Tag Archives: Foo Fighters
Kijken: Foo Fighters doen Wasting Light helemaal
Gotta love the Foo’s: het hele nieuwe album Wasting Light live opgenomen in de 606 studio’s van Dave Grohl. Heerlijk die bands die alles zelf in eigen hand hebben. Geen gezeik met niks willen weggeven, gewoon trots op je liedjes zijn en zoveel mogelijk mensen er mee proberen te overdonderen. En dat werkt.
Overigens zendt Canvas komende donderdag (21 april) de nieuwe Foo Fighters docu Back And Forth uit om 23.00 uur. Nice!
Live zien
13 juni: Pinkpop festival (Landgraaf)
18 augustus: Pukkelpop festival (België)
[Luisteren] Foo Fighters – Bridge Burning + Arlandria
Gisteren ging-ie in première bij Zane Lowe in de radioshow: ‘Bridge Burning‘, de openingstrack van de op 11 april verschijnende Foo Fighters plaat Wasting Light. En ja, het eerder losgelaten ‘Rope‘ was al prima, maar mensen, dit is DE track hoor. Bam! “Whatever keeps you warm inside…”
UPDATE 18.00 UUR:
En daar is met ‘Arlandria’ nog een track van de nieuwe plaat:
Foo Fighters’ valentijnscadeautje: melig en snoeihard
In april verschijnt het nog ongetitelde nieuwe album van de Foo Fighters. Als zoethoudertje slingerden ze vandaag de track ‘White Limo’ op het net, met in de hoofdrol: Lemmy Kilmister.
Nu de Foo’s de afgelopen jaren zijn uitgegroeid tot één van de grootsten der aarde, wilde Grohl voor de nieuwe plaat weer helemaal terug naar de basis. Hij werkte voor het eerst sinds Nirvana’s Nevermind weer samen met producer Butch Vig, en ook Nirvana maatje Krist Novoselic kwam een moppie meespelen.
Het album werd niet opgenomen in Grohl’s state of the art studio, maar in z’n garage, met een 24 sporen recorder in plaats van computers. Ballads zullen we op deze gestripte plaat ook niet tegenkomen, het album bestaat uit ’11 rockers in a row’ aldus Grohl. En als White Limo een representatief voorproefje is geloven we dat graag. Titel en exacte releasedatum zijn nog niet bekend.
2003 – Glamhelden naast controversiële zoenen
Alhoewel het er met de wereld niet veel beter mee gaat in 2003, met onder meer een splinternieuwe oorlog in Irak of in Nederland met de puinhopen van Lijst Pim Fortuyn, begint het decennium er muzikaal beetje bij beetje spannender op te worden.
En dat resulteert in glamhelden, vroege post-punkrevivalbands en soulsterren. 2003: van The Darkness tot Joss Stone.
Eendagsvliegen kunnen soms best leuk zijn: Jet en The Darkness (rechts) kraken elkaar op het ene moment af, om vervolgens elkaars beste vrienden te zijn. De overeenkomst tussen deze twee bands? Rockmuziek geïnspireerd op de jaren ’70. Jet doet het met hun enige –internationale– hit Are You Gonna Be My Girl?
The Darkness is een bijzonder geval. Zanger Justin Hawkins en zijn band kleden zich namelijk in foute glampakjes, zoals we die uit de jaren ’70 nog kennen van Mud en Slade. Niet alleen de kleding van de heren van The Darkness is glam, ook de muziek is fouter-dan-fout glam. Het levert ze twee hits op: I Believe In A Thing Called Love van hun debuutalbum Permission To Land en hun kerstsingle, inclusief fout kinderkoor: Christmas Time (Don’t Let The Bells End). De band valt in 2006 uit elkaar na een drank- en heroïneverslaving van Hawkins. De overige leden spelen nu verder onder de naam The Stone Gods. Heeft u er ooit van gehoord? Ik niet. Conclusie: Hawkins en zijn mannen zijn tegelijkertijd zó jaren ’70 en zó jaren ’00. Toch een bijzondere prestatie.
Meer langdurig succes met de seventiessound hebben The White Stripes (rechts). 2003 is het jaar van hun succesplaat Elephant, met de nóg succesvollere internationale hitsingle Seven Nation Army. Het nummer is op de clipzenders TMF, MTV en (toen nog) The Box niet meer weg te slaan. Mede door de aanstekelijke sound van het nummer, dat als basis dient voor vele après ski-remixes. Natuurlijk ook vanwege de bijzonder mooie clip, waarbij de kijker als het ware de televisie wordt ingezogen. Zanger Jack White is ook erg jaren ’70: Hij neemt met ‘oude’ apparatuur nieuwe muziek op en is een aantal jaar later, in 2009, onderdeel van een supergroep: The Dead Weather.
