatten. In eerste instantie een opmerking om met een korreltje zout te nemen, maar afgaande op de sinds vandaag gratis te downloaden track ‘I Just Love You More’ blijkt dat de zangeres wel degelijk die richting is ingeslagen.
Het is waarschijnlijk even schrikken voor de fans die destijds gevallen zijn voor het schattige geluid van Kate Nash. Op ‘I Just Love You More’ klinkt de zangeres namelijk agressief en losgeslagen. Basis van het nummer is een simpele maar stevige gitaarrif. Waar Kate voorheen leunde op het geluid van Lily Allen, lijkt ze nu bij Blood Red Shoes onderdak te hebben gevonden.
Of ‘I Just Love You More’ representatief is voor het gehele album is natuurlijk nog maar de vraag. Enkele nieuwe nummers zijn al in live vorm op Youtube te bekijken en als we die mogen geloven is het niet allemaal punkrock wat de klok slaat. Desondanks blijft het spannend: gaat Kate Nash bewijzen dat ze een blijvertje is?
De missie van Gabriella Cilmi

In 2008 debuteerde de toen 16-jarige Gabriella Cilmi met het album Lessons To Be Learned. Een schijfje dat vol staat met lieve, zoete popliedjes. Single Sweet About Me wist in Nederland zelfs de nummer één positie in de hitlijsten te veroveren.
Op 22 maart zal de release van haar tweede studioalbum Ten plaatsvinden. En met eerste single On A Mission bevestigd Gabriella Cilmi wederom dat er niets liefs aan haar is.
Met een vat vol jaren 80 synthesizers onder de arm doet ze opnieuw een gooi naar de hoogste plek in de hitlijsten. "I am a woman on a mission. Nothing can stop me, I'm stronger then ever." Waarvan akte.
Highlights: ASP radioshow 2.0 (05/02)

Afgelopen vrijdag ging weer een gloednieuwe uitzending van de ASP radioshow live de ether in. Jaargang 2, aflevering 5 om precies te zijn.
U weet het waarschijnlijk al, maar het was een bijzondere uitzending met The Medics bij ons in de studio! Naast hele goeie live muziek, leverde dat ook erg grappige radio op.
Voor de iedereen die het gemist heeft: de hoogtepunten van het altijd amusante tweede uur staan na de sprong. Woei!
Luisteren: The Medics in de ASP radioshow

Afgelopen vrijdag live spelend in de ASP radiostudio: The Medics! Voor iedereen die het gemist heeft: de opnames zijn online gegooid.
SNOT, DRANK & ROCK 'N ROLL
Twee leden van The Medics waren aanwezig in de altijd knusse ASP radiostudio: gitarist Ricardo en zanger Daniel. Laatstgenoemde was "zo ziek als een hond", maar gelukkig was na een paar biertjes "de snot wat opgetrokken". Om het daarna treffend te relativeren met de opmerking "maar ja, daar heet je The Medics voor, hè."
GIMMICK
Behalve versterkers, muziekinstrumenten en rondvliegende bacillen hadden The Medics ook gitarist Neil meegenomen. Neil zit niet in band, maar hij was destijds nauw betrokken bij de eerste opnames van de bijna klassieker 'Great Is My Fear'. Als 'gimmick' was hij door Ricardo en Daniel meegesleurd naar de studio om for old times' sake mee te spelen. Geheel in stijl van de band was ook Neil snotverkouden.
LIVE GESPEELD
Een tweetal nummers brachten ze live ten gehore. Naast een sterke uitvoering van het eerder genoemde 'Great Is My Fear' werd er ook een gloednieuwe song in de vorm van 'I Don't Feel So Good' de ether ingeslingerd. Hét bewijs dat we nog veel leuke dingen van The Medics kunnen verwachten.
Check de opnames na de sprong.
Voor bij het kampvuur: First Aid Kit

Het kan denk ik geen kwaad om het geheugen even op te frissen. First Aid Kit bestaat uit twee Zweedse zusjes die met hun lieflijke stemmen en gitaren "aim for the hearts and not the charts." In september van vorig jaar brachten de gezusters met Hard Believer een alleraardigste single uit. 'Lief' is hier misschien wel de meest toepasselijke omschrijving.
Met debuutalbum The Big Black and the Blue onder de arm trekt First Aid Kit in 2010 de wijde wereld in. Op zoek naar kampvuurtjes, waarbij ze onder begeleiding van een enkele gitaar iedereen betoveren met hun lieflijke harmonieën. Meer hebben deze dames namelijk niet nodig om zich in je hart te nestelen.
Nou ja, een nieuwe single is misschien wel handig. Check I Met Up With The King na de sprong.
ASP tipt: 2010 wordt het jaar van...
De tijd vliegt; februari is het inmiddels al weer. Nog even en we staan weer op een festival te genieten van een goede band met een heerlijk koud pilsje in de hand.
Een aantal ASP-ers pakte de glazenbol er even bij en probeerde te voorspellen welke band dan op dat podium zou kunnen staan. Oftewel: voor welke bands gaat 2010 een doorbraakjaar worden? Check het na de sprong.
The Courteeners: You overdid it doll

We schreven het al eerder: ook The Courteeners zijn terug in 2010. Met de binnenkort verschijnende single 'You Overdid It Doll' opent de band weer de aanval op de hitlijsten. De officiële videoclip is onlangs al gelanceerd.
Falcon, zo heet de nieuwe plaat van The Courteeners. Gezien het Britse succes van debuutalbum St. Jude, is het een gevalletje van een spreekwoordelijk moeilijke tweede. Op 22 februari ligt ie in de winkels.
Een week eerder komt de single 'You Overdid It Doll' uit. Een nummer dat de branieschoppers uit Manchester op hun donkerst laat horen. Iets minder Oasis, iets meer Kasabian. En dat klinkt best weer aardig. Check de videoclip na de sprong.
Richard Ashcroft heeft een nieuwe band

Met United Nations of Sound wil Ashcroft weer de bühne op. Naar het schijnt zal op 29 maart het debuutalbum van deze 'nieuwe' band verschijnen onder de titel Redemption.
Inmiddels is eerste single Are You Ready? al te beluisteren en die smaakt beslist naar meer. Kom dus maar door met Redemption; ik ben er klaar voor.
Live in de ASP radioshow: The Medics!

Aanstaande vrijdag LIVE in de ASP radiostudio: The Medics! De Utrechtse band, die op de vooravond van doorbreken staat, zal twee liedjes akoestisch de ether in slingeren.
Twee van de vijf bandleden zijn vrijdag 5 februari aanwezig in de ASP radiostudio. Naast het ten gehore brengen van hun muziek hebben ze eveneens –zoals ze het zelf noemen- “een gimmick voor het programma”.
VRIJDAG 5 FEBRUARI
LIVE IN DE ASP RADIOSHOW: THE MEDICS.
De uitzending begint vanaf 15.00 uur en zal via de website live te beluisteren zijn.
Rappen met The Maccabees?

