The Killers in Amsterdam (29 mei 2009)

Ruim twee maanden na de oorspronkelijke datum, stonden The Killers dan eindelijk in de Heineken Music Hall. Dit keer gelukkig geen bommelding. Al ging het dak er wel af. En werd er wel degelijk geknald. Tot zover de flauwe grappen.

Twee jaar geleden stonden The Killers in deze zelfde uitverkochte zaal te Amsterdam. De band speelde toen een stevige, maar niet echt spectaculaire show. Frontman Brandon Flowers was niet spraakzaam, en enige interactie met het publiek was ver te zoeken. Wat een verschil met afgelopen avond!

Met de monsterhit ‘Human’ begon het optreden rond kwart over negen meteen goed. Brandon had er zichtbaar zin in en was druk bezig met het opzwepen van het publiek. Zelfs voor een portie ouderwets “eeeeeh oooooh”-en met het publiek draaide hij zijn hand niet om. Brandon viel zelfs op Bono trekjes te betrappen. Al deze crowd pleasing gebaartjes waren ongetwijfeld niet nodig geweest, de zaal was namelijk al behoorlijk uitgelaten, maar het was bijzonder mooi om te zien. De band leek er echt op gebrand te zijn een sterke show neer te zetten.

Het was de grote vraag: hoe klinken de Day & Age nummers live? Behoorlijk fijn, kunnen we nu stellen. Weliswaar het ene nummer wat sterker (‘Spaceman’) dan het andere (‘Joy Ride’). De wat zielig op de achtergrond verstopte saxofonist en extra gitaristen/toetsenisten gaven de nieuwe nummers duidelijk wat meer body. Maar de echte hoogtepunten kwamen niet van deze nieuwe plaat.

Natuurlijk bestond een groot deel van de set uit Hot Fuss werk, het briljante debuutalbum uit 2004. ‘Jenny Was A Friend Of Mine’, ‘Mr. Brightside’, ‘Somebody Told Me’, ‘Smile Like You Mean It’ en sing-a-long favoriet ‘All These Things I’ve Done’ (met het 32x uitschreeuwen van het mantra “I got soul, but I’m not a soldier!”) lieten de zaal springen en uiteindelijk bezweet en schor achter.

De plaat Sam’s Town (2006) was gisteravond ook aardig vertegenwoordigd. Het slordige ‘For Reasons Unknown’ en het vlakke ‘Bling (Confessions of a King)' (op het “higher and higher” gedeelte na) kwamen niet echt sterk over, maar de singles ‘Read My Mind’ en ‘Bones’ gaven het feestje een goed vervolg.

De titeltrack van Sam’s Town was een hoogtepuntje. Niet de album versie werd gedaan, maar het werd gespeeld in de uitvoerig die te vinden is op het verzamelalbum Sawdust (2007), de zogenaamde Abbey Road versie. Brandon achter de piano met minimale begeleiding. Een violist maakte het plaatje compleet. Kippenvel.

Toevallig ook te vinden op het Sawdust album: de Joy Division cover ‘Shadowplay’. Sinds jaar en dag te vinden op de setlist van The Killers en ook gisteravond ontbrak ie niet. Sterker nog, het was een hoogtepunt. Met name de fantastische beelden van Joy Division en de film ‘Control’ op de achtergrond waren daar een belangrijke factor in.

Met een absoluut explosieve uitvoering (met vuurwerk!) van het opzwepende ‘When You Were Young’ werd de avond passend afgesloten. The Killers zijn hard op weg een van de beste live bands van het moment te worden, zoveel werd wel duidelijk. Heerlijk concert!

Setlist
01. Human
02. This Is Your Life
03. Somebody Told Me
04. For Reasons Unknown
05. The World We Live In
06. Joy Ride
07. Bling (Confession of a King)
08. Shadowplay (Joy Division cover)
09. Smile Like You Mean It
10. Spaceman
11. A Dustland Fairytale
12. Sam's Town
13. Read My Mind
14. Mr. Brightside
15. All These Things I've Done

Encore
16. Bones
17. Jenny Was a Friend of Mine
18. When You Were Young Bladeren op ASPmusic
Vooruit > 'Highlights: ASP Radioshow PP09 special'
Achteruit < 'Lachen met Regina Spektor'