Tag Archives: Jack Penate
Kijken: nieuwe liedje van Jack Peñate
Hey kijk, dat is even leuk: een nieuw liedje van de ever changing Jack Peñate. De man die in 2007 een luchtig gitaarplaatje maakte met Matinée (+ hitje Spit At Stars) en in 2009 snoeihard terugkwam met een album dat wel echt tof was: het indiedisco klinkerige Everything is New.
En nu in 2012 komt Jack ineens met het breekbare ‘No One Lied’ op de proppen. We horen en zien hem ditmaal in de huid kruipen van een soort Jeff Buckley. Geen idee of het representatief is voor een eventuele nieuwe plaat (waar we nog helemaal niks van weten), maar mooi is het wel.
2009 – Van Is This It naar This Is It
In 2009 wordt duidelijk dat de Amerikaanse muziekgolf geen tijdelijke hype blijkt te zijn. Er verschijnen dit jaar weer een heleboel nieuwe titels vanuit de scene in Brooklyn. Tegelijkertijd hebben deze groepen invloed op bands elders in de wereld, die ook langere, moeilijkere platen gaan maken.
Dit is het laatste artikel uit de best of 00’s-reeks. Daarom dat ik uiteindelijk op de vraag in ga welke artiesten uiteindelijk de helden van het decennium zijn voor de generatie die in de jaren ’00 jong is.
Maar laten we het eerst nog eens hebben over 2009, met de commotie rondom het liedje Hallelujah en het afscheid van Krezip, dat voor sommigen een ramp is en voor anderen een verlichting. In 2009 nemen we ook afscheid van de King Of Pop en van de Nederlandse zanger die stelt dat je niet kunt houden van de zon. 2009: van Animal Collective tot Ramses Shaffy.
Lees verder
2007 – ‘moeilijke tweede’ naast new ravers
De Britse bands die de afgelopen jaren debuteerden met spannende albums brengen veelal in 2007 hun ‘moeilijke’ tweede plaat uit. Een oudere groep besluit echter een nieuwe plaat integraal op internet te zetten.
Andere artiesten zijn in 2007 weer even meer met afkicken bezig dan met platen opnemen. Bovendien is dit het het jaar van de reünies die niemand had verwacht en verzinnen de media een geheel nieuw genre. 2007: van Radiohead tot Britney Spears.
Radiohead (rechts) doet in 2007 iets opvallends. Op 1 oktober verschijnt een bericht op de website van de band, waarin de groep uit het niets vertelt dat een nieuwe plaat klaar is, In Rainbows geheten. De plaat wordt in eerste instantie echter niet uitgebracht als fysieke release, maar de tracks komen op de website van de band te staan. Fans mogen de nummers voor een zelf te bepalen prijs downloaden. Zo wil de Radiohead de luisteraars laten stilstaan bij de prijs die ze hun muziek waard vinden. Een historische gebeurtenis in het downloadtijdperk. Radiohead bewijst wederom zijn tijd ver vooruit te zijn.
De Britse bands die de afgelopen jaren hun succesvolle eerste plaat uitbrachten moeten dat succes eerst maar
eens bewijzen. Het tijdperk van de ‘moeilijke tweede’ breekt aan. En dat zorgt voor wisselende reacties van het popjournaille. Arctic Monkeys vestigt met Favourite Worst Nightmare in ieder geval een record voor het muziekblad OOR, door voor het tweede opeenvolgende jaar op nummer 1 te eindigen in het eindlijstje met de beste albums van het jaar. Het album wordt van te voren aangekondigd door Alex Turner (rechts) als een meer dance-georiënteerd album. Hier valt niet veel van terug te horen. Opvallend is wel dat dit album wat minder melodieuze nummers bevat dan voorganger Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not. Single Fluorescent Adolescent is één van de weinige ‘liedjes’. Toch bewijzen de Monkeys ook succes te kunnen hebben met wat minder melodieuze nummers, getuige hitsingle Brianstorm.
