Tag Archives: Vampire Weekend

Mixtape #3: Everybody’s Happy Now

Hoewel dit geen plek is voor politieke boodschappen, moet ik toegeven dat deze editie mede mogelijk gemaakt wordt door onze nieuwe regering. De derde mixtape bestaat uit boze liedjes. Verwacht geen protestsongs, nutteloze anarchie of death metal. Wel 20 pittige liedjes over onaardige mensen, hipsters, frustraties en mislukte relaties.

Daarom staat er een track op uit de periode dat Green Day frontman Billie Joe Armstrong niet aan politiek dacht en vooral bang was voor onbekende dingen. Een track van het Weezer meesterwerk Pinkerton mag ook niet ontbreken in een mix als deze. Rivers Cuomo was cynischer dan ooit in die tijd, iets wat het beste materiaal voor zijn band opleverde. Een flinke knipoog blijft wel aanwezig.

Let bijvoorbeeld op de punch-line bij ‘Hate Everyone’ van Say Anything. Ook tracks als ‘I Hate People’ en ‘Wish Me Well (You Can Go To Hell)’ zijn eerder grappig dan boos. Want we moeten wel blijven lachen in deze verwarrende tijden. ‘Silent Film Star’, van Paul Westerberg (The Replacements), weet op een originele manier om te gaan met simpel gegeven. Paul ergert zich aan een mooie vrouw met een slechte persoonlijkheid en komt met een prachtige diss; “You ought to be a silent film star / Keep that pretty little trap shut.” Boem. Wedstrijd voorbij.

Weinig bands van de moderne indie generatie kunnen zo oprecht boos worden als The Cribs. Daarom mogen de gebroeders Jarman aftrappen met een nummer voor alle hippe scenesters die deze site lezen (*voeg hier een smiley met knipoog toe*). Ok dan, volumeknop OMHOOG..

Everybody’s Happy Now

The Cribs – Hey Scenesters!
Sleigh Bells – Tell ‘Em
Weezer – The Good Life
The Walkmen – The Rat
Green Day – 80
Screeching Weasel – Hey Suburbia
Guided By Voices – Game of Pricks
Rilo Kiley – Love And War (11/11/46)
Grandpaboy (Paul Westerberg) – Silent Film Star
Jay-Z – Heart Of The City (Ain’t No Love)

Rihanna – Breakin’ Dishes
Against Me! – White People For Peace
Say Anything – Hate Everyone
Jemina Pearl – I Hate People (feat. Iggy Pop)
Bouncing Souls – Wish Me Well (You Can Go To Hell)
Television Personalities – This Angry Silence
Ramones – The KKK Took My Baby Away
The Rezillos – I Can’t Stand My Baby
The Libertines – Can’t Stand Me Now
Vampire Weekend – I Think U Are Contra


Deel 1: Into The Night
Deel 2: Fall On Me

Ezra Koenig helpt Chromeo een handje

Sinds 14 september ligt Business Casual eindelijk in de winkels. De derde langspeler van Chromeo. Om dit te vieren, is er samengewerkt met Vampire Weekend frontman Ezra Koenig.

Vóór de officiële release van Business Casual bracht Chromeo al twee fijne singles uit. Op de funky electrobeats van ‘Night By Night’ en ‘Don’t Turn The Lights On’ ging al menig voetje van de vloer.

Op nieuwe single ‘I Could Be Wrong’, die alleen op de digitale versie van het nieuwe album is te vinden, zingt Vampire Weekend’s Ezra Koenig een moppie mee. En ik kan het mis hebben, maar het klinkt verdraaid lekker.


Chromeo ft. Ezra Koenig – I Could Be Wrong
Album: Business Casual (2010) [[image:spotify_copy1.png::left:0]]

Vampire Weekend in Paradiso (24/02/2010)

De allergrootste Amerikaanse band worden door Afro-pop te spelen. Het klinkt onvoorstelbaar, maar het is Vampire Weekend gelukt. Hun tweede album Contra steeg onlangs naar nummer 1 in de Billboard top 100.

Dat de band ook enorm populair is in Nederland, blijkt uit het feit dat het concert van afgelopen woensdag in no-time was uitverkocht. De fans hebben gelijk: Vampire Weekend speelt een fenomenale show, waaruit blijkt dat de groep Paradiso inmiddels is ontgroeid.