The Maccabees. Samen met Roots Manuva heeft de band single 'No Kind Words' van een rapsausje voorzien. En dat klinkt beter dan je denkt.
Het uit zuid Londen afkomstige The Maccabees kennen we natuurlijk wel. Met Wall Of Arms brachten zij in 2009 één van de fijnste albums van dat jaar uit. Single No Kind Words werd destijds nog als gratis download aangeboden.
Ook de (niet geheel toevallig) uit zuid Londen afkomstige rappert Roots Manuva is het mp3-tje niet ontgaan. Sterker nog, het inspireerde hem tot het schrijven van een tekst die naadloos aansloot bij de muzikaliteit van het nummer. Uiteindelijke resultaat van deze opmerkelijke samenwerking: een single die de titel Empty Vessels heeft meegekregen.
Hoewel Empty Vessels muzikaal een
Mumford & Sons kruipen uit hun grot

Wat kan ik nog zeggen over Mumford & Sons zonder in herhaling te vallen? Weinig, zo heb ik gemerkt. Daarom schaamteloos een quote uit mijn jaarlijst van 2009: "Sigh No More is een 'eerlijke' plaat met songs die stuk voor stuk overlopen van passie en emotie. Met minuscule intimiteit neemt de band plaats in je hart, om vervolgens groots uit te pakken en nooit meer te verdwijnen."
Op nieuwste single The Cave komt dit allemaal prachtig samen. Van intiem naar orkestraal en weer terug. En dat in slechts een kleine vier minuten tijd. Ik ben reuze benieuwd hoe dat 26 april in Tivoli gaat klinken. Check de video na de sprong!
Peter Gabriel heeft nog steeds ideeën

Peter Gabriel mogen we gerust een door de wol geverfde muzikant noemen. Hij was frontman bij Genesis, maakte zeven solo-albums en bouwde een flinke livereputatie op. Het is mooi om te zien hoe hij, zelfs op z'n zestigste, nog steeds originele ideeën heeft. Zijn nieuwe album Scratch My Back is zo'n idee.
Op dit album covert hij namelijk twaalf liedjes van anderen, waarvan het grootste deel waarschijnlijk nog op een speelgoedgitaartje stond te rammen toen Gabriel al met Genesis tourde. Zo komen we bejubelde acts van de laatste jaren tegen zoals Elbow, Regina Spektor en Arcade Fire. En het concept gaat verder dan dit album alleen; elke gecoverde artiest is uitgenodigd een nummer uit de uitgebreide discografie van Peter Gabriel te kiezen en 'terug te coveren'. Later dit jaar verschijnen die nummers op het tweede deel van het project, I'll Scratch Yours.
Marlene: gewoon mooi

Fleetwood Mac, Nirvana, Hall and Oates, Neil Young. Zomaar een paar namen waarvan Lightspeed Champion (echte naam Devonté Hynes) een album van in de kast heeft staan. Elk in hun genre grote namen, maar in de platenzaak zal je ze niet snel samen in één bak tegenkomen. Hoeft ook niet; de vraag is alleen waar je Lightspeed Champion zal vinden.
Good Shoes: alles onder controle
In het hoekje 'goede muziek, vreselijke videoclip': Good Shoes met hun deze maand verschenen nieuwe single 'Under Control':
Single is afkomstig van de recent verschenen plaat No Hope, No Future, de opvolger van het destijds aardig goed ontvangen debuutalbum Think Before You Speak.
Live zien? 22 februari staan ze in de Amsterdamse Paradiso en een dag later in Rotterdam (Rotown).
Customs klinkt gewoon goed

Thuisland België weet het al: Customs is een hele fijne band. Met twee singles en een debuutalbum onder de arm wordt nu de aanval gericht op ons landje.
Om meteen maar met de spreekwoordelijke deur in huis te vallen: Customs is het Belgische broertje van Interpol en een neefje van (de vroegere) Editors. Logischerwijs maakt dat Joy Division als hoofd van de familie. Ontkennen heeft geen zin.
Maar is dat erg? Nee, totaal niet. Het vorig jaar verschenen album Enter The Characters is namelijk gewoon een heel goede plaat. Zo simpel is het en moet het zijn.
Samen met de singles 'Rex' en Justine bevat het album met 'The Matador' en het o zo single-waardige 'Shut Up, Narcissus' een paar erg aanstekelijke, stampende trackjes. Of neem de rustigere, sferische songs zoals 'Where The Moon Spends His Days' en 'There's Always Room For One More Poledance'. Ook Nederland gaat hier voor vallen, kan niet anders.
Check de officiële videoclip van 'Justine' na de sprong.
Introducing Alan Pownall

Wegdromen met Beach House

Droom pop; zo wordt de sound van Beach House omschreven. Het nieuwe album Teen Dream luistert dan inderdaad ook als een heerlijke droom. 2010 kan voor het Amerikaanse duo weleens een heel mooi jaar gaan worden.
Het hokje droom pop is goed gekozen. De muziek van Beach House klinkt sferisch, wijds, een beetje loom en tja... dromerig. Kort samengevat: mooie melodieën met daarover de sensuele stem van de in Frankrijk geboren Victoria Legrand. En met de recente doorbraak van een ietwat soortgelijke band als Grizzly Bear in gedachten, zouden er nu misschien ook wel grote dingen voor Beach House kunnen gebeuren. Ze hebben eindelijk echt de tijd mee.
Want Alex Scally en Victoria LeGrand zijn namelijk al een tijdje bezig. In zowel 2006 als 2008 brachten ze als Beach House een plaat uit die gretig omarmt werd door de internationale muziekpers. Het vandaag verschenen Teen Dreams scoort eveneens weer hoge ogen.
"They may just have minted the new decade’s first essential album," schrijft bijvoorbeeld de BBC. Of neem het Britse magazine NME, die roept dat "It’d be almost guilt-free to call this a perfect record." De website Drowned In Sound is iets voorzichtiger, vindt het wel een goede plaat, en spreekt van "a comforting record."
Check na de sprong de single 'Norway' en de redelijk briljant zijnde 'Used To Be' en 'Lover Of Mine'.
Is 2010 voor The Chapel Club?