Ook Muse slaat terug op de jaren ’70. Voornamelijk op Queen, overigens. Voor de rest is deze band meer van de progressie dan van het terugkijken. In 2003 komt hun album Absolution uit met de hit Time Is Running Out en het prachtige – doch over the top bombastische – Butterflies & Hurricanes.
Bands in de jaren ’00 halen hun inspiratie vaak uit het verleden, een groot kritiekpunt van vele critici overigens. Waar sommige artiesten in de jaren ’00 terug slaan naar de eerste helft van de jaren ’70 slaat het grootste deel terug op de late jaren ’70 en vroege jaren ’80. Keywords: post-punk, new wave, artrock en britpop, of zoals het later maar genoemd wordt: post-punk revival. Deze ‘movement’ komt met The Strokes en The Faint in het begin van de jaren ’00 al een beetje op. In 2003 komen daar nog meer releases bij. Debuut Fever To Tell van de New Yorkse band Yeah Yeah Yeahs (rechtsboven) verschijnt dit jaar. Het is nog geen Blitz voor deze band, getuige de zwartgallige singles Y Control en Maps. Vanuit dezelfde stad opeert The Rapture met hun tweede plaat Echoes en hun panische single House Of Jealous Lovers, waarmee ze LCD Soundsystem op commercieel vlak een paar jaar voor zijn. En wie kent The Rapture’s prachtige nummer Love Is All nog? Uit Duitsland komt verder de neo-Neue Welleband Wir Sind Helden met de single Guten Tag van het album Die Reklamation: ‘ich will mein Leben zurück!’
De Dandy Warhols komen met het album Welcome To The Monkey House en de single We Used To Be Friends. De band geeft aan dat het een new waveplaat is geworden. Ze spelen dus goed in op de nieuwe muziekhype. Jammer dat ze de rest van het decennium zo weinig succes meer hebben. Voor The Libertines is 2003 het jaar tussen hun eerste en hun laatste album in. Pete Doherty (rechts) raakt dieper en dieper verzeild in de drugs, maar de fans worden zoet gehouden met de single Don’t Look Back Into The Sun. The Strokes kunnen het succes van Is This It niet evenaren met hun tweede album Room On Fire, dat het stempel ‘meer van hetzelfde’ krijgt. Ondertussen komt Kings Of Leon’s eerste plaat uit, dat heet Youth And Young Manhood. Hun grote doorbraak zou echter nog een tijd op zich laten wachten.
Placebo valt eigenlijk nergens mee te vergelijken, maar hun vierde album Sleeping With Ghosts is misschien juist daardoor een groot succes binnen de alternatieve muziekscene. De singles The Bitter End en This Picture zijn in 2003 alternatieve hits.
Ook de jaren ’60- en -’70-motownsound dient als inspiratie voor sommige artiesten. Joss Stone neemt een album vol covers van jaren ’60- en ’70-nummers op. Het heet The Soul Sessions en ze maakt hiermee het nummer Fell In Love With a Boy van The White Stripes (gewoon uit 2002) bekender bij een groot publiek. Ook de cover van Super Duper Love (Are You Diggin’ On Me) van Sugar Billy wordt een bescheiden hit. 2003 is het beginjaar van de carrière van Joss Stone.
Maar het is ook het jaar van het begin van de Amerikaanse invasie in Irak, waarbij de meest gepersifleerde Amerikaanse president ooit, George W. Bush, op zoek gaat naar massavernietigingswapens, die hij vervolgens niet vindt. Toch kost de oorlog vele slachtoffers. Ik kan me nog het beeld herinneren van een Irakees kind met stompjes op de plaatsen waar armen en benen hadden gezeten. 
De vraag die bij velen opkomt is: is dit het waard? Maar Bush’ eer is gered wanneer de tijdelijke Amerikaanse bestuurder van Irak Paul Bremer op 13 december de legendarische woorden ‘ladies and gentleman, we’ve got him’ kan uitspreken, doelend op de inmiddels zwaar uitgeputte Irakese president Sadam Hussein (rechts), naar wie de VS het hele jaar op zoek is geweest. Als ze Osama niet te pakken kunnen krijgen..
