Tag Archives: The XX
Lowlands festival 2010: wat ASPmusic zag op dag 3
Het is al weer even voorbij, het mooiste muziekweekend van het jaar. ASPmusic redacteuren Peter Zantingh, Thijs Schrik en Harm de Kleine blikken deze dagen terug op de ongekend sterke 2010 editie van het Lowlands festival. Het grote nagenieten kan beginnen.
Zondag 22 augustus 2010
The Low Anthem
Lima, 13.00 uur
Hallelujah, wat een muzikanten, dit kwartet uit Rhode Island. Muisstille liedjes als ‘This God Damn House’ worden afgewisseld met ferme folkrock als in ‘Sally, Where’d You Get Your Liqour From’. Ondertussen ruilen de vier na bijna elk nummer van instrument. Het gevoel, talent en vakmanschap druipt er werkelijk vanaf bij The Low Anthem, dat tegen het einde met ‘Ticket Taker’ (“about the great flood, but lately we’ve been playing it like a love song”) ook nog een van de mooiste liedjes van het festival levert. Een absoluut hoogtepunt. (Peter Zantingh)
Lees verder
The xx in Paradiso (16/02/2010)
Het gaat hard met The xx. Na vorig jaar twee keer in de kleine zaal van Paradiso te hebben gestaan, speelden ze gisteravond al in een uitverkochte grote zaal van diezelfde poptempel. En ja, dat kunnen ze aan.
Inmiddels zijn bijna alle muziekliefhebbers het er over eens: het vorig jaar verschenen titelloze debuutalbum van The xx is een schitterende, intieme plaat. Live daarentegen, zo werd alom geroepen, zou het allemaal wat moeizamer gaan. De brute kwalificatie ‘saai’ werd zelfs al in de mond genomen. Gisteravond ging in een uiterst sfeerfvol Paradiso die vlieger echter totaal niet op.
‘SEE WHAT I’VE DONE’
Het debuutalbum van The xx klinkt spannend, opwindend, mysterieus, verlangend, dramatisch en minimalistisch. En zelfs, zoals ASP collega Mark al eens terecht opmerkte, sexy. De podiumpresentatie van de tegenwoordig driekoppig zijnde band (toesteniste Baria Qureshi stapte november vorig jaar op) sloot hier gisteravond naadloos op aan.
Uiteraard gekleed in het zwart stonden gitariste Romy Madley Croft en bassist Oliver Sim beide aan een kant op de bühne. Tussen hun in speelde percussionist Jamie Smith, die met zijn handen beats verzorgde op een ‘keyboard’ (alsof hij steeds inductieplaten aan het aantikken was).
‘CAN I MAKE IT BETTER, WITH THE LIGHTS TURNED ON’
Wat de podiumpresentatie perfect afmaakte was de geweldige belichting. Afhankelijk van het tempo van de muziek stond het trio in een zee van schijnwerpers, in de schemering of bijna compleet in het donker. Tijdens afsluiter ‘Stars’ transformeerde het doek achter de band in een sterrenhemel. Het was dé manier om het intieme geluid van The xx nog indrukwekkender over te laten komen.
‘HEART SKIPPED A BEAT’
Naast het heldere gitaargeluid en de ook live goed uit de verf komende spannende wisselzang tussen Madley Croft en Sim speelden de beats van Smith gisteravond een grote rol. De harde, doffe dreunen die hij produceerde deden Paradiso beven op haar grondvesten. In het bloedstollende ‘Fantasy’ kwam dit tot een hoogtepunt; minutenlang trilde je ingewanden op de slome, maar o zo intense beat.
Net zo schuldig voor het laten sidderen van Paradiso was Sim met zijn no nonsens bas partijen. Hij speelde zo zwaar en luid dat in de encore zelfs een versterker werd opgeblazen. Een orgastische ontploffing, om in de sfeer van de avond te blijven.
‘YOU SAY YOU THINK WE ARE THE BEST THING’
The xx saai op het podium? Nee, in de juiste setting is The xx juist één van de meest opwindendste en vurigste bands van het moment. Het is dan ook te hopen dat ze hun lichtshow meenemen naar de festivals deze zomer. Zo ja, dan kun je nu al een groot kruis bij ze in het programmaboekje zetten.
Gezien: The xx, 16 februari 2010, Paradiso (Amsterdam)
2009 – Van Is This It naar This Is It
In 2009 wordt duidelijk dat de Amerikaanse muziekgolf geen tijdelijke hype blijkt te zijn. Er verschijnen dit jaar weer een heleboel nieuwe titels vanuit de scene in Brooklyn. Tegelijkertijd hebben deze groepen invloed op bands elders in de wereld, die ook langere, moeilijkere platen gaan maken.
Dit is het laatste artikel uit de best of 00’s-reeks. Daarom dat ik uiteindelijk op de vraag in ga welke artiesten uiteindelijk de helden van het decennium zijn voor de generatie die in de jaren ’00 jong is.
Maar laten we het eerst nog eens hebben over 2009, met de commotie rondom het liedje Hallelujah en het afscheid van Krezip, dat voor sommigen een ramp is en voor anderen een verlichting. In 2009 nemen we ook afscheid van de King Of Pop en van de Nederlandse zanger die stelt dat je niet kunt houden van de zon. 2009: van Animal Collective tot Ramses Shaffy.
Lees verder