Sinds BBC Radio 1 dj Zane Lowe hun eerste single Surfacing bestempelde als 'Hottest Record In The World' is de hypemachine niet te stoppen en lijkt het slechts een kwestie van tijd voordat dit getalenteerde Londonse vijftal doorbreekt.
In de spotlight: Ellie Goulding

Eerste plaats in 'The Sound of 2010' of niet, helemáál nieuw kunnen we Ellie Goulding toch niet noemen. In september 2009 bracht de uit Wales afkomstige Ellie met Under The Sheets al haar debuut single uit. En overigens niet geheel toevallig, kwam deze ook al eens langs in de ASP Radioshow, maar dat geheel terzijde.
In 2010 moet het dan echt gaan gebeuren voor La Goulding. Inmiddels heeft ze met Polydor een commercieel dak boven haar hoofd en ook de release van haar debuutalbum Lights staat inmiddels gepland. Op 1 maart zou het schijfje officieel in de platenzaak moeten liggen.
Aan dit schijfje heeft ook Mark Ronson zijn steentje bijgedragen, dus een aantal toeters mogen we wel verwachten. Under The Sheets en tweede single Starry Eyed verraden in ieder geval een lekker portie 'folktronica'. Check het na de sprong.
Highlights: ASP radioshow 2.0 (22/01)

Afgelopen vrijdag ging weer een gloednieuwe uitzending van de ASP radioshow live de ether in. Jaargang 2, aflevering 2 om precies te zijn.
Voor de iedereen die het gemist heeft: de hoogtepunten van het altijd amusante tweede uur staan na de sprong. Woei!
TV: Hope For Haïti
Vannacht zendt Nederland 3 het internationale benefietconcert voor Haïti uit. Het twee uur durende concert wordt gepresenteerd door initiatiefnemers George Clooney en Wyclef Jean.
De line- up bestaat uit onder meer U2, Bruce Springsteen, Madonna, Beyonce, Jay-Z, Shakira, Mary J.Blige, Stevie Wonder, Justin Timberlake, Christina Aguilera, Sting en Coldplay.
Two Door Cinema Club komt eraan

Klaar om succesvol te stuiteren in zaaltjes en op festivals in 2010: Two Door Cinema Club. Twee veelbelovende singles maken het wachten op een debuutalbum bijzonder lastig. 'I Can Talk' is de meest recente stamper.
Ze komen uit Noord-Ierland, Two Door Cinema Club (TDCC). Het trio speelt samen sinds 2007 en wist mede dankzij het succes op hun MySpace pagina een platendeal te sluiten met het hippe Franse Kitsuné label.
Het leverde vorig jaar al twee hele fijne singles op: Het heerlijk niks aan de hand zijnde ‘Something Good Can Work’ en het Late Of The Pier-achtige ‘I Can Talk’.
Inmiddels is nieuw werk ook al aangekondigd. Zo verschijnt op 1 maart 2010 het langverwachte debuutalbum Tourist History. Een week eerder wordt ‘Undercover Martyn’ als derde single gelanceerd.
Check de officiële video’s van ‘Something Good Can Work’ en ‘I Can Talk’ na de sprong.
Wederom nieuwe video Blood Red Shoes

Wat je al wist: Het duo Blood Red Shoes komt op 1 maart 2010 met een nieuwe plaat: Fire Like This. Wat je misschien nog niet wist: 'Light It Up' verschijnt een week eerder als single.
December vorig jaar hoorden we voor het eerst iets van het nieuwe Blood Red Shoes werk in de vorm van het gratis weggegeven trackje 'Colours Fade'. Een nummer dat weliswaar iets langzamer klinkt dan we van de band gewend zijn, maar desondanks als een welkome aanvulling op hun repertoire genoemd mag worden.
Nieuwe single 'Light It Up' leunt weer wat meer op het oudere werk. Drummer Steven Ansell neemt de vocalen voor het grootste gedeelte voor zijn rekening en wordt in de de stevige coupletten door een fijn schreeuwende Laura-Mary Carter bijgestaan. En dat werkt gewoon goed.
Check de officiële videoclip van 'Light It Up' na de sprong.
Midlake is iedereen een stapje voor

Wie de laatste jaren de bejubelde albums in de gaten houdt, kan de revival van de folk niet ontgaan zijn. Fleet Foxes brak de ban, Bon Iver werd door iedereen omarmd toen hij uit zijn hutje stapte en in 2009 konden we niet om Mumford & Sons en Local Natives heen. Met een baard en een houthakkershemd de weidse natuur inlopen om over verloren liefdes te zingen; het mag weer. Midlake toont in 2010 dat ze iedereen een stapje voor zijn.
The Courage Of Others is het derde album van de mannen uit Texas, die we voor het laatst zagen toen The Trials Of Van Occupanther (2006) alom geprezen werd. De nummers klinken verbazingwekkend tijdloos en lijken de aardse elementen te bezingen alsof de bijbel wordt voorgelezen (thinking the world was mine to get lost in / I ran with the freedom and sang in between / For I had the path of wonder there before me). Als een Gregoriaans koor dat de kerk uit is gelopen om bij een kampvuur liedjes te zingen zoals Crosby, Stills, Nash & Young dat anno nu zouden hebben gedaan.
Infadels zijn ijzersterk terug

Infadels, ik houd van die band. Het debuut uit 2006 (We Are Not The Infadels) was al redelijk overdonderend. Met nummers als 'Love Like Semtex' en 'Jagger '67' presenteerde de band een welhaast perfecte combinatie van dance en rock.
Opvolger Universe in Reverse kwam nóg beter bij me binnen. Hoewel dat album wat meer richting de (pop)rock kant gaat, beleef ik het nog altijd als een energieke trip.
Nu is daar We Are Ghosts. Een track waarop al het voorgaande werk samenkomt en uitmondt in een werkelijk ij-zer-sterke single. Het is rock, het is dance, het is pop, maar vooral catchy as hell. Dat wordt gewoon weer ouderwets stuiteren op Lowlands. Toch?
Surfen met The Drums

In de tussentijd laat het Amerikaanse The Drums ons niet met lege handen staan. In september 2009 was daar al de EP Summertime!, een zes tracks tellend schijfje dat zijn naam ruimschoots eer aan doet. Met nummers als 'Let's Go Surfing' en 'Down By The Water' komt er een warme zeewind uit je speakers waaien. En dat is toch erg prettig in de huidige ijstijd die ons land al enige weken teistert.
Bij laatste single 'I Felt Stupid' is dit niet anders. Het sprankelt, het klinkt vrolijk en is erg easy going. Alsof je wordt teruggeworpen naar begin jaren '60, wanneer The Beach Boys op het punt staan de wereld te veroveren met hun surf pop. Of zoals The Drums het zelf mooi omschrijven: "It's the sound of walking alone in the rain and realising you'll be alone forever." Juist. Laat die lente maar beginnen!
Fyfe Dangerfield: She Needs Me

Morgen in de winkels: Fly Yellow Moon, het solo debuut van Fyfe Dangerfield. Eerste single ‘She Needs Me’ belooft veel goeds.
Fyfe Dangerfield is bepaald geen nieuwkomer in de muziekwereld. Met zijn uiterst muzikale band Guillemots heeft hij reeds op twee platen bewezen over een geweldig gevoel voor melodie te beschikken.
Voor ‘She Needs Me’ heeft de rasmuzikant weer eens alles uit de kast getrokken. Strijkers, blazers, stevige beat; de hele mikmak. Het levert een popliedje op dat bijna over de top gaat. Maar juist dat balanceren op de grens van too much maakt van ‘She Needs Me’ een meer dan geslaagd nummer.
Het is knap dat Dangerfield wederom een liedje heeft geschreven waar je wordt ingezogen. Voor vier minuten en zestien seconden is ‘She Needs You’ even het belangrijkste in je leven. En dan is het bijzonder mooi meegenomen dat het ook nog eens een paar behoorlijk vrolijke minuten zijn.
Check de officiële videoclip na de sprong.
Shout Out Louds komen hard

