Tag Archives: Kasabian

De Kleine 31 van 2011: Kasabian – Velociraptor! (#25)

Elke dag t/m 31-12-2011 een album uit de lijst met favorieten uit 2011, persoonlijk gekozen door het ASP opperhoofd. Uiteraard in de correcte volgorde.


#25: Kasabian – Velociraptor!

Plekje 25, dat had ik eigenlijk ook niet verwacht. Kasabian is al jarenlang een favoriete band van me en het twee jaar geleden verschenen West Ryder Pauper Lunatic Asylum liet alles wat ik zo goed aan ze vind (quasi arrogante teksten, groovy gitaarlijntjes, dikke drumritmes en net genoeg psychedelica) samenkomen. Het bracht ze ook eindelijk wereldwijde erkenning. Zelfs in Nederland. Met als gevolg dat ze in februari 2012, twee jaar na een geniaal Paradiso optreden, de Heineken Music Hall mogen gaan vullen. Uitkijken naar opvolger Velociraptor! deed ik dan ook gulzig. Knotsgekke teaser single Switchblade Smiles leek alle verwachtingen in te lossen, maar uiteindelijk valt de plaat toch een beetje tegen. Al vind ik het lastig om te zeggen waar precies de hapering zit, want met Days Are Forgotten, Acid Turkish Bath en Re-Wired heeft Velociraptor! toch wel een paar geweldige kneiters. Ik ga een onderzoekje starten.

Tip: Volg de lijst ook in Spotify.


Days Are Forgotten van Kasabian heeft een video

Berichtje in onze elektronische postbus: “Hallo, wij zijn Kasabian en wij gaan de muziekwereld veroveren. Onze nieuwe plaat heet Velociraptor! en komt uit op 16 september. ‘Days Are Forgotten’ is onze nieuwe single en kickt ass. Deal with it, bloody wankers.”

#wijkunnennietwachten

Luister: nieuwe Kasabian single Days Are Forgotten


Een release waren we op de ASP redactie ontzettend naar uitkijken: Velociraptor! van Kasabian. Begin september verschijnt de plaat, maar na de uitstekende single ‘Switchblade Smiles‘ is nu ook al de volgende online gegooid, het bijzonder toffe ‘Days Are Forgotten’.
Lees verder

Switchblade Smiles van Kasabian heeft nu ook een video

Oef, wat waren wij in 2009 blij met West Ryder Pauper Lunatic Asylum, het derde en grote doorbraak album van Kasabian. In september komen ze terug met Velociraptor! (Hoewel ik hier wel degelijk opgewonden van raak, is dat uitroepteken niet van mij. Het hoort helaas in de titel.)

Ze doken er voor met de Amerikaanse / Japanse hiphop producer Dan the Automator mee in de studio. Afijn, dat wisten we allemaal al toen begin juni eerste single ‘Switchblade Smiles’ op Soundcloud verscheen. En eigenlijk kwam uit de samenwerking gewoon weer een ouderwets spannende, dance georrienteerde Kasabian track.
De officiële videoclip beleefde dit weekend zijn première. En mja, die is inderdaad iets minder spannend. Maar verdorie, wat blijft het een sterk nummer.

Kasabian in Paradiso (09/02/2010)

Het overdonderende optreden op de afgelopen editie van het Lowlands festival gaf het eigenlijk al aan: de Britse rockband Kasabian is misschien wel de beste en spannendste live band van het moment. In een dampend Paradiso werd dat gisteravond nog eventjes hard onderstreept.

Verantwoordelijk voor de Nederlandse verovering is het vorige jaar verschenen album West Ryder Pauper Lunatic Asylum. Met de voorgaande twee albums werd al een stevige basis gelegd maar lukte het de band niet om de in het thuisland terecht aangemeten status van topact over te brengen naar ons land.

Tot vorig jaar dus. Op het fantastische in elkaar zittende West Ryder Pauper Lanatic Asylum vielen eindelijk alle stukjes op hun plaats. Met een dikke groove, stevige (dance)beats, vuile gitaarpartijen en een flink portie Britse zelfverzekerdheid (arrogantie?) ontstond een rockplaat waar eigenlijk geen enkele muziekliefhebber omheen kon.

Met een stampende setlist bestaande uit het beste van alle drie de albums zag Nederland op Lowlands een band die met vol vertrouwen een tent kwam platspelen. Gisteravond in Amsterdam was het niet anders.

Bij gebrek aan supportact verscheen Kasabian al rond half negen ten tonele. Het tekende hun zelfverzekerdheid om meteen af te trappen met b-kantje ‘Julie & The Mothman’. Op plaat niet zo bijzonder, maar live deed het meteen al de zaal exploderen en liet het de eerste glazen bier door de lucht vliegen. Niet helemaal verwonderlijk met een groot aantal Engelsen onder de aanwezigen.

En zo ging het eigenlijk de gehele avond. Kasabian bleef maar pompen met knallende rocksongs en hield het publiek volledig in haar greep. Zelden zie je een band die zoveel power heeft zonder zichzelf te verliezen in een muur van geluid.

Ook zanger Tom Meighan speelde gisteravond weer met volle overtuiging de rol van sterke frontman. Geregeld zweepte hij de uitzinnige massa nog wat op middels woord (aloude oneliners zoals “let me hear you, Amsterdam!”) en gebaar (de Jezus aan het kruis houding tijdens instrumentale ontploffingen). Gevolg: bij praktisch elk nummer stond de hele vloer te springen. Iedereen ging uit zijn dak. En als je dat lukt, ben je een grote band.

Hoogtepunten aanstippen is bijna onbegonnen werk. Dat klassiekers zoals ‘I.D.’, ‘Processed Beats’, ‘Club Foot’ en ‘Shoot The Runner’ onder een regen van bier werden ontvangen, mag geen verrassing meer heten. Net zo voor de hand ligt het dat de prijsnummers van de nieuwe plaat (‘Fire’, ‘Vlad The Impaler’, ‘Fast Fuse’ en ‘Underdog’) al luidkeels meegezongen werden. En dat afsluiter ‘L.S.F. (Lost Souls Forever)’ nog hartstochtelijk uit vele kelen klonk toen de band al lang en breed backstage aan het bier zat, spreekt ook haast voor zich.

Maar laten we vooral ‘The Doberman’ niet vergeten. Een track die een beetje verstopt staat op het wisselvallige album Empire, maar gisteravond wel degelijk een hoofdrol wist op te eisen. Reden daarvoor was de fabuleuze trompetsolo die het nummer naar een overweldigend einde blies. Een solo die door merg en been ging.

“I hope we passed the audition,” riep Meighan nog even snel in een microfoon, vlak voordat de band na anderhalf uur knallen van het podium liep. De van John Lennon geleende quote (hij sprak deze woorden na het beroemde en allerlaatste concert van The Beatles op het dak van het Apple gebouw in 1969) gaf aan dat de band toch wel een beetje verrast was met de uitzinnige ontvangst in Amsterdam. Het maakte de ‘auditie’ er niet minder om: Kasabian heeft zich met volle overtuiging genesteld aan de top van beste live acts van dit moment. Eentje die je niet mag missen.

Gezien: Kasabian, Paradiso (Amsterdam), 9 februari 2010

Kasabian staat vanavond in Rotterdam (Watt) en komt op 27 mei naar Utrecht (Tivoli). De band is eveneens bevestigd voor de komende editie van het Pinkpop festival.