Ook in Nederland verlopen de zaken niet altijd even stabiel. Na de treurige dood van Pim Fortuyn besluiten de leden van zijn Lijst Pim Fortuyn (LPF) toch maar door te gaan, met als leiders (voor, tijdens en na 2003) Mat Herben, Harry Wijnschenk, Gerard van As en Olaf Stuger. De partij, die voor de belangen van de ‘gewone burger’ zou opkomen heeft het in eerste instantie drukker met het decoreren van de bureaukamers van de LPF-politici dan met regeren. Wegens het grote aantal stemmen ‘als eerbetoon voor Pim’ (alsof het Idols is) komt de partij desondanks in de regering, onder leiding van CDA’er Jan Peter Balkenende. In 2002 valt dit kabinet en in 2003 krijgen we nieuwe verkiezingen en ontstaat het Kabinet Balkenende II, met CDA, VVD en D66. Ongeacht of je je wel of niet in zijn denkbeelden kunt vinden, we moeten toegeven: respect voor Balkenende, die met ‘puinhopen van LPF’ een hoop gedoe heeft gehad. Maar nu is de vraag natuurlijk: zou Pim het ‘zo gewild hebben’?
Hij zou waarschijnlijk geen gothic metal gewild hebben. Desondanks is 2003 voor alle zwartharigen met make-up onder u weer een lekker jaar. Evanescence (rechts) brengt het succesalbum
Terwijl de massa voor deze groepen gaat laat een artiest als Patrick Wolf voorzichtig wat van zich horen. Wolf debuteert dit jaar met Lycanthropy. Hij zal in 2003 nog even moeten wachten op zijn definitieve doorbraak. Patrick Wolf breekt in Nederland namelijk pas in 2009 door met het album The Bachelor, met variërende kostuums en de single Hard Times.
Meer opvallende singles op alternatief gebied zijn dit jaar Clocks, de bijna-nummer 1-hit van Coldplay, Such Great Heights van The Postal Service (succesvol door het gebruik in diverse commercials), het piep- en knorgeweld van Monstertruckdriver van T. Raumschmiere, Don’t Think You’re The First van The Coral, Times Like These van de Foo Fighters, Hey Ya! (met bijzonder originele clip (rechts)) Van Outkast (van het album Speakerboxxx/ The Love Below, waarin André 3000 en Big Boi beiden een schijf voor hun rekening nemen), Meant To Live van Switchfoot en Dizzee Rascal’s Fix Up Look Sharp. De heren van Radiohead bewijzen tot slot dat ze beter muziek kunnen maken dan dat ze kunnen rekenen met de single 2 + 2 = 5 van het album Hail To The Thief.
Op top 40-gebied breken de Black Eyed Peas (Where Is The Love) en 50 Cent (In Da Club) door in 2003. En wie niet houdt van deze moderne hiphopmuziek kan in 2003 gezellig gaan luisteren naar hoe artiesten oude nummers gebruiken voor een nieuwe hit. Elton John brengt Sorry Seems To Be The Hardest Word uit 1976 opnieuw uit met boyband Blue. Simply 
Red is ook back in action met hitsingle Sunrise, voorzien van een sample van Hall & Oates‘ I Can’t Go for That (No Can Do). Laten we ook Anyplace, Anywhere, Anytime van Nena & Kim Wilde niet vergeten, een variatie op Nena’s hitsingle Irgendwie, Irgendwo, Irgendwann uit 1985. Tot slot is er natuurlijk de samenwerking tussen Britney Spears en Madonna met de hitsingle Me Against The Music, die overigens minder stof doet opwaaien dan de innige kus (rechts) die Madonna aan zowel Spears als Christina Aguilera geeft tijdens de MTV Video Music Awards. De wereld staat op zijn kop. En dat terwijl iedereen een jaar eerder nog gefascineerd is door de lesbische act van t.A.T.u. Het is een vreemde wereld.
