Tag Archives: Angus & Julia Stone
Kijken: Bird On The Buffalo van Angus Stone
Na onze herhaaldelijke liefdesbetuigingen aan Julia Stone, moeten we nu toch ook even broerlief de ruimte geven. Want Angus komt eveneens met een soloplaat, ergens in juli, en single Bird on the Buffalo is een verdraaid goed liedje. Het doet vermoeden dat er een geniale Angus & Julia Stone plaat aan de wereld verloren is gegaan. Nee, dat klinkt te negatief. Twee sterke platen liggen nu in het verschiet.
Maar toch, het zou een meer dan prima opvolger zijn geweest van dit meesterwerkje van twee jaar geleden al weer.
De lat ligt hoog. Als een vogel op een buffel.
Luisteren: nieuwe single Julia Stone
Onderhand moet u weten dat onze “redactieruimte” behangen is met posters van het Australische duo Angus & Julia Stone. Broer en zus hebben sinds de nog steeds gruwelijk mooi zijnde plaat Down The Way (2010) helaas samen geen nieuw werk meer uitgebracht, maar solo timmeren ze beide nog altijd aan de weg. Baardmans Angus gooide bijvoorbeeld onlangs nog single Broken Brights voor nop het internet op.
Wat we stiekem interessanter vinden: Julia bracht vorig jaar de plaat Julia Stone In The Memory Machine uit en komt dit jaar zowaar terug met een nieuw album: By The Horns. Let’s Forget All The Things That We Say is de eerste single en meteen raak. Dat wordt weer behangen.
Angus & Julia Stone in De Melkweg (15 december 2010)
Na hun uitverkochte show in Paradiso op afgelopen Bevrijdingsdag en het intieme optreden in De Tolhuistuin op 1 juli, keerde het Australische succesduo Angus & Julia Stone gisteravond voor de derde keer dit jaar terug naar Amsterdam. Nu was de chique Rabozaal van De Melkweg aan de beurt.
Ook dit optreden was maanden van te voren stijf uitverkocht. Niet verwonderlijk, Angus & Julia Stone zijn populair in ons land. Reden: het dit jaar verschenen en bloedje mooi zijnde album Down The Way.
‘Angus en Julia Stone zorgden voor pure magie’, schreef ASPmusic collega Mark Bergstra zeven maanden geleden over het Paradiso optreden van 5 mei 2010. Gisteravond ging die vlieger in De Melkweg eveneens voor een groot deel op.
Want verdorie, wat is het toch fijn om Julia op het podium te zien stralen. Achter een keyboard, met een (akoestisch / elektrisch) gitaar om haar nek of met een trompet aan de lippen: ze droeg de show. Wanneer haar schattige lach klonk bij het inleiden van bepaalde liedjes smolt het publiek. Broer Angus wist het ook: “Isn’t she great?”
Het was de laatste show van de Europese tour en dat was voelbaar aan de losse sfeer die hing op het podium. Niet dat liedjes werden afgeraffeld, maar bij vlagen viel een ietwat afgenomen focus op te merken. Enigszins begrijpelijk, het was een druk jaar voor het duo en naar de welverdiende vrije dagen in het verschiet werd ongetwijfeld reikhalzend uitgekeken. Het verklaarde misschien ook de paar kuchjes van Julia tijdens het zingen; haar stem kan wel wat rust gebruiken.
Toch is dat maar een kleine aantekening, Angus & Julia Stone (en de strak spelende begeleidingsband) wisten wederom met speels gemak de zaal te betoveren. Julia met de prijsnummers ‘For You’, ‘The Wedding Song’ (“we’ll make babies on a beach under the stardust”) , ‘And The Boys’ en ‘Hold On’, Angus met ‘Just A Boy’, ‘Black Crow’, ‘Big Jet Plane’ en hoogtepunt ‘Yellow Brick Road’. Wonderschone liedjes die de zaal deed zwijgen en waarbij zelfs het geluid van omvallende lege glazen en flesjes op de houten vloer de magie niet kon verbreken.
Het resulteerde gisteravond in een gloedvol einde aan de zegetocht die Angus & Julia Stone dit jaar door ons land voerde. 2010 was zonder hun lang zo mooi niet geweest.
Gezien: Angus & Julia Stone, De Melkweg (Rabozaal), woensdag 15 december 2010
Julia Stone ook zonder broer Angus indrukwekkend
Voor broer en zus Angus & Julia Stone was 2010 een bijzonder mooi jaar. De wonderschone plaat Down The Way betekende voor het Australische duo hun definitieve doorbraak en zorgde voor vele volle zalen. Met het onlangs verschenen The Memory Machine imponeert Julia nu ook zonder haar harige broeder.
