De ASP redactie draait (#7 - 12/10/2009)

Om de twee weken kiezen de crewleden drie favoriete albums en/of nummers van het moment. Dit kan werk betreffen uit het verleden of uit het heden. Doe er uw voordeel mee...

Deze editie: Editors, Girls, Alberta Cross en meer!

EDITIE 7 - 12 oktober 2009

---

Moedeloos hangend boven een schraal biertje tref ik BERG in zijn stamkroeg aan. Het sms'je van een half uurtje geleden loog er niet om: “Help. Bier. Lijstje. Bier.” Inmiddels is onze relatie zo goed, dat ik aan deze vier woorden genoeg heb om alles te laten vallen en op de fiets te springen naar Den Zotten Aap.

Ik bestel een biertje en neem plaats op de barkruk naast ons nog immer modieus gekleed redactielid. Heel even speel ik met de gedachte om een arm om hem heen te slaan, maar ik bedenk me net op tijd. Dat doe je niet in Den Zotten Aap, waar deze tekenen van broederlijke affectie zonder meer verkeerd begrepen worden. En dat moeten we vooral niet hebben.

Een paar minuten staren we stil voor ons uit. Bijna tegelijk hebben we ons glas leeg. Ik wenk de barman en bestel nog een rondje. We worden snel geholpen, het is rustig in de kroeg. Zou dat elke zondagochtend rond half twaalf zo zijn?

Na een flinke slok genomen te hebben van zijn nieuwe biertje, neemt Berg eindelijk het woord. Het tot snor gepromoveerde schuim zit nog onder zijn neus.

- Baas, ik heb het geprobeerd, maar ik kom er deze week gewoon niet uit.
- Wat bedoel je?
- Ik weet bij god niet welke drie albums ik deze week moet kiezen.

Ik neem een slok en veeg resoluut de snor van mijn gezicht. Wakker geschud door deze beweging, veegt ook Berg die van hem af. Gelukkig maar, want twee volwassen mannen zittend aan de bar op een zondagochtend met een nep snor begrijpen ze al helemaal niet in Den Zotten Aap.

Zoals geleerd op al mijn dure managementcursussen besluit ik de trouwe werknemer moed in te spreken. Het is moeilijk, want eigenlijk ben ik hevig teleurgesteld in hem. Al moet gezegd worden dat ie wederom bonuspunten scoort door er bijzonder goed gekleed bij te zitten. Zo stijlvol zitten op een barkruk, je ziet het niet vaak. Zeker niet in Den Zotten Aap. Ze vinden het hier namelijk eigenlijk niet kunnen, zo'n mooi, nauwsluitend wit pak.

- Joh, dat is toch helemaal niet erg.
- Nee...?
- Nee, man. Weet je wat?
- Nou?
- Kom morgen maar langs op kantoor met een lijstje met favoriete tracks van moment. Misschien is dat makkelijker.

Een opgeluchte glimlach verschijnt op het gezicht van de aangeschoten John Travolta naast me. We nemen afscheid terwijl de barman nog twee biertjes voor ons neer zet. We schudden handen, zoals het hoort in Den Zotten Aap.

Die maandagmiddag komt Berg monter mijn kantoor binnen wandelen. In zijn linkerhand een kopje chocolademelk en in zijn rechterhand een lijstje. Omdat we eigenlijk al om 10 uur hadden afgesproken maan ik hem tot snelheid.

Berg ontvouwt zijn papiertje en neemt een slok van zijn chocolademelk. Zo'n snor staat hem best goed, bedenk ik mij. Omdat de mensen van Den Zotten Aap overal zitten, zeg ik het bewust niet hard op.

- Oke, van welke track ben jij het meest onder de indruk geraakt, de afgelopen twee week?
- Ha! Da's makkelijk! 'HORCHATA' van Vampire Weekend!
- Juist. Dat is toch die nieuw te downloaden track van het in januari verschijnende album Contra?
- Jazeker! Horchata klinkt zoals je hoopt dat de nieuwe Vampire Weekend klinkt: energiek, vrolijk, opzwepend, ritmisch en een assortiment aan instrumenten en geluid van heb-ik-jou-daar.
- Dat is goed nieuws. Wat betekent dat eigenlijk, Horchata?
- Volgens mij iets als notenmelk.
- Ah. Krijg je daar ook een snor van?

De subtiele hint negerend gaat Berg als een razende verder met de nummer twee op zijn lijstje.

- '11TH DIMENSION' van Julian Casablancas! Oi! Oi! Oi!
- Ja? Die zit wel snor?
- Man, wat een single! De frontman van The Strokes laat duidelijk horen ook met hippe beats om te kunnen gaan! Al gehoord?
- Het is inderdaad best een vrolijk liedje.
- Het spijt me, maar als je hier geen grote glimlach dan wel losse ledematen dan wel ongecontroleerde moves van krijgt, dan kan je wel inpakken. Let ook op die spannende drum-break op +/- 2-en-een-halve-minuut.

Spontaan springt Berg uit zijn stoel en begint een stukje te zingen. Net voordat ie één van zijn trademark danspasjes wilt inzetten, stop ik hem. Wat denkt ie wel? Het is hier Den Zotten Aap niet!

- Hup, nummer drie! Of moet je die nog opsnorren, mister Mercury?
- Nope, dat is gewoon snoeihard 'SONG AWAY' van Hockey.
- Leg uit.
- Van het debuutalbum Mind Chaos (uit op 28-09-09). En een mind chaos is het zeker! Wat gebeurt hier?! Nou lieve vrienden: melodieuze catchy rock met een mee-klap-refrein, dat is wat hier gebeurd.
- Mee-klap-refrein? Ik krijg een 'Tros muziekfeest op het plein' idee...
- Nou, ik ben zo vrij geweest om het even te testen en ja, je kan hier polonaise op lopen. Maar dat zou de band en het liedje in het bijzonder te kort doen. Het is allesbehalve la-la-la-la-bruiloftsmuziek. Een feestje, dat is het dan weer wel. En wie houd daar nou niet van, ey?
- Goed punt. En veeg die snor eens af, man!