Top 10 jaaroverzicht Top 40 van 2003:
1 Underdog Project & The Sunclub – Summer Jam 2003
2 Blue & Elton John – Sorry Seems To Be The Hardest Word
3 Nena & Kim Wilde – Anyplace Anywhere Anytime
4 Black Eyed Peas – Where Is The Love
5 Veldhuis & Kemper – Ik Wou Dat Ik Jou Was
6 Robbie Williams – Feel
7 Simply Red – Sunrise
8 50 Cent – In Da Club
9 DJ Tiësto – Traffic
10 Dido – White Flag
Top 10 3Voor12 Song van het Jaar van 2003:
1 The White Stripes – Seven Nation Army
2 Coldplay – Clocks
3 Muse – Time Is Running Out
4 Radiohead – There There
5 Queens Of The Stone Age – Go With The Flow
6 OutKast – Hey Ya!
7 Justin Timberlake – Rock Your Body
8 Beyoncé featuring Jay-Z – Crazy In Love
9 50 Cent – In Da Club
10 Eminem – Lose Yourself
The Darkness
I Believe In a Thing Called Love
The White Stripes
Seven Nation Army
Muse
Butterflies & Hurricanes
Yeah Yeah Yeahs
Y Control
Outkast
Hey Ya!
Coldplay
Clocks (live)
ASP-redacteur Jelmer Luimstra probeert in tien artikelen de vraag te beantwoorden wat de helden van het decennium zijn en hoe de mensen die zelf jong waren in de jaren ’00 het decennium ervaarden.
2002 – Elvis is Alive! naast acting Eminem
Het duurt nog twee jaar tot het debuut van Franz Ferdinand uitkomt en de popmuziek zijn scherpe randje terugkrijgt. Maar wat gebeurt er in de tussentijd?
2002 is het jaar van euro’s en de dood van Pim Fortuyn, maar wat zijn de muzikale mijlpalen van dit jaar? 2002: van Queens Of The Stone Age tot t.A.T.u. Wie? Ik bedoel maar.
Het lijkt alsof ze het allemaal van te voren hebben gepland. Terwijl in Europa de euro vanaf 1 januari 2002 als officieel betaalmiddel geldt, brengen oudgediende rockers uit niet euro-landen nieuwe platen en verzamelplaten uit. Kunnen we onze euro’s direct weer uitgeven. David Bowie en The Rolling Stones (rechts) doen het met best of-albums. Die van The Rolling Stones heet Forty Licks. Het blijkt een kassasucces en de band van Mick Jagger besluit het later nog eens dunnetjes over te doen met variaties op deze titel: liveplaat Live Licks (2004) en de DVD Four Flicks (2004). Wel opvallend: voor het eerst in vier jaar verschijnt er weer een single van The Rolling Stones en die heet – heel toepasselijk – Don’t Stop.
Bruce Springsteen is in 2002 ook weer helemaal terug van weggeweest met album en single The 
Rising, maar beleeft zijn jaren ’00-momentje voor Nederland pas in 2009, tijdens zijn fenomenale optreden op Pinkpop. Ook de Red Hot Chili Peppers (rechts) laten zien dat ze nog niet oud zijn. Met het album By The Way volgt de groep de lijn van Californication uit 1999. Mét succes, want het titelnummer van By The Way wordt een grote hit, ondanks het feit dat het een vrij hard nummer is. De overige singles van het album floppen dan weer stuk voor stuk, maar de Peppers bewijzen dat zij het trucje nog niet verleerd zijn. De hits volgen later in het decennium wel.
Over het jaar 2002 hangt voor Nederland overigens ook weer een schaduw. Voor het eerst in de geschiedenis wordt een politicus vermoord. Wanneer Pim Fortuyn tijdens zijn campagne uit de 3FM-studio’s in het Hilversummer Mediapark loopt na een succesvol geïnterviewd te zijn door Filemon Wesselink, die dan stage loopt bij 3FM, wordt hij door een dan nog onbekende man neergeschoten. Hij overlijdt op het hoofdkwartier van audiovisueel Nederland, dat de afgelopen maanden juist aan hem een kijkcijferkanon heeft. De schutter blijkt Volkert van der Graaf te heten. Hij zit nog tot 2014 vast voor de moord.
Ook muzikaal is er in 2002 ruimte voor groepen met een minder vrolijk geluid. Het is het jaar dat Interpol’s debuutalbum Turn On The Bright Lights (rechts) uitkomt. De bright lights staan voor Interpol dit gehele decennium niet aan. De band volgt overigens de 00’s-trend van ‘kijken naar het verleden’. Zanger Paul Banks’ stemgeluid wordt bijvoorbeeld wel vergeleken met dat van Joy Division’s Ian Curtis, iets wat hij zelf uiteraard altijd ontkent, zoals het ook hoort in de jaren ’00. Interpol is eigenlijk de eerste band in de jaren ’00 van een lange reeks groepen die met Joy Division wordt vergeleken. Later volgen nog onder meer Editors (zanger Tom Smith: “ik luister nooit naar Joy Division”) en She Wants Revenge (Kink FM: “de Joy Division van de 21e eeuw”). Afkomstig uit Engeland en ook niet geschikte muziek voor in familiefilms: Clinic. In 2002 komt het tweede album Walking With Thee uit, met de bijzonder ‘gezellige’ tracks Come Into Our Room en The Equaliser.