De Canadese band Fan Death verzorgt het voorprogramma. De muziek van deze band valt te omschrijven als experimentele discopop. Het is een perfect voorprogramma, dat net als Vampire Weekend op een volwassen manier pop en experimentele muziek combineert. Drummer Tony Dallas zorgt voor een funky discobeat, terwijl zangeres Dandilion Wind Opaine (rechts) ongestructureerde balletpasjes uitvoert.

De gehele band is gekleed in futuristische kostuums en campy glitterpakken. Als hoofddeksel gebruiken ze van papier-maché gemaakte varkenshoofden. De show van de groep is een lust voor het oog, maar verveelt ook muzikaal gezien geen minuut. Fan Death maakt het als voorprogramma opvallend genoeg een hele taak voor Vampire Weekend om ze te overtreffen.

Maar wie even begint te twijfelen of Vampire Weekend dit voorprogramma nog wel kan overtreffen, wordt direct met zijn neus op de feiten gedrukt wanneer de groep opkomt. Zanger Ezra Koenig kijkt brutaal de zaal in en wacht een paar seconden, begint dan pas te spelen. Hij weet ergens dus wel dat hij dit kan maken. Vampire Weekend is namelijk een begrip geworden in Nederland en het concert is dan ook volledig uitverkocht. Koenig geeft aan dat de gehele band er zin in heeft. Zelfs toetsenist Rostam Batmanglij toont geen sporen van tegenzin. In voorgaande shows van de band in ons land viel hij vaak te betrappen op een geeuw en een ongeïnteresseerde houding. Koenig zorgt bovendien voor een uitstekende presentatie: hij heeft een vlotte babbel tussen de nummers door en maakt grapjes met het publiek.

De bandleden zijn goed op elkaar ingespeeld. Bassist Chris Baoi beweegt het hele optreden mee op de Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse ritmes van drummer Chris Tomson. Het maakt de persoon Baoi als performer een lust voor het oog. Hij krijgt zo langzamer hand steeds meer de reputatie van dansende bassist. Ook de andere bandleden laten een strak spel horen. De paar valse noten in het gitaarspel in het begin bij Koenig vergeven we hem.

Dat de nummers van Vampire Weekend’s gelijknamige debuutalbum als een bom zijn ingeslagen op het indie-publiek bleek al tijdens eerdere concerten. Deze avond blijkt echter dat ook veel van de nummers van het recente Contra al integraal meegezongen worden. Eerste single A-Punk blijft de floorfiller, maar nieuwe nummers als Cousins en Holiday zorgen ook voor een massaal springen van het publiek.

De groep stond twee jaar geleden nog in de kleine zaal van Paradiso. Nu is de grote zaal tot de nok toe gevuld met dolenthousiaste fans. Dat de band Paradiso ontgroeid is, is een feit. Niet alleen qua populariteit, maar ook qua visuele aspecten wordt steeds duidelijker dat de groep klaar is voor de grotere poppodia. Vampire Weekend imponeert namelijk met een groot doek dat achter het podium is opgehangen. Hierop is de voorkant van Contra te zien, met het meisje met de polo aan. Uit haar ogen schijnt zo nu en dan licht. Aan het plafond hangen verder de kroonluchters, die we ook zien op de voorkant van de debuutplaat. Het symboliseert het enthousiasme rondom beide platen. Zowel de nummers van de debuutplaat als van Contra werden met luid applaus ontvangen door het publiek. Vampire Weekend gaat het maken en lijkt Paradiso te ontgroeien. Maar ook al is de groep dan klaar voor de grotere zalen, we moeten eerder denken aan de Heineken Music Hall dan aan de Arena. Daar is en blijft de muziek van Vampire Weekend uiteindelijk te moeilijk voor.

2008 – Brooklyn naast Londen

2008 staat van alle kanten in het teken van Amerika. Terwijl in de politiek de ex-drankverslaafde republikeinse president George Bush zijn titel moet overgeven aan de democratische Obama wordt het New Yorkse stadsdeel Brooklyn het epicentrum van moderne popmuziek.

2008 is net als 2004 een revolutionair popjaar waarin een nieuwe golf bands doorbreekt. Exit UK, here come the US. Tegelijkertijd wordt in China de democratie ingevoerd en laat een aantal Britse (!) dames zien dat het kunstje van Amy Winehouse voor herhaling vatbaar is. 2008: van MGMT tot Guns ‘n Roses.
Lees verder