---

Dat de ene ASP medewerker de andere aansteekt komt regelmatig voor. PETER was zo nieuwsgierig geworden van een recent geplaatst stukje dat ie de plaat CONDITIONS (2009) van The Temper Trap meteen moest checken. Geen verkeerde keuze, want hij noemt het volmondig een "verdomd goede plaat."

IN THIS LIGHT AND ON THIS EVENING (2009) van Editors had even wat meer tijd nodig. "Het is dan wel weer in om te klinken als Depeche Mode of New Order, maar een gitaarband die opeens overstapt naar synthesizer is toch even wennen." Uiteindelijk viel gelukkig dan toch het spreekwoordelijke kwartje. Desondanks vindt Peter het wel de minste plaat van de Britse band. "Maar wie weet kan dat ook nog veranderen..."

Ook nog steeds in zijn speler: THE RESISTANCE (2009) van Muse. "Dat hoef ik denk ik niet meer uit te leggen." Had best gemogen hoor. Doe ik niet moeilijk over.

---

Ook MARCO moest even wennen aan IN THIS LIGHT AND ON THIS EVENING (2009) van Editors. Het werd echter al redelijk snel duidelijk dat het een "verademing is na dat slappe tandeloze tweede album. Editors zijn terug met een plaat die wél naast The Back Room mag staan."

- Te gast in de studio is Marco. Marco, ik geloof dat je iets met ons wilt delen?
- Ja, dat klopt. Soms heb ik, tot grote ergernis van partner en huisdieren een Zappa-bui en draai ik nauwelijks iets anders.
- Aha, dat is inderdaad een zorgelijke ontwikkeling. Welk album draaide je de afgelopen weken vooral?
- Dat was THE MAN FROM UTOPIA (1981). Voornamelijk dankzij een stukje over Buma en mijn eerste kennismaking met de goede man.
- Zo, dat is niet mis. En ook zo'n opmerkelijke keuze, dit album.
- Ja, dat klopt. The Man From Utopia is volgens de kenners een van zijn minste albums maar ik word er altijd zo vrolijk van en het is heerlijk meezingen met het titelnummer. Sorry buren.
- Nu je buren het weten, hebben ze er misschien begrip voor. In ieder geval bedankt voor je openhartigheid, Marco. Na de reclame spreken we met Ferrie, die elke avond voor het slapen gaan al zijn Jannes cd's moet aaien.

THE INCIDENT (2009) van Porcupine Tree maakt het lijstje van Marco compleet. "Steve Wilson vlecht symfo, prog, folk en metal aan elkaar met een indrukwekkend resultaat. Hij verveelt nog geen moment." Dit tot minder grote ergenis van partner en huisdieren?

---

ELSE is lyrisch. BROKEN SIDE OF TIME (2009) van Alberta Cross is haar nieuwe vlam. Albumopener 'Song Three Blues' doet haar hart smelten. "Met zo'n gruwelijk mooi nummer heb je mij helemaal ingepakt." Voor het gemak citeer ze even een stukje: "And I, I just wanna live, I just wanna live, is that a crime.. to live life beside her." Staan er nog meer toppers op? "Single ATX, titelsong Broken Side Of Time... mooi, mooi, mooi! Ik ben verkocht."

Op twee vinden we die andere helden van haar, The Cribs met hun INGNORE THE IGNORANT (2009). "Terug in m'n lijstje deze week. Wegens aanstekelijk goed." Dat is een geldige reden.

Het is niet alleen maar hippe shit bij Else in de platenspeler. Af en toe gaat ze terug naar oudere tijden. Zoals met LONESOME JUBILEE (1987) van John Mellencamp. "Straight forward american rock uit de jaren '80. Onder het kopje jeugdsentiment." En waarom ook niet. Wil je verder nog iets kwijt, Else? "Paper in Fire, baby!" Oke dan.

---

Eigenlijk ben ik ook gewoon maar een saaie en voorspelbare kerel. IN THIS LIGHT AND ON THIS EVENING (2009) van Editors is ook bij mij de meest gedraaide plaat van het moment. Eerst omdat ook ik even een paar draaibeurten nodig had, maar daarna gewoon omdat het een steengoede plaat is. Heerlijk die vette laag synthesizers! Laat de herfst maar komen.

En als ik na een tijdje dan toch die gitaren mis, zet ik de nieuwe plaat van The Cinematics op: LOVE AND TERROR (2009). Het debuut uit 2007 was al erg lekker, en met deze plaat kunnen de Joy Division adepts best weleens een grote commerciële stap maken. Toegankelijke tracks als 'All These Things', 'New Mexico', 'Love And Terror' en het vreselijk getitelde 'You Can Dance' verdienen airplay.

Als laatste favoriete plaat van het moment moet ik toch 'ALBUM' (2009) van Girls noemen. Een heerlijk galmende en rammelende plaat met een paar perfecte gitaarliedjes. Zo zijn 'Lust For Life' en 'Laura' meer dan moeite waard. Dit klinkt als echte muziek, vers uit de garage. Luisteren!

---

Wegens omstandigheden missen deze editie de lijstjes van Spookaap, Lady Weatherby, Juul en Jelmer. Bladeren op ASPmusic
Vooruit > 'Soul van Michael Jackson leeft door'
Achteruit < 'Athlete: muziek met emotie'