Daarentegen is 2002 ook weer het jaar van Tribute, de single vol zelfspot van Tenacious D. Dit is de band van acteurs Jack Black en Kyle Gass. Tribute is een tribute aan het beste nummer in de wereld. In de clip moet Tenacious D het opnemen tegen niemand minder dan de duivel. Het duurt nog een paar jaar tot het dieptepunt in de carrière van de band bereikt is: in 2006 verschijnt de tenenkrommende film Tenacious D and the Pick Of Destiny. Echter: een dieptepunt is voor Jack Black vaak een hoogtepunt. Laten wij het ook zo zien.
Ondertussen gaat het met Coldplay bergopwaarts. In 2000 moet de band nog door een TMF-VJ worden aangeprezen, maar 2002 is dat niet meer nodig. Het album A Rush Of Blood To The Head is een groot succes en groeit uit tot een klassieker. Single The Scientist heeft een bijzondere clip, omdat deze terug in de tijd gaat. Zanger Chris Martin heeft de tekst van The Scientist voor deze clip dan ook achterstevoren moeten leren. De échte doorbraak komt in 2003, met de hitsingle Clocks, bekend van het pianodeuntje.
Nog een leuke clip verschijnt dit jaar van stonerockers Queens Of The Stone Age (QotSA): No One Knows staat namelijk bekend om ‘die clip met het hert’. Het nummer behaalt zelfs de top 40. Dat is de band nooit eerder gelukt en het zal deze ook niet nogmaals lukken in de jaren ’00. Dit nummer is afkomstig van Songs For The Deaf, het doorbraakalbum van QotSA. Deze doorbraak werpt zijn vruchten af. Zanger Josh Homme (rechts) stort zich in de jaren ’00 in allemaal zijprojecten, zo speelt hij zelfs nog samen met Led Zeppelin-basgitarist John Paul Jones (Them Crooked Vultures (2009)) en produceert hij Humbug (2009) van Arctic Monkeys. Hij wordt op het eind van de jaren ’00 wel gezien als één van de sleutelfiguren van de popmuziek van het afgelopen decennium.
Ondanks het succes van alle eerdergenoemde groepen komt het muzikale antwoord op The Strokes uit Engeland en heet het The Libertines. In 2002 verschijnt hun debuutplaat Up The Bracket met de sterke singles Up The Bracket en What a Waster (op de re-release). Belangrijkste leden van The Libertines zijn Pete Doherty en Carl Barât. Samen leven zij het leven van een ‘libertine’ na, wat gepaard gaat met overmatig drugs- en drankgebruik en orgies. De Britse tabloids hebben in de jaren ’00 vaak een dagtaak aan met name Doherty.
Ook op hiphopgebied gebeurt het nodige in 2002. Vanuit the UK komt The Streets’ debuutalbum Original Pirate Material uit. Het wordt wel gezien als het Britse antwoord op Eminem. De échte Eminem probeert ondertussen het succes van zijn Marshall Mathers LP te evenaren met The Eminem Show, waarvan de singles Without Me en Cleaning Out My Closet weer grote hits worden. We zitten nog in het Eminem-tijdperk. Sterker nog: we zitten er midden in. De wereld is verzot op de blanke rapper. Hierdoor kan Marshall Mathers (echte naam) het zelfs maken om een film over zijn eigen leven te maken, daar zelf de hoofdrol in te spelen en nog succes te hebben ook. 8 Mile (rechtsboven) is een feit. Zijn collega en P.I.M.P. 50 Cent probeerde in 2005 het zelfde trucje met zijn biografische film Get Rich Or Die Tryin’ (vooral dat tryin’ in plaats van trying is zo mooi). Deze film blijft minder bij dan 8 Mile. Het heeft dan ook momenteel op IMDb slechts vier van de tien sterren, uit bijna 17.000 stemmen.