Een andere plaat in de categorie ‘moeilijke tweede’ is Yours Truly, Angry Mob (rechts) van de Kaiser Chiefs. De plaat krijgt aanzienlijk lagere beoordelingen dan voorganger Employment. Veel mensen missen de scherpe randjes. Achteraf gezien begrijpt Chiefs-zanger Ricky Wilson ook niet meer dat de hoofden van alle vijf bandleden op de voorkant van de hoes staan. Het lijkt er op dat de Kaiser Chiefs voor de volle zalen kiezen in plaats van de artistieke erkenning. De zalen worden in ieder geval ruim gevuld, nadat de groep doorbreekt bij een groter publiek met de top 10-single Ruby.
Andere Britse bands die een tweede plaat uitbrengen zijn Maxïmo Park (rechts, Our Earthly Pleasures,
met de single Our Velocity), Editors (An End Has a Start, met de single Smokers Outside The Hospital Doors) en Bloc Party (A Weekend In The City, met de single The Prayer). Stuk voor stuk zijn het goede albums, maar overtreffen ze hun voorganger niet. Shotter’s Nation van Babyshambles doet dat voor de popmedia dan weer wel, aangezien de media hun debuut Down In Albion afkeurden. Wie Delivery – de meest bekende single van het album – opzet zal opvallen dat het net is alsof The Kinks opgestaan zijn uit hun graf.
Vanuit de andere kant van de oceaan verschijnen tweede platen van Arcade Fire (Neon Bible) en LCD Soundsystem (Sound Of Silver). Arcade Fire’s Neon Bible
is wederom een erg sterke plaat en LCD Soundsystem’s Sound Of Silver overtreft hun gelijknamige debuutplaat. In de single North American Scum zingt LCD’s James Murphy (rechts) we are north Americans/ and for those of you who still think we’re from England/ we’re not, no. Hij heeft natuurlijk gelijk, veel Amerikaanse bands worden door Europeanen wel eens aangezien als Brits. Maar hij kijkt ook een beetje in de toekomst. 2007 is het laatste jaar dat Engeland het muzikale klimaat bepaalt. Vanaf 2008 komt de vernieuwende muziek namelijk uit Amerika.
Er zijn ook bands die in 2007 een derde plaat uitbrengen. Interpol’s Our Love To Admire is wederom een sterke plaat. De New Yorkse band weet zich een beetje aan de new wave-hype te onttrekken en is daardoor geen eendagsvlieg.
Single The Heinrich Maneuver is een nieuwe Interpol-klassieker. Kings Of Leon wint met het album Because Of The Times (rechts) wederom aan bekendheid. Toch kan het qua bekendheid vergeleken worden met Razorlight’s Up All Night (2004): onder een alternatief publiek is de muziek inmiddels wel bekend. Het grote publiek heeft echter nog nooit gehoord van de Kings Of Leon-single On Call.
Niet alle artiesten weten het zo lang zo goed uit te houden. Voor Britney Spears (rechts) wordt het in 2007 allemaal wat te veel. Ze belandt in een afkickkliniek, maar verlaat deze al snel om naar Los Angeles te reizen. Daar scheert ze haar hoofd kaal en laat ze dezelfde dag nog twee tatoeages zetten. Het is het
dieptepunt in de carrière van Spears, die ooit de Madonna van de jaren ’00 leek te worden. Hetzelfde jaar probeert ze er bovenop te komen, door op te treden op de MTV Video Music Awards. Haar danspasjes bij het nummer Gimme More maken slechts duidelijk dat het heel slecht gaat met de zangeres. Het is dan ook een wonder dat ze tegen het einde van de jaren ’00 opnieuw succes heeft met singles als Womanizer en Circus. In 2010 verschijnt een nieuw album van de zangeres.
Ook in 2007 is er weer een aantal Britse bands dat meelift op het succes van de Britpop- en post-punkartiesten van de afgelopen jaren. Dit jaar krijgen we er echter drie jeugdige bands bij, zowel qua leeftijd als qua muziek. The View (Hats Off To The Buskers)
maakt up-tempo rock and roll, zoals in de single Same Jeans. The Enemy (We’ll Live And Die In These Towns) vertaalt hun working class-achtergrond in naar The Jam refererende punkpop, zoals in Away From Here. The Pigeon Detectives (rechtsboven, Wait For Me) maken energieke muziek die eigenlijk vertelt over het liefdesleven van de bandleden, zoals The Undertones dat in de jaren ’70 ook deden. I’m Not Sorry en Romantic Type groeien uit tot festivalclassics.
