Tag Archives: The Medics
Waarom ik het debuutalbum van The Medics moeilijk kan beoordelen
Het is druk backstage. Nog een uurtje wachten voordat we live de lucht in gaan.
Gitarist Jarl twijfelt of hij nog even moet scheren. Basgitarist Johan brieft zanger Daniel nogmaals wat hij met de presentator straks moet bespreken tijdens het korte interviewtje. Drummer Jasper tapet rustig zijn vingers in. Slaggitarist Ricardo praat met zijn trotse vader over de single ‘City’ die eerder op de dag bij Coen & Sander in de show werd gedraaid. Ondertussen managet manager Roy nog wat laatste dingen.
Het is dinsdag 1 maart 2011 en we zijn in de studio van De Wereld Draait Door. Ik ben uitgenodigd door de band om dit hoogtepunt met ze te beleven. Een mooi gebaar.
Lees verder
Luister naar de nieuwe The Medics single ‘Dance Into The Dark’
Over precies één maand verschijnt Dance Into The Dark, het langverwachte debuutalbum van onze favoriete Nederlandse band The Medics. Afijn, die datum had je natuurlijk al lang omcirkeld in je agenda.
Wat je nog niet wist: de band heeft titeltrack ‘Dance Into The Dark’ vandaag als single online gelanceerd. En zoals je inmiddels van de Utrechtse hitformatie kan verwachten is ook dit liedje zo catchy als een spreekwoordelijke motherfucker. Oooohoooh-wooo-hooo indeed.
The Medics live zien? Ze komen naar je toe deze maanden!
Debuut The Medics verschijnt 29 augustus
Dance Into The Dark. Dat is de titel van het op 29 augustus 2011 verschijnende debuutalbum van The Medics.
Lees verder
The Medics Draait Door
Het is alweer enige tijd geleden dat we een tekstuele update gaven over onze bezigheden. Dat het met een band hard kan gaan wist ik wel. Maar de tijden dat we voor een kratje bier en een pannenkoek op kwamen treden zijn nu wel echt voorbij. Jammer? Mhoi, nee.
Lees verder
The Medics tekent bij PIAS
Ja, da’s wel een dingetje. Het tekenen van een platencontract was onderdeel van een ongelooflijk drukke en bizarre week. Het ging zo snel dat ik even goed moest nadenken wat we nu wel en niet hebben gedaan. Een wildwaterbaan is er niks bij. Gelukkig hebben we de foto’s nog…
Door Ricardo Jupijn, gitarist The Medics
Covers stampen
Woensdag begint het circus bij Michiel Veenstra op 3FM. Aanvankelijk zouden wij volgende week komen spelen, wat dus een week vervroegd werd. Single City wordt sowieso gespeeld, maar er moest ook een cover in de ether gesmeten worden. Na 7MB aan mailtjes heen-en-weer gestuurd te hebben, komen we bij het nummer Bloodbuzz Ohio uit. Ik denk dat ik hier op Apply Some Pressure weinig achtergrondinformatie hoef te geven over dit nummer. Al snel komen de akkoorden van ‘godenband’ The National binnenrollen en kan iedereen beginnen met instuderen. Eerst maar het nummer in de vingers krijgen, terwijl het Medics-sausje rustig op temperatuur komt. Al roerend komen we eruit en werd dit het eindproduct bij Veenstra Veenstra.
The Medics + Kensington = Uitverkochte Tivoli
Na veel toffe reacties te hebben gehad op ons optreden bij 3FM, klom ik donderdagmiddag alweer op mijn stalen ros. Op weg naar een thuiswedstrijd in de Tivoli met onze stadsgenoten van Kensington. De avond daarvoor verkochten zij al de Kleine Zaal van Paradiso uit en vanavond is er wederom geen kaartje meer te krijgen. Heerlijk! Een volle zaal met een enthousiast publiek erin. Veel beter wordt het niet. Na de show vliegen er nog een aantal shirtjes over de merchandise toonbank en wordt Daniel beklommen door drie nieuwe fans. Deze fijne combi wordt 11 maart nog eens lichtjes overgedaan in Maastricht. Na het optreden is het tijd om de heupen in te vetten en dansjes te wagen bij Pop-O-Matic. Het werd een latertje. Maar goed, je had er bij moeten zijn!
My First Recorddeal
Het begon van de zomer allemaal met een mailtje van PIAS. Of we een cd’tje op konden sturen. Nou, dat kunnen wij wel. Na wat mailcontact waren wij nog steeds nieuwsgierig hoe zij nou bij ons terecht waren gekomen. Maar na wat rondvragen hier en daar werden wij nog steeds niet veel wijzer.
Totdat de eerste afspraak op het kantoor in Hilversum een feit was. Daar zat-ie hoor, gniffelend van de verbaasde blikken: Harm de Kleine himself. Als stagiair had hij inderdaad nog wel een tip voor de platenmaatschappij. Onze eerste EP beviel wel op het kantoor. De rest is inmiddels geschiedenis. Op vrijdag 25 februari 2011 mochten vijf blije jongens hun polsen losgooien voor een krabbel onder een jongensdroom. (Nou ja, krabbel. Een stuk of 180 handtekeningen gingen er p.p. wel doorheen…) Hiermee gaat het debuutalbum er sowieso komen! Het wordt nog een paar maanden kneiterhard werken, maar dan ligt die wel door heel Nederland in de winkel. Dat gaat wel een momentje worden.
Alsof dat trouwens nog niet genoeg was, had manager Roy ook nog effe een mededeling: we staan op de playlist bij 3FM. Tussen onder andere Lenny Kravitz, Cee Lo Green en Katy Perry. What up!
Ouderwets beuken
Zaterdagochtend gaan Daniel en Jasper met het nodige slaaptekort onze vochtige oefenruimte in om nieuwe hitjes te schrijven. Later op de middag sluiten de drie resterende bandleden zich aan. Er moest een liedje ingekort worden. Ik weet zelf nog steeds niet precies waarom, maar misschien wordt dat later nog duidelijk…
Aan het eind van de middag besloten we met de trein naar Amsterdam te gaan. Begin 2009 gingen we op weg naar onze tweede gig ooit en hebben we ons laten rijden door de NS. Nu hebben we wederom weinig spullen nodig en is het een leuke test voor tourmanager Laurens. Dus we gaan gewoon met de gele rups! We moeten toch in de Warmoesstraat zijn om in de Winston een pak slaag uit te komen delen. Het gaat allemaal goed en het trein avontuur wordt een succes: Twitpic! In de Winston aangekomen duurt het even om een beetje wakker te worden van de afgelopen nachten. Maar na een paar biertjes wordt er op het podium gewoon weer ouderwets gebeukt. Zo hard dat de knoppen van mijn gitaar vliegen. Ons credo ‘Alles geven!’ kan vanavond in hoofdletters uitgedrukt worden.
Druk, druk, druk
Het zijn hectische en memorabele tijden. Naar huis gaan met een platencontract onder je arm, Noorderslag plat spelen, Serious Talent worden, gebeurt je ook niet elke dag. Veel tijd om daar bij stil te staan is er niet. Elk afgesloten moment vloeit direct over in de voorbereiding op het volgende moment. En dat zijn er momenteel, voor en achter de schermen, erg veel. Gelukkig hebben we de foto’s nog.