The Memory Machine zat er al een tijdje aan te komen. Vorig jaar schreef de toen in New York wonende Julia het tien liedjes tellende schijfje. Ook ‘Hold On’ kwam in de wereldstad uit haar pen, maar werd uiteindelijk gebruikt als albumopener (en huidige single) van die eerder genoemde Angus & Julia Stone plaat.
Een van de prijsnummers van Julia’s solo debuut is het dramatisch klinkende ‘Winter On The Weekend’. Subtiel ingeleid met voorzichtige pianoaanslagen en een sfeervolle trompet sleept het nummer je een donkere wereld binnen. Ook het voor de film The Waiting City gebruikte ‘This Love’ laat een spannende indruk achter.
“A little evile record”, zo noemt Julia The Memory Machine dan ook treffend. “I think I was in a really dark space when I wrote it. It’s not angry, just spooky.” En dat is mooi. Heel mooi.
Winter on the Weekend:
This Love
Angus & Julia Stone live zien
14 december 2010: Stadsschouwburg (Groningen)
15 december 2010: De Melkweg (Amsterdam)
Angus & Julia Stone in Paradiso (05-05-2010)
Het album Down The Way van Angus & Julia Stone dat dit jaar uitkwam, kan nu al worden bestempeld als een pareltje in de muziekgeschiedenis. De mogelijkheid om het duo live te aanschouwen in een uitverkocht Paradiso laat je dan ook niet schieten. Toch had ik vooraf enige twijfel: zo’n perfect album, is dat live wel te evenaren? Ja hoor, met speels gemak zo bleek.
Vanaf de allereerste noot lijkt Paradiso omgetoverd tot een woonkamer. Met wat huiselijke prullaria op het podium en verlichting in de vorm van warm gekleurde bloemetjes, wordt een intieme sfeer gecreëerd. Ongetwijfeld de hand van Julia; zij is vanavond sowieso de drijvende kracht van het duo.
Waar broer Angus op het album nog het prijsnummer voor zijn rekening neemt (‘Yellow Brick Road’), daar is het Julia die live de kar trekt. Door haar dromerige dansjes, haar betoverende stem en haar lieve verhaaltjes tussen de nummers ligt Paradiso aan haar voeten.
Vooral het verhaal achter ‘For You’ doet vele harten breken. Een lied dat ze schreef voor een jongen als laatste ultieme poging hem voor haar te winnen, zo vertelt Julia. “If you love me, I’ll make you a star in my universe. You’ll never have to go to work. You’ll spend everyday, shining your light my way.” Het zal maar voor je geschreven worden.
Helaas voor Julia had het nummer destijds niet het gewenste resultaat. Vanavond zorgt het echter voor een door het publiek massaal geslaakte zucht: ‘God, wat is ze lief.’
Daar waar Julia de harten steelt, daar maakt Angus een wat verlegen indruk. Hij laat zijn gitaar liever spreken. Verscholen achter een woeste baard brengt hij Paradiso menigmaal in vervoering. Want mooie liedjes schrijven, daar is Angus goed in. Evenals op het album is ‘Yellow Brick Road’ ook vanavond één van de (vele) muzikale hoogtepunten.
De regie blijft echter in handen van Julia. De band is ‘vergeten’ een trombone mee te nemen, maar hoe toevallig, er is wel een trompet aanwezig. Of Angus zo vriendelijk zou willen zijn speciaal voor het publiek deze te willen bespelen? Net als iedere man in de zaal kan ook Angus geen nee zeggen tegen zijn zus en met enige gespeelde tegenzin ‘toetert’ hij al snel vrolijk mee met de band. Het feest is natuurlijk helemáál compleet als Julia tijdens de toegift zelf de trompet ter hand neemt.
Angus en Julia Stone zorgden gisteravond in Paradiso voor pure magie. Angus betoverde de zaal door zijn bijzonder mooie liedjes met passie te vertolken; Julia door simpelweg zichzelf te zijn. Puur, eerlijk, lief en vol emotie. Voortaan vier ik 5 mei als de dag dat Julia Stone voorgoed mijn hart veroverde. Mrs. Stone made me cry. And all the colours of the rainbow, fell in my eyes.
Gezien: Angus & Julia Stone, 5 mei 2010, Paradiso (Amsterdam)