Hoewel, 'eerste' single is niet helemaal juist. Eind 2009 trakteerde Shout Out Louds ons namelijk al op 'Walls', een trackje dat geheel volgens de huidige tijdsgeest gratis is binnen te halen. Maar om eerlijk te zijn: het zoethoudertje doet me (nog) niet erg veel.
Hoe anders is dat bij 'Fall Hard', de eerste commerciële single van het nieuwe album Work. Lekker in het gehoor liggende indiepop, met een flinke dosis melancholie. En zo hoor ik deze Zweden toch het liefst. Dus kom maar door met dat album!
Check de bijbehorende video na de sprong.
The Very Best met Vampire Weekend

Het is een bijzondere samenwerking, The Very Best. Het maakt de single 'Warm Heart of Africa er niet minder catchy onder.
Achter de bescheiden bandnaam The Very Best gaan de uit Malawi afkomstige zanger Esau Mwamwaya en het Belgische producer/dj duo Radioclit schuil. Samen maken ze muziek die veel raakvlakken heeft met Vampire Weekend. Inderdaad, iets met het combineren van Afrikaanse ritmes met westerse muziek.
Het eerste echte album, Warm Heart of Africa verscheen al vorig jaar augustus en ontving best veel positieve reviews.
En laat het brein van Vampire Weekend, Ezra Koenig, nou eens mee doen op de nieuwste single van The Very Best. Het pakt geweldig uit: stilzitten bij het vrolijk swingende 'Warm Heart of Africa' is eigenlijk niet mogelijk.
(Niet om het één of ander, maar dit bijzonder fijne liedje schreeuwt haast om gebruikt te worden tijdens het WK voetbal in Zuid-Afrika, deze zomer.)
Hoe dan ook, check de gloednieuwe videoclip na de sprong.
Codeine Velvet Club swingt

Onthulling 1: Jon Fratelli van The Fratellis heet eigenlijk gewoon John Lawler. Onthulling 2: Het project dat ie met zangeres Lou Hickey is begonnen onder de naam Codeine Velvet Club klinkt verrassend fijn.
Verrassend omdat Codeine Velvet Club rockmuziek maakt met een dikke orkestrale saus. Inderdaad, dan hebben we het over strijkers, toeters en meer van die bellen. En dat zijn we niet gewend van een man die met The Fratellis (onthulling 3: het zijn helemaal geen broers!) over het algemeen rechttoe rechtaan rockmuziek maakt. Last Shadow Puppets? Zoiets ja.
Lawler deelt de vocalen met Lou Hickey, een getalenteerde jazz zangeres uit Glasgow. Een multi-instrumentalist is ze ook: piano, klarinet, cornet, gitaar en trombone; ze speelt het allemaal. Haar muzikale achtergrond is overigens niet allemaal klassiek; in haar jeugd speelde ze in diverse punkbandjes.
Het titelloze debuutalbum van Codeine Velvet Club vond op 28 december de weg naar de platenwinkels, en ontving overwegend positieve reviews.
Inmiddels zijn er al twee singles verschenen. Het swingende ‘Vanity Kills’ op 23 november en ‘Hollywood’ een maandje later. Check ze na de sprong.
Ramona Falls: wat gebeurt toch allemaal?

Intuit van Ramona Falls is zo’n album dat je alle kanten op stuurt. Bij vlagen weet je echt even niet meer wat er allemaal op je af komt. Bij andere vlagen staan echter de tranen van ontroering bij je in de ogen. Eerste single ‘I Say Fever’ valt er tussen in.
Ramona Falls is een project van Brent Knopf, bandlid van het Amerikaanse Menomena. Toen het opnameproces voor een nieuwe plaat met die band op zich liet wachten, besloot Knopf zelf maar wat te beginnen. Het vorig jaar verschenen Intuit is uiteindelijk het resultaat van een samenwerking met totaal 35 collega’s.
De plaat is goed ontvangen in het thuisland. Het altijd kritische Pitchfork herkende meteen de schoonheid van het werkje en beloonde het met een 8 (uit een maximale score van 10). Spin Magazine is iets voorzichter, maar spreekt toch van “an album that leans more toward epic than emo”.
En epic is het knotsgekke en deels aan Nick Cave denkende ‘I Say Fever’ zeker. Het nummer klinkt zwaar met haar stevige beat, stampende bas en smerige gitaren, maar weet toch dankzij de breekbare stem van Knopf en het hoopgevende gepingel op de piano een emotionele snaar te raken. Intens is misschien het woord waar ik naar op zoek ben.
Om nog maar te zwijgen over de schitterende video. Check hem na de sprong.
Placebo weer in de schijnwerpers

Met Battle For The Sun kan rustig gesteld worden dat Placebo vorig jaar een aardige comeback heeft gemaakt. Eind januari verschijnt 'Bright Lights' als vijfde single van die plaat.
Grappig detail; de single heeft een tekstfragment dat niet op de albumversie staat. Aan het eind wordt namelijk ineens "bright lights and black holes" vlak voor het refrein gezongen. Alsof ze dat vergeten waren tijdens de plaatopnames. Beetje curieus, maar het maakt de single er niet minder fijn onder.
Check de officiële video van 'Bright Lights' na de sprong.
Erland & The Carnival gaat schitteren in 2010

Als je 'nieuw' bent is het gebruikelijk jezelf eerst netjes voor te stellen. Bij Erland & The Carnival kunnen we die etiquette echter overslaan. De band bestaat naast frontman Erland Cooper namelijk uit Simon Tong (The Verve, Blur) en David Nock (The Cult, The Fireman). Een nadere introductie lijkt me vrij overbodig. Maar wat levert deze samenwerking ons muzikaal op?
Delphic is klaar voor doorbraak

“It might just be the first great album of 2010." BBC Music journalist Lou Thomas heeft gelijk: debuutalbum Acolyte van Delphic is een bijzonder sterke plaat.
2010 kan weleens een heel mooi jaar worden voor het uit Manchester afkomstig Delphic. Met de steun van de BBC (ze staan op drie in de toonaangevende Sounds of 2010 lijst) gaat het namelijk ineens erg hard met de band.
Local Natives gaat ontploffen in 2010