En hoe gaat het ondertussen met de nu metalbands? Linkin Park doet waar het zo goed in is: een remixalbum uitbrengen (Meteora), Korn brengt het album Untouchables uit en het is het jaar van de hitsingle She Hates Me van Puddle Of Mudd. Ondertussen verkoopt System Of a Down weinig albums van Steal This Album! Al met al is het maar een rustig jaartje voor de nu metal. De bands zijn aan het opladen voor een laatste ‘genadeloze’ aanval gitaarherrie. De liefhebber van stoere, boze mannen met gitaren moet het maar even doen met de iets minder stoere Jive Jones. In zijn hitsingle Me Myself And I zingt de volwassen Jive Jones dat hij de bus naar highschool heeft gemist. Maar in feite verschilt die tekst niet enorm veel met de thematiek van de nu metalbands.
Ook verschijnt het gelijknamige debuutalbum van Spinvis in 2002. Spinvis, echte naam Erik de Jong, staat er om bekend dat hij zijn nummers op een zolderkamertje in elkaar knutselt. Zijn meest bekende single zal vier jaar later pas worden uitgegeven en heet Ik Wil Alleen Maar Zwemmen. 2002 bracht verder nog een aantal leuke singles: viva-hit Jerk It Out van Caesars Palace, Hit Me van The Sounds, There Goes The Fear van Doves, Dreaming Of You van The Coral, Heartbeats van The Knife, Lottery Winners On Acid van The Crimea (eerste release), en All My Life van de Foo Fighters. En wie wist dat het origineel van de bekende clubhit We Are Your Friends uit 2002 komt, van Simian is en Never Be Alone (rechtsboven) heet?
Op commercieel vlak bewijst Justin Timberlake dat hij zijn boyband ’n Sync helemaal niet 
meer nodig heeft. Later groeit hij uit tot één van de meest succesvolle artiesten van de jaren ’00, maar in 2002 moeten we het nog doen met zijn debuutalbum Justified en de hoekige single Like I Love You. Ook overleden zangers kunnen best succesvol zijn in 2002. Elvis wordt namelijk nieuw leven ingeblazen door JXL (rechts), die zich voor de gelegenheid geen Junkie XL mag noemen van de familie Presley. Dit om de link met Elvis’ drugs- (junkie) en overgewichtsprobleem (XL) niet te kunnen leggen. Dan maar JXL. JXL’s remix van a Little Less Conversation schopt het namelijk wel tot de nummer 1 in de top 40 en tot een voetbalreclame.
Tevens is 2002 het jaar van de lesbische meisjes die geen lesbiennes bleken te zijn: t.A.T.u., twee dames die zijn samengevoegd door een Russische producer. Ze zouden samen een relatie hebben, want dat verkoopt natuurlijk goed. Een paar jaar later blijkt t.A.T.u.-zangeres Joelia Molkova echter zwanger te zijn. Het geheel klinkt overigens behoorlijk armzalig. Hitsingle All The Things She Said zou een goede soundtrack zijn voor de in 2002 verschenen film Lilya 4-Ever. Het meest populaire nummer van het jaar was tot slot The Ketchup Song van Las Ketchup. The Vines schrijven er in 2006 nog een leuk nummer over. Het heet Don’t Listen To The Radio.
Top 10 Jaaroverzicht Top 40:
1 Las Ketchup – The Ketchup Song
2 Shakira – Whenever Wherever
3 Kate Ryan – Desenchantee
4 P. Diddy featuring Usher – I Need a Girl
5 Avril Lavigne – Complicated
6 Atomic Kitten – The Tide Is High
7 R. Kelly – The World’s Greatest
8 Elvis & JXL – A Little Less Conversation
9 Vanessa Carlton – A Thousand Miles
10 Jennifer Lopez & Nas – I’m Gonna Be Alright
Top 10 3Voor12 Song van het Jaar:
1 Queens Of The Stone Age – No One Knows
2 Spinvis – Smalfilm
3 Coldplay – In My Place
4 B.R.M.C. – Whatever Happened To My Rock ‘n’ Roll
5 The Spirit That Guides Us – Agnhs
6 The Strokes – Someday
7 Red Hot Chili Peppers – By The Way
8 Elvis Vs JXL – A Little Less Conversation
9 U2 – Electrical Storm
10 Peter Pan Speedrock – Resurrection
Red Hot Chili Peppers
By The Way
Interpol
Obstacle 1
Tenacious D
Tribute (live)
Queens Of The Stone Age
No One Knows
Simian
Never Be Alone
Elvis vs. JXL
A Little Less Conversation
ASP-redacteur Jelmer Luimstra probeert in tien artikelen de vraag te beantwoorden wat de helden van het decennium zijn en hoe de mensen die zelf jong waren in de jaren ’00 het decennium ervaarden.