En dan hebben we het nog niet gehad over de door de media bedachte nieuwe stroming new rave. Het zou een combinatie van new wave en rave zijn. Het is de bedoeling dat de bandleden een rave-leefstijl hebben, wat inhoudt dat ze wel eens een pilletje slikken. Verder zijn de neonlichten weer in, dankzij.. wie
eigenlijk? Klaxons (rechts) geeft al aan zich niet te kunnen vinden in de titel new rave. Ook Shitdisco schreeuwt niet van de daken dat we te maken hebben met een new rave-band.
Klaxons’ Myths Of The Near Future is in ieder geval een spannend ‘new rave’-album. Het meest bekende nummer Golden Skans is eigenlijk niet eens het meest spannende nummer van de plaat. Het doet alweer onder voor Atlantis To Interzone en Gravity’s Rainbow. Shitdisco heeft discoblood met hun album Kingdom Of Fear (rechts).
Het is een panisch album met liedjes over 72 Virgins en over 3D Sex Shows. Het meest bekende nummer I Know Kung Fu is in ieder geval een floorfiller. Van beide bands vernemen we overigens niet veel meer na hun succesjaar. Het laatste wat ik over Klaxons hoor is dat ze met een nieuw experimenteel album bezig zouden zijn. De platenmaatschappij is het daar vervolgens niet mee eens en de band moet de nummers opnieuw opnemen: meer poppy, minder experimenteel. We wachten het af.
Ook zijn er in 2007 een paar solo-artiesten. Jamie T (rechts) wordt wel een one man-Arctic Monkey genoemd, omdat zijn muziek ergens tussen The Streets en de Arctic Monkeys is en hij alleen opereert. De titel die Mike Skinner (The Streets) ooit eerder kreeg was de Britse Eminem. Het zou Jamie T beter staan. Zijn debuutplaat Panic Prevention bevat de energie en soms de agressie van Eminem, zoals in nummers als Sheila en So Lonely Was The Ballad. Jack Peñate zou vast goede vrienden kunnen zijn met Jack Johnson. Zijn muziek klinkt even zomers, getuige nummers als Torn On The Platform en Spit At Stars van zijn debuutalbum Matinée. Het is daarom soms moeilijk voor te stellen dat hij toch echt uit het land van de regenende katten en honden komt.
In 2007 komt er tevens een aantal prima albums uit van vrouwelijke soloartiesten. Kylie Minogue brengt X (rechts) uit, een nieuw electropop-album met de voor Minogue-begripen alternatieve single 2 Hearts en de Kylie-classics In My Arms en Wow. Ook KT Tunstall is terug. Haar tweede album Drastic Fantastic uit 2007 is volgens haar geïnspireerd door de Arctic Monkeys. Dit omdat tijdens het opnameproces de studio naast haar was gevuld met de vier apen die bezig waren met Favourite Worst Nightmare. Kunt u het aan de single Hold On afhoren? Een nieuwe artieste in 2007 is Kate Nash. De jonge zangeres is met het poppy Made Of Bricks en de singles Foundations en Mouthwash even het snoepje van de maand. Ze zal zich de komende jaren echter moeten bewijzen. Er is sindsdien nog geen nieuwe plaat van haar verschenen.
Maar in 2007 is er ook ruimte voor oudere groepen. Om te beginnen met Underworld, die het album Oblivion With Bells uitbrengt in 2007. De single Crocodile wordt een dance-hit. Een hit onder de oude vandagen is het album Raising Sand van ex-Led Zeppelin Robert Plant en Alison Krauss. Led Zeppelin treedt echter datzelfde jaar op in de O2-hallen in Londen. Het is een spektakel en het zorgt voor een mediahype, maar de oude rockers laten het bij een eenmalig optreden. The Police (rechtsboven: Sting) komt in 2007 echter weer bij elkaar en is dat tot op de dag van vandaag. De band geeft een reünietour en doet in 2007 tweemaal de Amsterdam Arena aan. De band van Sting’s zoon Joe Sumner, Fiction Plane, staat in het voorprogramma en kan zo de vruchten plukken van de herwaardering van The Police. Hun album Left Side Of The Brain wordt een succes en de single Two Sisters een bescheiden hit.