Met een release in november was het debuutalbum van Local Natives net te laat om opgenomen te worden in de jaarlijstjes van 2009. Dat Gorilla Manor een van de mooiste platen van 2009 is, staat namelijk als een paal boven water.
Folkrock is wat de mannen van het Amerikaanse Local Natives spelen. Wie niet, zou je tegenwoordig haast zeggen, maar de band voegt zeker iets toe. Vooral voor de mensen die vinden dat Fleet Foxes net iets teveel doorkabbelt, biedt Local Natives een fijne oplossing.
Fleet Foxes, de naam is gevallen. En terecht, want de hemelse harmonieën doen veel denken aan die van dé band van 2008. Het verschil zit hem dus in het tempo. Waar Fleet Foxes de nadruk legt op folk, legt Local Natives die overwegend op rock.
The Courteeners: geen Oasis 2.0 meer

Ook terug in 2010: The Courteeners. Volgende maand verschijnt Falcon, het tweede album van deze lads uit Manchester. De band lijkt er mee een iets andere richting in te slaan.
Eind 2007 lieten we de bandnaam al voorzichtig vallen. Om daarna nog een paar keer genoemd te worden als band to watch. De Anglofielen op de ASP redactie waren meteen fan, maar het overgrote deel van Nederland wou er niet echt aan. Ondanks fijne singles zoals ‘What Took You So Long’ en Not Nineteen Forever’, en het wel in Engeland succesvolle debuutalbum St. Jude (daar #4 in de charts).
Het thuisland wacht dus met smart op Falcon. En terecht, want het is voor The Courteeners eigenlijk een gevalletje put your money where your mouth is. Al sinds de begindagen van de band had zanger Liam Fray er totaal geen moeite mee om in elk interview te verkondigen dat zijn bandje groter gaat worden dan Oasis. En aangezien die band sinds een paar maanden kapot is, moeten ze nu maar laten zien dat ze dat gat kunnen opvullen.
Vooralsnog zijn de berichten positief. De band klinkt duidelijk niet meer als een Oasis kloon. Zo zou ‘Will It Be This Way Forever’ volgens het Britse magazine NME aangeven dat de band een meer “widescreen, Elbow-esque” richting is ingeslagen.
Fris en vrolijk: Circus Circus Casino

Nieuw en uit Nederland: Circus Circus Casino. Een eerste EP’tje kan gratis worden gedownload.
Nieuw is wellicht een groot woord. Het Amsterdamse Circus Circus Casino (naam is gekozen na het lezen van het boek Fear and Lothing in Las Vegas van Hunter S. Thompson) bestaat al sinds 2007. En volgens de korte biografie die bij het EP’tje zit, worden hun live optredens inmiddels al vergeleken met die van bands als Talking Heads en Buzzcocks. Precies, als je toch namen gaat droppen, kom dan meteen maar met de big guns.
Maar het is een goed idee, vergelijkingsmateriaal noemen. Vampire Weekend die nummers van The Strokes speelt; dat maken wij er van. En dat klinkt best goed.
Thuis

Stapel dozen. Oude spullen, nieuwe spullen en rotzooi. Een stem schalt door de gang: “Wil je dit bewaren? Anders gooi ik het weg, hoor!”
Binnenkort gaan mijn ouders verhuizen. Voor de tweede keer verlaten ze een huis in het Drentse dorp waar ik ben op gegroeid voor een ander huis in datzelfde dorp. Ditmaal gaan ze kleiner wonen.
Negen jaar was ik. We gingen verhuizen naar een nieuwbouwwijk, een paar kilometer verderop. Ons nieuwe huis had ik met mijn ogen gebouwd zien worden. Vanaf het leggen van de fundering via het neerzetten van de muren tot het eerste rondje door het opgeleverde huis: indrukwekkend vond ik het.
The Soft Pack: C'mon!

Met de feiten dat The Soft Pack eerst als The Muslims door het leven ging en sinds 2007 aan de weg timmert zal ik je verder niet vermoeien. Dat zoek je zelf maar op.
Wat wèl interessant is, zijn de bands met wie The Soft Pack al heeft getoured. Zo speelden de heren al in de voorprogramma's van The Last Shadow Puppets, Bloc Party, Franz Ferdinand en White Lies. Inderdaad, een vrij indrukwekkend rijtje namen.
Maar als (beginnende) band wil je natuurlijk méér dan hier en daar een voorprogramma. Je wilt een eigen plaat! En laat die nou net aanstaande zijn...
Per categorie: nieuwe muziek | reviews | concertverslagen
Contact, adverteren, CD / EP ter review sturen: klik hier
Op 2 april 2007 zag Apply Some Pressure het licht. Een muziekwebzine gemaakt door en voor muziekliefhebbers.
Yup, de naam is inderdaad geleend van dat briljante Maximo Park nummer. "I like to wait to see how things turn out if you apply some pressure..."
>> colofon / contact
Oef, mooie fanmade video van de eerste single van de nieuwe Arcade Fire plaat, The Suburbs. En ja, ze maken de hoge verwachtingen waar. Alweer.
Harm op (Thuiswedstrijd vo…):
"Verdomme Else, wat briljant! Geweldig dat ze zoveel speelden van Alligator, wat toch de beste plaat …"
Jan Willem op (Wauw: Agnes Obél):
"Prachtig!!"
Else op (Trixie Whitley he…):
"zag Trixie gister in de Rockwood Musical Hall en werd volledig weggeblazen. Wat een stem en wat een i…"
Harm op (Trixie Whitley he…):
"Laat ik nu iemand kennen die toevallig in New York verblijft deze zomer! ;) Maar eh, heel erg nice d…"
Harm op (Nieuwe Eels: Spec…):
"Ik hoop het, hij is in de buurt..."
Spotify
LastFM
Websites van meewerkende bloggers:
Marco
Rock 'N Pop Weblog
Spookaap
Else
Peter Zantingh
Muziek websites:
Eerste hulp bij plaatopnamen
Alternative.blog.nl
My Own Music Industry
Schriklog
Fine Fine Music
File Under
KindaMuzik
Festivalinfo
VPRO 3 Voor 12
For Music Only
Rocklog
Musicfreak
[ Link suggestie / ruil ]


Het stond al eerder op ASP: Yeasayer is hét schoolvoorbeeld van een Rivella band: een beetje vreemd, maar wel lekker. Gisteravond in een uitverkocht Paradiso te Amsterdam bleek dat ook live nog steeds op te gaan.
Sinds de release van het uitermate sterke Odd Blood zijn er voor Yeasayer veel deuren open gegaan. De plaat is poppier en toegankelijker dan het eveneens voortreffelijke debuut All Hours Cymbals uit 2007 en bevat enkele nummers die zelfs in Nederland overdag op de radio gedraaid kunnen worden. Met de Pinkpop bevestiging daarbij opgeteld kan dan ook gesproken worden over een redelijke doorbraak voor de pioniers uit Brooklyn.