Meer opvallende singles in 2007 zijn van Mika (rechts, Grace Kelly en Relax, Take It Easy van Life In Cartoon Motion), The National (Mistaken For Strangers van Boxer), M.I.A. (Jimmy van Kala), Reverend & The Makers (He Said He Loved Me van The State Of Things), Animal Collective (Peacebone van Strawberry Jam), New Young Pony Club (Get Lucky van Fantastic Playroom), Justice (D.A.N.C.E. van †), The Horrors (Gloves van Strange House), Kanye West (Stronger van Graduation) en Spoon (The Underdog van Ga Ga Ga Ga Ga).
Op commercieel vlak is het in 2007 niet altijd even boeiend. Jeckyll & Hyde introduceren een nieuw genre: jumpstyle. Het genre, dat valt te omschrijven als ‘hardcore-light’ is een commercieel succesje. Binnen no-time danst iedereen jumpstyle, wat lijkt op een soort spastische gabberdans. Één ding hierover weet ik zeker: ik hoef die irritante legoclip van hun single Freefall nooit meer te zien.
Waar eerder al voor gevreesd werd, wordt realiteit: het authentieke levenslied stijgt plotseling enorm in populariteit. Jeroen van de Boom scoort een hit met een tenenkrommend slechte vertaling van een Spaans liedje (Jij Bent Zo), Frans Bauer groeit uit tot een volksheld, Jan Smit is populairder dan ooit tevoren, Marco Borsato wordt cultureel erfgoed en Gordon, Gerard Joling en René Froger vormen de ‘rockband’ van het levenslied (De Toppers, rechtsboven). Bovendien merkt je aan jezelf dat je begrijpt over wie mensen hebt hebben, als ze zeggen dat ‘Fransie’ zo normaal is gebleven. Wie van die mensen zal er in 2007 wel eens naar een liedje van het album Shorland van de tevens Nederlandse band Moke hebben geluisterd?
Top 10 Jaaroverzicht Top 40 van 2007:
1 Jeroen van der Boom – Jij Bent Zo
2 André Hazes & Gerard Joling – Blijf Bij Mij
3 Jeckyll & Hyde – Freefall
4 Nelly Furtado – Say It Right
5 Mika – Relax, Take It Easy
6 Mika – Grace Kelly
7 Fergie – Big Girls Don’t Cry
8 Rihanna Featuring Jay-Z – Umbrella
9 Enrique Iglesias – Do You Know
10 Beoncé & Shakira – Beautiful Liar
Top 10 3Voor12 Song van het Jaar van 2007:
1 Editors – Smokers Outside The Hospital Doors
2 30 Seconds To Mars – The Kill
3 Pete Philly & Perquisite – Time Flies
4 C-Mon & Kypski ft. Pete Philly – Make My Day
5 Arctic Monkeys – Brianstorm
6 Foo Fighters – The Pretender
7 Moke – Last Chance
8 Snow Patrol – Shut Your Eyes
9 Damien Rice – Nine Crimes
10 Interpol – The Heinrich Maneuver
Arctic Monkeys
Brianstorm
Kaiser Chiefs
Ruby
Maxïmo Park
Our Velocity
The Pigeon Detectives
I’m Not Sorry
Shitdisco
I Know Kung Fu
Mika
Grace Kelly
ASP-redacteur Jelmer Luimstra probeert in tien artikelen de vraag te beantwoorden wat de helden van het decennium zijn en hoe de mensen die zelf jong waren in de jaren ’00 het decennium ervaarden.
London Calling 2009 – #2: ASP was erbij
De tweede London Calling van 2009 kan de boeken in als de galm-editie. Het aantal bandjes met overstuurde gitaren en groots echoënde zang waren niet op één hand te tellen. Niks mis mee trouwens in deze donkere novembermaand vlak voor kerst.
Ook leerden we dit weekend dankzij A Place to Bury Strangers de overtreffende trap van herrie kennen, liepen we helemaal warm voor retroblues en bolhoeden bij Alberta Cross en werd het zomaar even zomer tijdens een denderende show van Jack Penate.





