We schreven het al eerder: na een bijzonder geslaagd jaar in het thuisland, richt het Belgische Customs nu de aanval op Nederland. Gisteravond deden ze het Amsterdamse Paradiso aan.
Met het in 2009 verschenen debuutalbum Enter The Characters en de op Studio Brussel veel voorbij komende hitsingle ‘Rex’ kreeg Customs België aan de voeten. Het grote aantal zuiderburen in de kleine, niet geheel uitverkochte zaal van Paradiso dienen als bewijsmateriaal.

Dat de band ook enorm populair is in Nederland, blijkt uit het feit dat het concert van afgelopen woensdag in no-time was uitverkocht. De fans hebben gelijk: Vampire Weekend speelt een fenomenale show, waaruit blijkt dat de groep Paradiso inmiddels is ontgroeid.

“Wegens productionele redenen zijn er extra kaarten te koop voor het concert van The Swell Season vanavond!!” De gistermiddag geplaatste tweet van Paradiso betekende dat ondergetekende alsnog naar de band kon die hem met het album Strict Joy in de winter van 2009 wist te overdonderen. Ja, Twitter is zoveel meer dan die boterham met pindakaas.
Oorspronkelijk zou het optreden in Pardiso seated zijn. Dat veranderde op het laatste moment. ‘Ik liep vanmiddag door de zaal en vond dat het schreeuwde om staanplaatsen,’ vertelt The Swell Season frontman Glen Hansard na afloop. Gevolg: meer ruimte op de vloer, extra kaarten per direct in de verkoop.
Het is een typerende actie van de uiterst sympathieke Glen, de man waar het allemaal om draait bij The Swell Season. Weliswaar is het volgens de geschriften een duo en levert pianiste en zangeres Markéta Irglová wel degelijk een groot aandeel in het mooie geluid van de band, zeker als ze met haar dromerige stem in een paar nummers mag voorgaan, maar live is het lastig om je ogen van de rasmuzikant Glen af te houden. Gisteravond in een bijna muisstil Paradiso was het niet anders.

Het gaat hard met The xx. Na vorig jaar twee keer in de kleine zaal van Paradiso te hebben gestaan, speelden ze gisteravond al in een uitverkochte grote zaal van diezelfde poptempel. En ja, dat kunnen ze aan.
Inmiddels zijn bijna alle muziekliefhebbers het er over eens: het vorig jaar verschenen titelloze debuutalbum van The xx is een schitterende, intieme plaat. Live daarentegen, zo werd alom geroepen, zou het allemaal wat moeizamer gaan. De brute kwalificatie ‘saai’ werd zelfs al in de mond genomen. Gisteravond ging in een uiterst sfeerfvol Paradiso die vlieger echter totaal niet op.

Het overdonderende optreden op de afgelopen editie van het Lowlands festival gaf het eigenlijk al aan: de Britse rockband Kasabian is misschien wel de beste en spannendste live band van het moment. In een dampend Paradiso werd dat gisteravond nog eventjes hard onderstreept.
Verantwoordelijk voor de Nederlandse verovering is het vorige jaar verschenen album West Ryder Pauper Lunatic Asylum. Met de voorgaande twee albums werd al een stevige basis gelegd maar lukte het de band niet om de in het thuisland terecht aangemeten status van topact over te brengen naar ons land.
Tot vorig jaar dus. Op het fantastische in elkaar zittende West Ryder Pauper Lanatic Asylum vielen eindelijk alle stukjes op hun plaats. Met een dikke groove, stevige (dance)beats, vuile gitaarpartijen en een flink portie Britse zelfverzekerdheid (arrogantie?) ontstond een rockplaat waar eigenlijk geen enkele muziekliefhebber omheen kon.
Met een stampende setlist bestaande uit het beste van alle drie de albums zag Nederland op Lowlands een band die met vol vertrouwen een tent kwam platspelen. Gisteravond in Amsterdam was het niet anders.

Ruim tweeënhalf jaar na het door de critici goed ontvangen debuutalbum All Hour Cymbals is Yeasayer terug aan het front. De vandaag verschenen plaat Odd Blood kan weleens de definitieve doorbraak voor het Amerikaanse trio betekenen.
Inmiddels weet iedereen het wel: wat vandaag de dag uit Brooklyn komt is rete hip. Omstreeks 2007 waren het MGMT, Vampire Weekend en Yeasayer die als eerste acts uit dit broeinest van nieuwe, experimentele, opwindende muziek naar voren stapten.
Alsof het zo bedoeld is, presenteren ze alle drie dit jaar een nieuwe plaat. Vampire Weekend consolideert haar positie als vrolijk, afrobeat bandje met het onlangs verschenen Contra, MGMT bouwt de spanning op door een album zonder singles te beloven en Yeasayer, tja Yeasayer… Yeasayer overtreft eigenlijk zichzelf en alle verwachtingen met Odd Blood.

Slechts één album had Ian Brown nodig om een levende muzieklegende te worden. Met zijn band The Stone Roses leverde hij in 1989 een titelloos debuutalbum af dat in thuisland Engeland zo goed als heilig verklaard is. Daarna ging het al snel bergafwaarts met de band en weet weliswaar het solowerk van Ian Brown ook niet altijd te overtuigen, het toentertijd uit de klei getrokken standbeeld van King Monkey staat echter nog altijd fier overeind.
Let wel, we spreken dus voornamelijk over een Engelse verering van Ian Brown. Zoals het met zoveel op en top Engelse iconen gaat (Oasis, The Verve, Blur, Suede) loopt Nederland er beduidend minder warm voor. Een telefoontje naar Paradiso, een kleine drie uur voor het optreden in de Amsterdamse poptempel, onderstreept die constatering. “Er zijn nog 200 kaarten beschikbaar,” is het lichtelijk beschamende antwoord van de kassamedewerker.

Peter Gabriel mogen we gerust een door de wol geverfde muzikant noemen. Hij was frontman bij Genesis, maakte zeven solo-albums en bouwde een flinke livereputatie op. Het is mooi om te zien hoe hij, zelfs op z'n zestigste, nog steeds originele ideeën heeft. Zijn nieuwe album Scratch My Back is zo'n idee.
Op dit album covert hij namelijk twaalf liedjes van anderen, waarvan het grootste deel waarschijnlijk nog op een speelgoedgitaartje stond te rammen toen Gabriel al met Genesis tourde. Zo komen we bejubelde acts van de laatste jaren tegen zoals Elbow, Regina Spektor en Arcade Fire. En het concept gaat verder dan dit album alleen; elke gecoverde artiest is uitgenodigd een nummer uit de uitgebreide discografie van Peter Gabriel te kiezen en 'terug te coveren'. Later dit jaar verschijnen die nummers op het tweede deel van het project, I'll Scratch Yours.

Met Gorilla Manor leverde Local Natives aan het eind van 2009 een bijzonder sterk album af. Gisteravond stond de band in de uitverkochte kleine zaal van het Amsterdamse Paradiso.
Tegenwoordig ondergaat het folkrock genre met bands zoals Fleet Foxes, Mumfords & Sons en Midlake een grote revival. Local Natives wordt eveneens in dat hokje gedrukt. Luisterend naar de plaat is dat enigszins begrijpelijk. Weliswaar is de banjo thuisgelaten, maar waarschijnlijk op basis van de grootse harmonieën krijgt het de stempel folkrock.
Maar zoals reeds in de albumreview aangestipt, legt Local Natives duidelijk níet de nadruk op folk, maar op rock. En gisteravond werd dat eventjes hard bevestigd door de band zelf.

Wie de laatste jaren de bejubelde albums in de gaten houdt, kan de revival van de folk niet ontgaan zijn. Fleet Foxes brak de ban, Bon Iver werd door iedereen omarmd toen hij uit zijn hutje stapte en in 2009 konden we niet om Mumford & Sons en Local Natives heen. Met een baard en een houthakkershemd de weidse natuur inlopen om over verloren liefdes te zingen; het mag weer. Midlake toont in 2010 dat ze iedereen een stapje voor zijn.
The Courage Of Others is het derde album van de mannen uit Texas, die we voor het laatst zagen toen The Trials Of Van Occupanther (2006) alom geprezen werd. De nummers klinken verbazingwekkend tijdloos en lijken de aardse elementen te bezingen alsof de bijbel wordt voorgelezen (thinking the world was mine to get lost in / I ran with the freedom and sang in between / For I had the path of wonder there before me). Als een Gregoriaans koor dat de kerk uit is gelopen om bij een kampvuur liedjes te zingen zoals Crosby, Stills, Nash & Young dat anno nu zouden hebben gedaan.

“It might just be the first great album of 2010." BBC Music journalist Lou Thomas heeft gelijk: debuutalbum Acolyte van Delphic is een bijzonder sterke plaat.
2010 kan weleens een heel mooi jaar worden voor het uit Manchester afkomstig Delphic. Met de steun van de BBC (ze staan op drie in de toonaangevende Sounds of 2010 lijst) gaat het namelijk ineens erg hard met de band.

Met een release in november was het debuutalbum van Local Natives net te laat om opgenomen te worden in de jaarlijstjes van 2009. Dat Gorilla Manor een van de mooiste platen van 2009 is, staat namelijk als een paal boven water.
Folkrock is wat de mannen van het Amerikaanse Local Natives spelen. Wie niet, zou je tegenwoordig haast zeggen, maar de band voegt zeker iets toe. Vooral voor de mensen die vinden dat Fleet Foxes net iets teveel doorkabbelt, biedt Local Natives een fijne oplossing.
Fleet Foxes, de naam is gevallen. En terecht, want de hemelse harmonieën doen veel denken aan die van dé band van 2008. Het verschil zit hem dus in het tempo. Waar Fleet Foxes de nadruk legt op folk, legt Local Natives die overwegend op rock.

Het stond al eerder op ASP: Yeasayer is hét schoolvoorbeeld van een Rivella band: een beetje vreemd, maar wel lekker. Gisteravond in een uitverkocht Paradiso te Amsterdam bleek dat ook live nog steeds op te gaan.
Sinds de release van het uitermate sterke Odd Blood zijn er voor Yeasayer veel deuren open gegaan. De plaat is poppier en toegankelijker dan het eveneens voortreffelijke debuut All Hours Cymbals uit 2007 en bevat enkele nummers die zelfs in Nederland overdag op de radio gedraaid kunnen worden. Met de Pinkpop bevestiging daarbij opgeteld kan dan ook gesproken worden over een redelijke doorbraak voor de pioniers uit Brooklyn.

We schreven het al eerder: na een bijzonder geslaagd jaar in het thuisland, richt het Belgische Customs nu de aanval op Nederland. Gisteravond deden ze het Amsterdamse Paradiso aan.
Met het in 2009 verschenen debuutalbum Enter The Characters en de op Studio Brussel veel voorbij komende hitsingle ‘Rex’ kreeg Customs België aan de voeten. Het grote aantal zuiderburen in de kleine, niet geheel uitverkochte zaal van Paradiso dienen als bewijsmateriaal.

Dat de band ook enorm populair is in Nederland, blijkt uit het feit dat het concert van afgelopen woensdag in no-time was uitverkocht. De fans hebben gelijk: Vampire Weekend speelt een fenomenale show, waaruit blijkt dat de groep Paradiso inmiddels is ontgroeid.

“Wegens productionele redenen zijn er extra kaarten te koop voor het concert van The Swell Season vanavond!!” De gistermiddag geplaatste tweet van Paradiso betekende dat ondergetekende alsnog naar de band kon die hem met het album Strict Joy in de winter van 2009 wist te overdonderen. Ja, Twitter is zoveel meer dan die boterham met pindakaas.
Oorspronkelijk zou het optreden in Pardiso seated zijn. Dat veranderde op het laatste moment. ‘Ik liep vanmiddag door de zaal en vond dat het schreeuwde om staanplaatsen,’ vertelt The Swell Season frontman Glen Hansard na afloop. Gevolg: meer ruimte op de vloer, extra kaarten per direct in de verkoop.
Het is een typerende actie van de uiterst sympathieke Glen, de man waar het allemaal om draait bij The Swell Season. Weliswaar is het volgens de geschriften een duo en levert pianiste en zangeres Markéta Irglová wel degelijk een groot aandeel in het mooie geluid van de band, zeker als ze met haar dromerige stem in een paar nummers mag voorgaan, maar live is het lastig om je ogen van de rasmuzikant Glen af te houden. Gisteravond in een bijna muisstil Paradiso was het niet anders.

Het gaat hard met The xx. Na vorig jaar twee keer in de kleine zaal van Paradiso te hebben gestaan, speelden ze gisteravond al in een uitverkochte grote zaal van diezelfde poptempel. En ja, dat kunnen ze aan.
Inmiddels zijn bijna alle muziekliefhebbers het er over eens: het vorig jaar verschenen titelloze debuutalbum van The xx is een schitterende, intieme plaat. Live daarentegen, zo werd alom geroepen, zou het allemaal wat moeizamer gaan. De brute kwalificatie ‘saai’ werd zelfs al in de mond genomen. Gisteravond ging in een uiterst sfeerfvol Paradiso die vlieger echter totaal niet op.

Het overdonderende optreden op de afgelopen editie van het Lowlands festival gaf het eigenlijk al aan: de Britse rockband Kasabian is misschien wel de beste en spannendste live band van het moment. In een dampend Paradiso werd dat gisteravond nog eventjes hard onderstreept.
Verantwoordelijk voor de Nederlandse verovering is het vorige jaar verschenen album West Ryder Pauper Lunatic Asylum. Met de voorgaande twee albums werd al een stevige basis gelegd maar lukte het de band niet om de in het thuisland terecht aangemeten status van topact over te brengen naar ons land.
Tot vorig jaar dus. Op het fantastische in elkaar zittende West Ryder Pauper Lanatic Asylum vielen eindelijk alle stukjes op hun plaats. Met een dikke groove, stevige (dance)beats, vuile gitaarpartijen en een flink portie Britse zelfverzekerdheid (arrogantie?) ontstond een rockplaat waar eigenlijk geen enkele muziekliefhebber omheen kon.
Met een stampende setlist bestaande uit het beste van alle drie de albums zag Nederland op Lowlands een band die met vol vertrouwen een tent kwam platspelen. Gisteravond in Amsterdam was het niet anders.

Ruim tweeënhalf jaar na het door de critici goed ontvangen debuutalbum All Hour Cymbals is Yeasayer terug aan het front. De vandaag verschenen plaat Odd Blood kan weleens de definitieve doorbraak voor het Amerikaanse trio betekenen.
Inmiddels weet iedereen het wel: wat vandaag de dag uit Brooklyn komt is rete hip. Omstreeks 2007 waren het MGMT, Vampire Weekend en Yeasayer die als eerste acts uit dit broeinest van nieuwe, experimentele, opwindende muziek naar voren stapten.
Alsof het zo bedoeld is, presenteren ze alle drie dit jaar een nieuwe plaat. Vampire Weekend consolideert haar positie als vrolijk, afrobeat bandje met het onlangs verschenen Contra, MGMT bouwt de spanning op door een album zonder singles te beloven en Yeasayer, tja Yeasayer… Yeasayer overtreft eigenlijk zichzelf en alle verwachtingen met Odd Blood.

Slechts één album had Ian Brown nodig om een levende muzieklegende te worden. Met zijn band The Stone Roses leverde hij in 1989 een titelloos debuutalbum af dat in thuisland Engeland zo goed als heilig verklaard is. Daarna ging het al snel bergafwaarts met de band en weet weliswaar het solowerk van Ian Brown ook niet altijd te overtuigen, het toentertijd uit de klei getrokken standbeeld van King Monkey staat echter nog altijd fier overeind.
Let wel, we spreken dus voornamelijk over een Engelse verering van Ian Brown. Zoals het met zoveel op en top Engelse iconen gaat (Oasis, The Verve, Blur, Suede) loopt Nederland er beduidend minder warm voor. Een telefoontje naar Paradiso, een kleine drie uur voor het optreden in de Amsterdamse poptempel, onderstreept die constatering. “Er zijn nog 200 kaarten beschikbaar,” is het lichtelijk beschamende antwoord van de kassamedewerker.

Peter Gabriel mogen we gerust een door de wol geverfde muzikant noemen. Hij was frontman bij Genesis, maakte zeven solo-albums en bouwde een flinke livereputatie op. Het is mooi om te zien hoe hij, zelfs op z'n zestigste, nog steeds originele ideeën heeft. Zijn nieuwe album Scratch My Back is zo'n idee.
Op dit album covert hij namelijk twaalf liedjes van anderen, waarvan het grootste deel waarschijnlijk nog op een speelgoedgitaartje stond te rammen toen Gabriel al met Genesis tourde. Zo komen we bejubelde acts van de laatste jaren tegen zoals Elbow, Regina Spektor en Arcade Fire. En het concept gaat verder dan dit album alleen; elke gecoverde artiest is uitgenodigd een nummer uit de uitgebreide discografie van Peter Gabriel te kiezen en 'terug te coveren'. Later dit jaar verschijnen die nummers op het tweede deel van het project, I'll Scratch Yours.

Met Gorilla Manor leverde Local Natives aan het eind van 2009 een bijzonder sterk album af. Gisteravond stond de band in de uitverkochte kleine zaal van het Amsterdamse Paradiso.
Tegenwoordig ondergaat het folkrock genre met bands zoals Fleet Foxes, Mumfords & Sons en Midlake een grote revival. Local Natives wordt eveneens in dat hokje gedrukt. Luisterend naar de plaat is dat enigszins begrijpelijk. Weliswaar is de banjo thuisgelaten, maar waarschijnlijk op basis van de grootse harmonieën krijgt het de stempel folkrock.
Maar zoals reeds in de albumreview aangestipt, legt Local Natives duidelijk níet de nadruk op folk, maar op rock. En gisteravond werd dat eventjes hard bevestigd door de band zelf.

Wie de laatste jaren de bejubelde albums in de gaten houdt, kan de revival van de folk niet ontgaan zijn. Fleet Foxes brak de ban, Bon Iver werd door iedereen omarmd toen hij uit zijn hutje stapte en in 2009 konden we niet om Mumford & Sons en Local Natives heen. Met een baard en een houthakkershemd de weidse natuur inlopen om over verloren liefdes te zingen; het mag weer. Midlake toont in 2010 dat ze iedereen een stapje voor zijn.
The Courage Of Others is het derde album van de mannen uit Texas, die we voor het laatst zagen toen The Trials Of Van Occupanther (2006) alom geprezen werd. De nummers klinken verbazingwekkend tijdloos en lijken de aardse elementen te bezingen alsof de bijbel wordt voorgelezen (thinking the world was mine to get lost in / I ran with the freedom and sang in between / For I had the path of wonder there before me). Als een Gregoriaans koor dat de kerk uit is gelopen om bij een kampvuur liedjes te zingen zoals Crosby, Stills, Nash & Young dat anno nu zouden hebben gedaan.

“It might just be the first great album of 2010." BBC Music journalist Lou Thomas heeft gelijk: debuutalbum Acolyte van Delphic is een bijzonder sterke plaat.
2010 kan weleens een heel mooi jaar worden voor het uit Manchester afkomstig Delphic. Met de steun van de BBC (ze staan op drie in de toonaangevende Sounds of 2010 lijst) gaat het namelijk ineens erg hard met de band.

Met een release in november was het debuutalbum van Local Natives net te laat om opgenomen te worden in de jaarlijstjes van 2009. Dat Gorilla Manor een van de mooiste platen van 2009 is, staat namelijk als een paal boven water.
Folkrock is wat de mannen van het Amerikaanse Local Natives spelen. Wie niet, zou je tegenwoordig haast zeggen, maar de band voegt zeker iets toe. Vooral voor de mensen die vinden dat Fleet Foxes net iets teveel doorkabbelt, biedt Local Natives een fijne oplossing.
Fleet Foxes, de naam is gevallen. En terecht, want de hemelse harmonieën doen veel denken aan die van dé band van 2008. Het verschil zit hem dus in het tempo. Waar Fleet Foxes de nadruk legt op folk, legt Local Natives die overwegend op rock.









Check de artikelen over acts die al eerder op ASPmusic voorbij kwamen en deze zomer ook van de partij zijn op het Lowlands Festival.
Half jaar update: Wat bracht het muziekjaar 2010 ons tot nu toe? En wat kunnen we nog verwachten?
























